Beauty in death - taekook

34

Son kez, iyi okumalar 💌

Kuzeyin gaddar soğuğu, sıradan bir insanın soluğunu saniyeler içinde cam kırıntılarına dönüştürebilirdi; ancak ahşap dağ evinin verandasında duran Taehyung için o dondurucu rüzgar, yalnızca zihnini keskinleştiren taze bir dokudan ibaretti.

Gökyüzü, yeryüzünün bu ucu bucağı görünmeyen beyazlığına tezat bir görkemle donatılmıştı. Mor ve yeşilin en karanlık tonları, gökyüzünde devasa bir ipek kumaş gibi dalgalanıyor, Kuzey Işıkları'nın büyüleyici ışık kırılmaları karlı vadinin üzerine mistik bir morluk düşürüyordu.
Taehyung için dünya artık eski dünya değildi. Ölümün soğuk kıyısından dönüp ölümsüzlerin dünyasına adım attığı o geceden beri, algıları bir insanın hayal dahi edemeyeceği bir berraklığa ulaşmıştı. Artık rüzgarı sadece hissetmiyor; havadaki kristalleşmiş kar tanelerinin bir çam iğnesine çarptığında çıkardığı o mikro hışırtıları, vadinin ötesinde koşan yaban geyiklerinin ritmik kalp atışlarını bile duyabiliyordu. Karşısındaki manzaraya bakan irisleri, renklerin en gizli tonlarını ayırt edecek kadar keskinleşmişti. Bir zamanlar 19 yaşında kırılgan bir insan olarak peşinden koştuğu, onu korkutan o karanlık evren; şimdi onun tam kalbinde durduğu doğal yuvası haline gelmişti.

Arkasındaki ahşap kapının ağır gıcırtısı duyulmadan çok önce, Taehyung'un başı milimetrik bir hareketle o tarafa dönmedi bile. Çünkü vampir duyuları, atılan adımlardan çok daha önce havadaki auranın değişimini kaydetmişti. Taze kar kokusuna karışan o tanıdık vanilya ve odunsu koku, Jeongguk'un yaklaştığını fısıldıyordu.

Jeongguk, elinde dumanı tüten iki ağır seramik kupayla verandaya adım attığında, gözleri doğrudan Taehyung'un profiline kilitlendi. Yüzyılı aşkın bir süredir bu dünyada var olan bir vampir, zamanı geriye alabilen bir ölümsüzdü; ancak Taehyung'a her baktığında, o 7 yıl boyunca göğsünü bir mengene gibi sıkan vicdan azabının ve kara büyünün getirdiği o ağır yükün tamamen yok olduğunu hissediyordu. İkisi de artık aynı soğukluğu, aynı sonsuzluğu yan yana paylaşıyordu.

Jeongguk, kupalardan birini Taehyung'a uzatırken adımları karda tek bir pürüzlü ses bile bırakmadı. Kupalar insan burnunu kandıracak kadar yoğun tarçın, eritilmiş çikolata ve vanilya kokuyordu; ancak altındaki o derin sıvı, vampir metabolizmasına uygun hazırlanmış özel bir kan karışımı olduğunu ele veriyordu.

"Yeri içeride, şöminenin önündeki ayı postunun üzerinde garip bir şekilde mışıl mışıl uyuyor," dedi Jeongguk. Sesi, kuzey gecesinin sessizliğine kadife gibi yumuşacık yayıldı. "İnsanların kışın içtiği o tarçınlı ve baharatlı harcına özenince mutfağı biraz darmadağın ettik... Ama sanırım o yoğun fındıklı karamel tabakasını onun damak tadına uydurabildim."

Taehyung kupayı alırken parmakları Jeongguk'un tenine çarptı. İkisi de soğuktu. Taehyung'un dudaklarının kenarına hafif, muzip bir kavis yerleşti. Jeongguk'un keskin çene hattına ve gömleğinin yakasına bulaşmış karamel ve esmer şeker izini işaret etti. "Mutfağın durumunu tahmin edebiliyorum," dedi, sesi hafifçe kıkırdayarak. "Koskoca 150 yıllık bir vampir... Yedi yaşındaki doğuştan vampir bir kız çocuğunun karamelli tatlı krizine yenik mi düştü yani?"

Jeongguk alçak sesle güldü. Yanağındaki tatlı izini silmek yerine Taehyung'a bir adım daha yaklaştı, aralarındaki mesafeyi neredeyse sıfırladı. Verandadaki ahşap sütunlara yansıyan şömine ışığı, ikisinin de yüzüne turuncu, sıcak gölgeler düşürüyordu.

"Söz konusu sen ve o olunca, benim yaşantımın hiçbir hükmü kalmıyor Gece Yarısı Güneşi," diye fısıldadı Jeongguk. Kupasını tırabzana bırakıp boşta kalan eliyle Taehyung'un soğuk yanağını kavradı. Başparmağı, onun elmacık kemiği üzerinde yavaşça gezindi. "Mutfakta eritilmiş şekeri ve baharatlı kanı karıştırırken vampir hızıyla tencereye dokundu. Sıvının etrafa saçılmasını önlemek için zamanı iki saniye geriye aldım ama bu sefer karamel tezgahtan üzerimize sıçradı. İnan bana, Sunoo'nun ordusuyla savaşmak bir kız çocuğuna karamelli ve fındıklı kan iksiri hazırlamaktan çok daha kolaydı."
Taehyung göğsünden kopan içten bir kahkahayı engellemedi.