Aurora's Gambit: Defying Destiny

Chapter 25

Ghost

Aurora's POV

It's been a month and a half since I saw the mystery man. Mystery man pa rin ang tawag ko sa kanya since hindi ko naman alam ang pangalan niya. Hindi ko natanong at hindi niya rin nasabi. Nung gabing 'yon ay nakauwi ako nang ligtas sa penthouse na tinutuluyan ko. Hinatid ako ng lalaking yun sa penthouse. At pagkatapos niyang masiguro na ligtas na ako ay saka lang siya umalis. He seemed to be in a hurry as he bid me goodbye. But before he left, he said something that confused the hell out of he. 

"You are shifting the world around you, but do you know who shifted it first?" That was the last thing he said before he left na siyang ikinalito ko. Hindi naman ako bobo para hindi ma gets ang ipinapahiwatig niya pero mahirap din namang mag-assume ng walang direktang proweba at kompirmasyon sa kung anong ipinapahiwatig niya kaya pinili ko na lang ang maghintay. It's not like I can find him, either. I tried searching for him pero hindi ko siya matrace sa hindi maipaliwanag na dahilan kaya wala rin akong magawa kundi ang maghintay na lang. I know that it's not the last time our paths will cross.

We will meet again, I'm sure of that, and I'm dreading for that day to come. The question is... until when shall I wait for him to show up in front of me? I'm getting impatient already kaya ibinaling ko na lang ang atensyon ko sa mga matagal nang nakaplano.

The black car I'm riding moved smoothly through the streets, its sleek exterior reflecting the city's neon glow. Rain drizzled against the windshield, blurring the vibrant lights of Stifmont City's skyline, a city built on power, deception, and blood. A city that was once my home, Kinara's home.

Maganda ang Stifmont, sa totoo lang. It is breathtaking in its own way. Mga nagtataasang gusali at skyscrapers na halos nag-uunahang marating ang kalangitan ang karaniwang bumubuo sa syudad.  Ang mga kalsada naman ay puno ng mga nagkikislapang mala-gintong ilaw na mula sa mga street lights na inilagay ng gobyerno. Buhay na buhay din ang mga establisimyento kahit pa man umaambon. 

Ang mga elevated highways naman ay parang mga ugat na bumabaluktot paikot sa skyline na siyang dinadaanan ng mga daan-daang mga sasakyan. May mga modern bridges din na nagdudugtong sa mga lugar na pinaghiwalay ng mga malilinis na ilog. 

Kung isa akong dayo, siguro maiisip ko na ang siyudad na 'to ay mistulang perpekto dahil sa ganda nito at linis, at parang napakapayapang manirahan dito. Pero sa totoo lang, napakalayo ng salitang 'payapa' bilang isang deskripsyon sa lugar na 'to.

Sa likod ng mga engrandeng tanawin, matatayog na gusali, malilinis na daanan, at magagandang pasyalan, laganap ang kabulukan sa sistema na siyang nagpapahirap sa sinumang ordinaryong mamamayan. 

Beneath the grandeur lurked the same corruption and crimes that plagued human cities back on Earth. Ang kaibahan lang, hindi tago ang mga krimen na ginagawa dito, kundi lantarang ginagawa. Black markets operate not in the shadows but with the permission of the government. Powerful families have their own crime squads established primarily to get rid of their enemies. This was the reality of Stifmont City, as well as the other cities in this world.

It had all the makings of the real world, yet it was nothing more than a simulation crafted from the writer's imagination. A city born from ink and words, existing solely to serve a story. 

Kahit gaano pa kalaki ang kapangyarihang hawak ko rito, kahit gaano pa karami ang mga negosyong nabuo at winasak ko rito, isa lang akong tauhang gumaganap sa itinakdang papel. I am just a character playing my part.