ထယ်ယောင်းအိပ်ယာနိုးတော့ လူကအရမ်းနုံးနေတယ် အိပ်ယာနိုးရင်အားရှိနေရမှာ အခုက အရမ်းပင်ပန်းနေသလိုခံစားရတယ် အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာတော့ အိမ်ကငြိမ်ပြီးရှင်းနေလို့ အောက်ထပ်တစ်ဝိုက် ဂျွန်ကိုရှာကြည့်မိတယ်
"သခင်လေးကိုရှာနေတာလား"
"ဟုတ်တယ်ဒေါ်ဒေါ်"
"သခင်လေးအရေးတကြီးအစည်းဝေးရှိလို့
ထွက်သွားတယ် ၅နာရီလောက်ပြန်လာပါမယ်တဲ့
မှာသွားပါတယ် အကိုလေး"
"ဪ ဟုတ်ဟုတ်"
ထယ်ယောင်းလဲ ဇာတ်ကားကြည့်မလို့ TVရှေ့ထိုင်တုန်းရှိသေး ကားသံကြားလို့ ခေါင်းထောင်ကြည့်တော့ ဂျွန်ပြန်လာတာ လက်ထဲမှာလဲအထုတ်တွေနဲ့
"ပြန်လာတာစောတာပဲ"
"စောပြီးလို့ ရော့ ထယ့်တွက် အမဲသားပီဇာ"
"နိုးတော့ဗိုက်ဆာနေတာနဲ့အတော်ပဲ"
"စားပါဗျာ ကိုယ်အဝတ်စားလဲပြီး ပြန်ဆင်းခဲ့မယ်
ဇာတ်ကားကြည့်ရင်းစားနှင့်"
"ဟုတ်ဟုတ်"
ထယ်ယောင်းပီဇာစားရင် ဇာတ်ကားကြည့်နေလိုက်
တယ် သူအိပ်ယာနိုးတော့ကို မိုးအတော်ချုပ်နေပြီ
လုပ်စရာလဲ မရှိတော့တာမို့ စိတ်အေးလက်အေးသာ
မုန့်စားနေလိုက်တယ်
"Jeonရှိလား"
"ဗျာ"
ထယ်ယောင်း Jeonဆိုတဲ့နာမ်စားကြောင့် အလိုလိုမျက်မှောင်ကြုတ်မိတယ်
"သူရေချိုးနေတယ် အလုပ်ကိစ္စဆို မနက်အလုပ်ကျမှ
ပြောပါလားဗျ"
"သူခေါ်ထားလို့ တို့လာခဲ့တာပါ"
"ဗျာ!"
ထယ်ယောင်း ဒုတိယကြိမ် မျက်မှောင်ထပ်ကြုတ်မိသွားတယ် ဂျွန်ဆိုတာ သူတောင် တစ်ခါတစ်လေမှခေါ်တဲ့ နာမ်စားလေ ဘာလို့လူ့တကားပါးစပ်ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ
"ဟို အလုပ်တွက်ဆို..."
"ဂင်ထယ်အင်း အပေါ်တက်ခဲ့"
"ကြားတယ်နော်"
သူ့ကိုငေါ့တော့တော့လုပ်ကာ အပေါ်ကိုတက်ပြီး
ဂျောင်ကုဆီကို ဦးတည်သွားနေတဲ့သူမ
