15.bölüm

437 34 6
                                        

Sabah mışıl mışıl uyuyordum birden ses duymaya başladım annemin sesine benziyordu "uyan! Tomoki! Okula geç kalacaksınız!"der demez yerimden kalktım anneme bakıyordum fakat uykuluydum "n-ne geç mi kaldım?"dedim annem dik durdu bana bakıp gülümseyerek "şaka yaptım~♪"der demez "anne ya"diyip tekrar uzandım annem sinirlenip "kalk ulan! Kalk vallahi pcyi yok ederim"der demez hızlıca ayağa kalktım fakat gene uykuluydum annem odamdan çıkarken bende peşinden geliyordum aşağıya doğru inerken ablam da kendi odasından çıkmış aşağıya iniyordu ona baktığımda oda benim gibi uykuluydu salona girer girmez ablamla koltuğa oturduk ablam kafasını yavaşca omuzuma koydu bense kafamın ablamın saçına yaklaştım omuzumda ablamın uyuduğunu hissediyordum saçı yumuşacıktı yastık gibiydi yavaşca uykum gelmeye başladı ve uyudum annem bizi yemeğe çağırıyordu fakat duymuyorduk annem önümüze gelir bu sahneyi görünce biraz duygulanır eline hemen telefonu alıp foto çeker {resimdeki çektiği foto} annem bu foto gerçekten çok sevmişti ardından bizi uyandırmaya çalışır fakat hemen uyanmazdık annem güzelce derin nefes alır "pcniz BOZULMUŞ!!!"der demez ablamla gözlerimizi pıt diye hızlıca açtık

tomoko: anne gerçek mi?

anne: hayır şakaydı

tomoko: öyleyse iyi geceler

anne: UYUMA!!

tomoki: anne bağırma ya

anne: Allah Allah nedenmiş aptal oğlum

tomoki: komşular rahatsız olur ve kulaklarımız patlıcak

anne: pof hadi kalkın size yemekte önemli birşey göstercem

tomoki: ney?

anne: hadi yemekte

ablamla yavaşca kalktıp sofraya oturduk yemekleri yerken annem habire telefonuna bakıyordu yüzünde de mutlu ifadesi vardı merak etmeye başlamıştım tam soracakken ablam "anne neden bu kadar mutlusun?"dedi tamda benim söyleceğimi ablam söyledi resmen anneme dik dik baktım annem yavaşca telefonu bize gösterirken "tadaaaaa tatlı kardeşlerin uykusu"dedi b-b-b-bi dakka bu ne laaan!?!??! ne zaman çekti bunu kesin ablamda şok olmuştur ablam yavaşca baktığımda ablam şok yerine mutlu olmuştu tekrardan kafamı anneme çevirdim

tomoki: anne bu nedir?

anne: gördüğün gibi resim

tomoki: onu anladık neden çektin?

anne: tatlı uyuyordunuz

tomoko: ç-çok güzel

tomoki: güzel mi? yaniii

tomoko: GERÇEKTEN Mİ!?!?!?!?

tomoki: kulağımın dibinde bağırma be!

anne: tamam hadi yeter yemeğinizi bitirdirseniz okula gidin geç kalacaksınız

tomoko: bu gün okulum biraz geç başlıcak

anne: neden?

tomoko: bende bilmiyorum

tomoki: genelde saat 08.00 de başlıyor geç başlıcak dediğine göre kaçda başlıcak?

tomoko: 10.00 da

tomoki: aynı normal saat de eve döncen dimi?

tomoko: evet

anne: ders başlayana kadar evde mi duracan?

tomoko: hayır tomokinin okuluna gitcem

tomoki: ne? neden?

tomoko: öyleysine canım istiyo

tomoki: hayır desem peşimden geleceksin o belli peki gel

tomoko: senin okulundan kendim okuluma giderim

tomoki: tamam

ablam bunu duyunca hemen yukarıya çıkıp kendi okul formalarını giydi ardından bende çıkıp formalarımı giydim anneme el sallayarak uzaklaştık ve okula doğru yürümeye başladık
DEVAM EDECEK..

aptal ablam (watamote)Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin