I'll Make You Mine... Again...

23 - I Love You...

A|N:

      Gusto ko po mag-thank you sa mga readers na patuloy ang pag-suporta sa IMYMA.

       It really means so much to me, lalo na ang mga comments and votes ^^ I really appreciate it.

      Ending na ba?

      No... nope not yet pero malapit na ^^ Hindi ko sya tatapusin nang ganito lang ^^

      So here it is ^^

      Enjoy reading everyone ^^

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Chapter 23

NEIL'S POV

       Para na din akong unti-unting pinapatay habang yakap ko sya. No this can't be happening.

Oh god! I can't believe that this is happening to me. Isa itong bangungot sa malupit na paraan. please oh lord not my wife. Please give her back to me.

     "Keisha... Babe..." iyak sigaw ko. Sabay ng pagtawag ko sa pangalan ng asawa ko ang sabay na pag-iyak ng kambal namin, tila nakiki-iyak sa kalungkutang pinagdadaanan ko. Pero nagulat ako ng biglang tumunog ang cellphone ko.

Cause this angel has flown away from me
Leaving me in drunken misery
I should have clipped her wings
And made her mine
For all eternity
Now this angel has flown away from me
I thought I had the strength to set her free
I did what I did
Because I love her so
Will she ever find her way
Back home to me 

    Lalo akong nalungkot, yes it was my song for her. The song I played and ask her for a dance nang mag-karoon kami ng misunderstanding. Hinayaan ko lang iyon at muling niyakap ang asawa ko. Tuloy pa din sa pag-iingay ang cellphone ko, pero wala akong pakialam. 

      I kiss her on the lips and wipe away her tears. I was about to ask the doctor to bring our twins. Nang biglang tumunog ang apparatus na nag-papakita ng heartbeat niya. Bigla iyon tumalon at nag-karoon ng pintig.

      Agad na nag-silapitan ang mga doctor at tinignan ang lagay ng asawa ko. Para akong tinamaan ng kidlat, hindi ako makagalaw at makapaniwala.

       Pero nabuhayan ako ng pag-asa, I know in my heart that she won't leave us. Hindi nya ako iiwan, tumabi ako para maasikaso sya ng doctor...

        The song... Patuloy pa rin sa pag-tunog ang cellphone ko, at sa pag-tugtog niyon ay ang unti-unting pag-balik sa normal ng tibok ng puso ni Kish.

         "Did you find your way back home to me babe? Your coming back to me right?" mahina kong usal habang tinitignan ko ang ang ginagawa ng mga doctor sa kanya.

          "Mr. Crawford... we need to transfer your wife in the ICU. We need to monitor her for 24 hours so we can be sure na magiging stable na ang lagay nya, but this is really a miracle... she's really a fighter that's what I admire about her. Naging matatag sya kahit na alam nyang pwede syang mapahamak sa pag-bubuntis nya. She's suffering from heart disease for almost a year now. Pero hindi kami makapag-umpisa sa treatment niya para maiayos ang problema sa kanya because she's pregnant. But I'm glad that she make it..." nakangiting sabi ng doctor at tinapik ako sa balikat.

          Bago dalhin sa ICU si Kish hinawakan ko muna ang ang kamay nya at hinalikan iyon.

         "Babe... thank you for coming back to me... please be well soon, I love you my baby... after this mess I promise you that these will be the last time to have this kind of misunderstanding. Were going to get married soon... whether you like it or not! Wala ka ng kawala sa akin." sabi ko at hinalikan sya sa labi bago ako tumango sa mga nurse na mag-dadala sa kanya sa ICU.