6.bölüm

944 55 0
                                        

İstemesemde gitmek zorundaydım annem zaten meşgul ailemden tek katılabilen ben olurum ablam ve ben odalarımıza girdik spor giysileri giydik ve aynı anda odadan çıktık birbirimize iki saniyede baktık ardından aşağıya inmeye başladık tam gidecekken annem önümüze geldi "tomoki ablanın hocalarına iyi tanıt tamam mı?"dedi neden bunu söyledi sanki kötü tanıtcam neyse "tamam"dedim böylece hızla ablamla okula doğru gitmeye başladık ablam endişeli ve gergin görünüyordu neden ? Yoksa beni kardeşi olarak tanıtmak istemiyor mu? Neyse boş şeylerden endişelenme her zaman ki gibi normal davranmalıyım aradan zaman geçmişti ablamın lisesine gelmiştik tüm aile yarışcıları okulun ön bahçede duruyorlardı ablamı sıkıştıran takımda buradaydı ablama dik dik pis pis bakıyorlardı diğer yandan da beni sinirlendiriyorlardı ablama bakarak "sınıfın sırası nerde sınıftadakilerin orada olabilir"dedim ablam tamam şekilde kafasını salladı okulun sağ taraflarına doğru geldik ve karşımızda ablamın sınıftadaki arkadaşları vardı bana ve ablama dik dik baktı bir kız bana işaret ederek ablama "hey tomoke miydi ismin neydi neyse bu tatlı genç kim?"dediğinde acayip şaşırmıştım ablamın ismini bile unutmuşlar beyinsizler sinirlerim tepeye kadar çıkmıştı ablam güzelce nefes aldı "k-kardeşim"der demez kız donup kaldı ardından "ne? Kardeşin mi? Gerçek mi bu? Senin gibi çirkin kızın tatlı kardeşi nasıl olur?"dediğinde ablam dik dik durdu birşey diyemedi ama benim cidden sinirimi bozmuştu neredeyse kızı dövesim gelmişti ardından kıza bakarak "ablamın çirkinliğine bakmayın aptallar en iyi ablamdır ona laflar atmayın benim de sinirimi bozmayın beyinsizler!"der demez kız ve oradaki arkadaşlar şaşırır kalırlar tabiki ablam da şaşırmıştı aklımda ne varsa hepsini net ve açıkca söyledim ablam bana baktı hayran olmuş sesiyle "gerçekten öyle miyim?"der demez utanıp başka yere bakarak "ke-kes sesini"dedim o sırada hoca gelmişti "evet beni dinleyin bir tane yarışma olacak ve ondan sonra istediklerinizi yapabilirsiniz yarışma ise aile ile birlikte koşma yarışmasıdır aileniz bu elimdeki renkli kalın ipleri başına bağlamalı ve sizler ise ailenizin eliden tuttup koşmaya başlıcaksınız kırmızı ipi geçerseniz kazanırsınız ödül ise kazanınca görürsünüz" der demez hoca elindeki renkli kalın ipleri herkese vermeye başladı ve bana beyaz ip verdi ardından başıma bağladım herkes koşuş yerine geçti ablamın elinden tutcam ama yüzündeki aptal ifadeyi görünce sinirimi bozdu tam ablamın elini tutacakken yarış başladı koşmaya başladım ablamda arkamdan yetişmeye çalışıyor yavaşlasam kazanamıcaktık hadi koş abla! Bu ne lan çabuk yoruldu ve önüne bakmayınca yere düşer cidden sinirimu bozdu önüne baksana ya! Neyse ablamı arkada bırakamadım yanına gelip kucağıma aldım ablam şaşırıp kalmıştı ve ardından koşmaya başladım ablam herkesin içinde kendini kucağımda göründüğü için utanıp beni itmeye çalışır ardından elini yüzüme getirir ittirirken "indir lan beni!"dedi [resimdeki gibi]

Tabiki birşey diyemeyip ablamı dinlemeyip koşmaya devam ettim ablamda yorulup pes etti ve yarışma bitmişti ödüllü biz kazanamadık ama iyi ki kazanmadık sebebi ise kazanan kişiye baktım ödül kitaptı saçma ödül için kazanmadığımız için sevinmiştim ablamla eve doğru giderken ablam durdu bana baktı yavranır sesle "pomuk şeker istiyorum"dedi ne ne dedi bu pomuk şeker mi ayrıca yüzündeki ifade ne öyle bebek gibi neyse ki ablamı kırmayıp pomuk şeker aldık tabiki ben kendime almadım böylece eve doğru yürümeye başladık aradan bir kaç dakika geçmişti ablamla eve gelmiştik televizyon izlemeye başladık annem akşam yemeği hazırladı hepimiz ailece yemeye başladık ve odalarımıza çıktık yatağıma fırladım fakat endişem vardı ablamın yarın benle saçmalıcak bu kesin sinirimide bozacak pof neyse kafamı rahatlasın böylece uyumaya başladım
Devam edecek

aptal ablam (watamote)Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin