Beauty in death - taekook

27

İyi okumalar ❤️

Korkunç bir karanlıkta kaybolmuş gibi hissettiriyordu. Nabzını hissedemediği ve gözlerini açmasını beklediği her dakika ızdırap içindeydi, cehennemde yanmayı yeğlerdi. Boynuna dişlerini geçirdiğinde esmerin fısıldadığı "Kaderin önüne geçemezsin." cümlesi iki gündür beyninde dönüp duruyordu.

Jeongguk kaderin varlığına inanmak istemiyordu ama öyle uç noktalarda şeyler yaşadıkça sarsılmadan edemiyordu.

Yatakta olan cansız bedenin yanına kıvrılmıştı. Solan teninin, rengini kaybetmiş dudakların üzerinde parmaklarını gezdirdi hafifçe. Adım sesleri işitmişti ama yerinden kıpırdamadı. Kapı gıcırtısına bile kafasını çevirip bakmamıştı.

"Babam uyanmadı mı?"

"Hayır."

"Neden?"

"Bilmiyorum."

"Ben öpersem uyanır mı?"

"Dene."

Küçük kız usulca ve dikkatle yaslandığı yatakta Taehyung'un soğuk tenine doğru eğildi ve yanağına tüy hafifliğinde bir öpücük kondurdu. Jeongguk eliyle saçlarını okşadı. Aile yerine koyduğu tek insanı bu yaşında kaybetmekten korktuğu öylesine belliydi ama küçük kız bunu yansıtmamak için uğraşıyordu. Jeongguk farkındaydı.

"Bana masal okur musun Jeongguk?" kırmızı irisleriyle kendisinden büyük vampire baktı. Babası öpücüğüyle uyanmamıştı ve ağlamaktan kaçmak için yol arıyordu.

"Yanımıza gel." sabah saçlarını ördüğü küçük kızın yalnız kalmak istemediğini dile getirmese bile biliyordu, Taehyung tıpkı kendisi gibi bir çocuk yetiştirmişti. Her şeyi söyleyen ama aynı zamanda her şeyi gizleyen. Yeri yatakta dolaşarak Jeongguk'un tepesine tırmanmıştı çünkü uyuduğunu düşündüğü babasını rahatsız etmek ve zarar vermek istemiyordu.

"Neden gittin?" küçük kız kafasını Jeongguk'un göğsüne yaslarken yüzünü Taehyung'un bedenine dönmüştü.

"Taehyung'a aşık olduğum için ölüyordum. Kara büyü yaptırmıştım ama karşılığında kalbime bir büyü yapılmıştı. Onu bir daha göremeyecek olmak beni çok korkutmuştu."

"Ama şimdi geldin."

"Evet, geldim. Sonsuza kadar mutlu olabileceğimi düşünerek gelmiştim. Onu tekrar kaybedeceğim aklımın ucundan geçmezdi."

"Onu kaybetmedik ki, uyanacak. Babam güçlü. Hep yaralı geliyordu ama hemen iyileşiyordu."

"Baban... ona neden baba diyorsun."

"Benden nefret etmeyen tek insan Taehyung. Benim ailem."

"Yine de-"

"Her gece ağlıyordu. Bazen sarhoş oluyordu. Nedenini bilmiyordum ama senin yüzündenmiş."

"Özür dilerim küçük kız." Jeongguk örgülü saçlarını sevdi nazikçe.

"Masal anlatacaktın." Yeri küçük elini Taehyung'un nabzını hissedemediği kalbinin üzerine koyarken mırıldandı.

-

Jeongguk saatler birbirini kovalarken küçük kızın vampir olduğu halde uyumasını garip bulmuştu. Saf vampir kanı taşımasına rağmen bir insan gibi yaşamını sürdürüyordu, sebebi Taehyung ile büyümüş olmasıydı. Düşündükçe anlamlandırıyordu. Şimdi sessizliğin içinde tekrar kaybolmuştu. Bir başka gün saatler sonra başlayacaktı ve Taehyung'un uyanmasını beklemeye devam edecekti.

Küçük kız bir bacağını Jeongguk'a yaslamışken kollarıyla Taehyung'un vücuduna sarılıyordu. İstemsizce bir gülümseme oluştu dudaklarında vampirin bu görüntüyle. Çocuk muhtemelen kendisinden nefret ediyordur diye düşünüyordu ama saçlarını örmesini istediğinde ve onunla bir yetişkin gibi sohbet ettiğinde durumun öyle olmadığını anlamıştı. Sadece 'babasını' önemseyen bir çocuktu.