Author's Note:
Hello! Happy 2k reads AAAAAAAAAA. Thank you thank you so so so much for supporting this story huhuhu. Can't believe ma 2k reads na to. Anywayyy, sorry if ngayon lang nakapag-update. Review is taking a toll talaga sa sched ko huhu but I'll try to update talaga at least once or twice a week hehe. Enjoy reading this chapter!
Rune
Aurora's POV
I did not answer his question. Sa halip ay nanatili akong nakatitig sa kanya. Hindi ko siya masyadong napagmasdan noong auction at masquerade party dahil na rin sa mga pangyayaring naganap. Pero ngayong kami na lang ang nandito sa kwarto ko ay malaya kong napagmasdan ang pagmumukha niya, at ngayon ko lang napagtanto na napaka-gwapo pala nitong taong kaharap ko.
How can a person be this handsome? His beauty is ethereal, parang pang out-of-this-world na. Gwapo is an understatement to describe his looks. Maingat kong sinipat ang mga kokonting gasgas na nasa mukha niya
A small cut marked the corner of his brow, barely trailing to the edge of his cheekbone—subtle, but fresh. Pero hindi iyon nakabawas sa kagwapuhan niya. If anything, it made him look even more infuriatingly hot and handsome at the same time, like the kind of chaos that walked out of a war and somehow made ruin look good.
His hair was tousled, disheveled, na para bang hindi na inayos nang magulo sa kung ano mang labanang pinuntahan niya. Siya lang ata ang kilala kong gwapo pa rin kahit na gulo-gulo na ang buhok.
And his scent... ang bango niya. Not the cheap smell. He smells expensive kahit na may bakas ng dugo ang damit niya. The metallic scent of the blood mixed with his cologne really smelled divine na kahit minu-minuto ko pa ata siya singhutin hindi ako magsasawa. Oh God! Nahihibang na ata ako. This is not me! Come on! Snap out of it, Rasha Aurora! For fuck's sake, why do you find this man in front of you attractive? You do not even know him. You only met him twice, and both in not-so-favorable situations. Remember inagaw niya sayo yung Helios Core!
Sa pagmumuni-muni ko habang nakatitig sa kaharap ko ay hindi ko namalayang naiboses ko pala ang pinagsasabi ko sa sarili ko. "I must be crazy," I murmured na hindi naman nakuha ng kaharap ko. "What was that, my little flame?" He asked kaya napabalik ako sa realidad.
"Huh? A-ah, n-nothing," I said avoiding his piercing gaze at saka malalim ulit na napaisip. But my thoughts were put to halt when I noticed what eh called me kaya sinalubong ko ang maiinit na titig niya.
"Little flame? What little flame?"
Napangisi naman siya saka marahang hinawi ang buhok na humaharang sa mukha ko.
"You. You are my little flame, and I am your moth, always drawn to you despite the danger," makahulugang sabi niya kaya muntik na akong mapangiwi. Corny naman nito. Seriously?
Tumikhim ako at iniba na lang ang usapan dahil hindi ko ma-take ang ka-cornyhan ng tinawag niya sa akin.
"You disappeared," sabi ko na lang.
"I had business," sabi niya habang pinaglalaruan ang mga takas kong buhok habang nakatingin pa rin sa'kin. Kanina pa to nakatitig sa'kin ha. Hindi ba siya nagsasawa kakatitig sa mukha ko? At saka who gave him the permission to be this close to me?
"Must be convenient," bitter na saad ko, ipinagsasawalang-bahala ang mga kilos niyang nakakatunaw.
"I thought you liked mysteries."
I scoffed. "Hindi ka nagparamdam. I thought you were dead. Sayang naman yung Helios Core. Yun lang naman," sabi ko habang inalala ang mga araw na iniisip ko kung bakit hindi na siya nagpaparamdam. What he said to me that day really bothered me kaya I was hoping to meet him again and ask some questions.
BINABASA MO ANG
Aurora's Gambit: Defying Destiny
ActionAurora's Gambit: Defying Destiny Rasha Aurora Valentin, 28, is a top secret agent for the nation's premier intelligence agency. Desiring a normal life, she decides to resign, but her last mission ends in tragedy-she dies. Or so she thought. Aurora a...
