''ဒါဆို ေနာင္ေတာ္က သားေတာ္ေလး လိုခ်င္တာလား သမီးေတာ္ေလး လိုခ်င္တာလား''
Junsu က ပန္းကန္ထဲက သစ္သီးတစ္စိတ္ကို ယူစားရင္း ေမးလိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္ဝန္ရွိေနတာကို သိျပီး ေနာက္တစ္ေန႔မွာပဲ မင္းၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ နန္းေဆာင္ကို လံုျခံဳေရး အေစာင့္အေရွာက္ေတြ တိုးျမွင့္ခဲ့သည့္အျပင္ ဘယ္မိဖုရားႏွင့္မွလည္း ေတြ႕ခြင့္မျပဳေတာ့ဘူးေလ...အဲ့ေတာ့ Junsu နဲ႔သာ စကားေျပာေဖာ္ လုပ္ရင္း တစ္ေန႔တာကို ျဖတ္သန္းရေတာ့သည္။
''အင္း...သမီးေတာ္ေလးပဲ လိုခ်င္တယ္''
ဝတ္ရုံေအာက္ကေန စူထြက္ေနေသာ ဗိုက္ကေလးကို ပြတ္ရင္း ေျဖလိုက္ေတာ့ Junsu က အံ့ၾသေသာမ်က္လံုးတို႔ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေနေတာ့သည္။
''Junsu ah...ဘာျဖစ္လို႔လဲ''
''ေနာင္ေတာ္ကလည္း...သားေတာ္ေလးသာ ေမြးမယ္ဆိုရင္ မင္းၾကီးက ေနာင္ေတာ့္ကို တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဧကရီအျဖစ္ တင္ေျမွာက္မွာေပါ့...သမီးေတာ္ေမြးလည္း ဧကရီ တင္ေျမွာက္လို႔ရေပမယ့္ အဲ့လိုက် အမတ္ေတြရဲ႕ အေျပာ မလြတ္ႏုိင္ဘူးေလ''
''ေၾသာ္...ေနာင္ေတာ္ အဲ့ဒါေတြ မမက္ပါဘူး...မိဖုရားေတြထဲမွာ ဧကရီျဖစ္ခ်င္တဲ့ သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ...''
...ျပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ တကယ္လိုတာက မင္းၾကီးရဲ႕ ခ်စ္ခင္မႈပဲေလ...
''ေနာင္ေတာ္ကေတာ့ သိပ္စိတ္ထားျဖဴစင္တာပဲ...ဒီလိုသာဆို ကြ်န္ေတာ့္ တူမေလး ဒါမွမဟုတ္ တူေလးကလည္း စိတ္ထားသိပ္ေကာင္းမွာပဲ''
Junsu စကားေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ၾကည္ႏူးစြာ ျပံဳးလိုက္မိသည္...ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ ရင္ေသြးေလးကို ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ႏွာေတာင္ ျမင္လိုက္ရပါ့မလား ဆုိတဲ့ အေတြးက အျပံဳးကို လမ္းတစ္ဝက္မွာတင္ ရပ္တန္႔ေစခဲ့သည္...လူအကဲခတ္ေတာ္လြန္းေသာ Junsu က ကြ်န္ေတာ့္ကို အာရုံလဲႊတဲ့အေနနဲ႔ စကားစလာသည္။
''ဒါနဲ႔ ေနာင္ေတာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လမ္းေလ်ွာက္ ထြက္ၾကေတာ့မလား''
''သြားၾကမယ္ေလ...မင္းၾကီးနဲ႔ ညီေတာ္ မင္းသားလည္း ညီလာခံ ျပီးေလာက္ေရာေပါ့''
xxxxxxxxxxxxxxxxx
''Jae''
''မင္းၾကီး''
''ေနေကာင္းရဲ႕လား''
''ေနာင္ေတာ္က အစားသိပ္မစားဘူး မင္းၾကီး...ပဲြေတာ္တည္ဖို႔ကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး မနည္းၾကီး ေျပာယူရတယ္''
Jaejoong ပင္ ဘာမွျပန္မေျဖရေသးခင္ Junsu က ကြ်န္ေတာ့္ကုိ လွမ္းတိုင္တာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ Jaejoong ကို ဟုတ္လားဆိုတဲ့ အၾကည့္ႏွင့္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ Jaejoong ကိုယ္တိုင္ကလည္း Junsu ကို အရမ္းခင္သလို Junsu ကလည္း Jaejoong ကို အစ္ကိုအရင္းလို ဂရုစိုက္တာကို ေတြ႕ရေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္သက္သာရာ ရရသည္။ မဟုတ္လ်ွင္ သူ႔ကို နန္းတြင္းသူေတြနဲ႔သာ ထားထားရသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ စိတ္လံုးဝမေျဖာင့္...ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေနသည့္ အခ်ိန္မွာ မိဖုရားေတြရဲ႕ ရန္က အေၾကာက္ရဆံုးပဲေလ...ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း သူ႕ေဘးနားမွာ အခ်ိန္ျပည့္ ရွိမေနႏုိင္ေတာ့ Junsu ရွိတာကိုပင္ ေက်းဇူးတင္ရေပမည္...Jaejoong ကေတာ့ ေခါင္းငံု႕ထားရင္း
''ကြ်န္ေတာ္ သိပ္ခံတြင္းမေတြ႕လို႔ပါ မင္းၾကီး''
''ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ခ်ိန္မွာ တစ္ခါတေလ မစားခ်င္ မေသာက္ခ်င္ ျဖစ္တတ္ေပမယ့္ Jae ရယ္...ကေလးအတြက္ မ်ားမ်ားေလး စားေပးေပါ့...မဟုတ္ရင္ ငလက္မေလး ေမြးလာမွ''
''အာ...Yunnie ကလည္း''
ကြ်န္ေတာ့္ စကားေၾကာင့္ စူစူပုတ္ပုတ္ေလး ျဖစ္သြားေသာ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္း ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာမိေတာ့သည္...Jaejoong...Jaejoong...ကိုယ္ဝန္သာေဆာင္ထားတာ သူကိုယ္တိုင္က ကေလးပံုစံ မေပ်ာက္ေသး...ကြ်န္ေတာ္ သူ႔ကိုခ်စ္ေၾကာင္း ဖြင့္ေျပာျပီး လအနည္းငယ္ အၾကာမွာ သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို Yunnie လို႔ ေခၚတတ္လာသည္...ကေလးဆန္သည္ဟု ထင္ရေပမဲ့ သူ Yunnie လို႔ ေခၚလိုက္တဲ့ အခါတိုင္း ရင္ထဲ စိမ့္စမ္းေရ စီးဆင္းသြားသလို ေအးျမသြားခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပင္...
''ကြ်န္ေတာ္ ပန္းခ်ီဆဲြဦးမယ္ေနာ္''
ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ Junsu လက္ကို ဆဲြျပီး ေျပးထြက္သြားေသာ သူ႔ကိုၾကည့္ရင္း ကြ်န္ေတာ္ ၾကည္လည္း ၾကည္ႏူးသလို စိတ္လည္းေမာရသည္...သားေတာ္ေလးလား သမီးေတာ္ေလးလား မသိေပမယ့္ Jaejoong ရဲ႕ အမူအရာေလးေတြကေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းပင္...သူစိတ္ပါရင္ အစားအမ်ားၾကီး စားေပမယ့္ မစားျပန္ရင္လည္း လံုးဝနီးပါး မစားေတာ့ ေဘးက Junsu က ေခ်ာ့ေမာ့ ေကြ်းရသည္...တစ္ခါကက် ျမင္းစီးခ်င္တယ္ ေျပာ၍ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မနည္းတားယူရျပီး ခုေနာက္ပိုင္းက် ပန္းခ်ီဆဲြရတာကို ပိုသေဘာက်မိသည္တဲ့...နဂိုတည္းက အသားအရည္လွေသာ သူက ခုနည္းနည္း ျပည့္လာေတာ့ ပါးေဖာင္းေဖာင္း အသားအရည္ ဝင္းဝင္းေလးနဲ႔ ပိုခ်စ္ဖို႕ ေကာင္းလာသည္...ပန္းခ်ီဆဲြေနေသာ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ရင္း ေတြးေနရာ ေဘးက Yoochun ရဲ႕ ေမးခြန္းၾကားမွပဲ အေတြးစ ျပတ္ေတာ့သည္...
''ခု ကိုယ္ဝန္က ဘယ္ႏွစ္လရွိျပီတဲ့လဲ''
''ခုနစ္လေလာက္ ရွိျပီ ေျပာတယ္''
''ဒါဆို ေမြးဖို႔ ဘယ္ႏွလမွေတာင္ မလိုေတာ့ဘူးေနာ္''
''ဟုတ္တယ္''
''မင္းၾကည့္ရတာ အရမ္း စိုးရိမ္ေနသလိုပဲ Yunho''
''စိုးရိမ္တာေပါ့...သမားေတာ္ၾကီး ကိုယ္တိုင္က တစ္ေယာက္အသက္ပဲ အာမခံထားသလို Jaejoong ဖတ္ဖူးတဲ့ ေဆးစာအုပ္ထဲမွာလည္း ကေလးပဲ အသက္ရွင္တယ္တဲ့ေလ''
''မင္းသူ႕ကို ေသခ်ာ နားဝင္ေအာင္ မေဖ်ာင္းဖ်ဘူးလား''
''ငါ ေဖ်ာင္းဖ်တယ္ Yoochun...ငါသူ႔ကုိ ကေလး အရမ္းလိုခ်င္လည္း မွဴးမတ္ေတြရဲ႕ သားသမီးတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေမြးစားဖို႔ အထိ ငါလိုက္ေလ်ာေပးခဲ့တယ္...သူကိုက ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ေသြးရင္းသားရင္းကိုမွ ေမြးခ်င္ပါတယ္ဆိုျပီး...ခု ငါ့အျဖစ္က ကိုယ့္ ခ်စ္သူ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာကို ဘာမွ မလုပ္ေပးႏုိင္ဘဲ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရသလုိ ျဖစ္ေနတာ''
''နည္းလမ္း ရွိမွာပါကြာ...အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္နဲ႔ ခက္ခက္ခဲခဲ စံုစည္းထားရတဲ့ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ အဆင္ေျပမယ့္ နည္းလမ္းေပၚကို ေပၚလာမွာပါ''
Yoochun စကားေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ယဲ့ယဲ့ေလး ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိသည္...ဟုတ္သည္ေလ...ခုခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သစၥာကို ယံုၾကည္ျပီး ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ ေပၚလာမည္ကိုသာ ေစာင့္ရေတာ့မည္ကိုး...
xxxxxxxxxxxxxxxx
မိဖုရားအေဆာင္တစ္ခုမွာေတာ့ မိဖုရားသံုးပါး စုေဝးေနၾကသည္...သူတို႔ စကားစုေျပာၾကသည့္ အခါ မိဖုရားအငယ္ေတြကို ေခၚေလ့ရွိေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ Ara, Eunhye နဲ႔ Suri တို႕ သံုးေယာက္သာ ရွိေနသည္။
''ဟို Kim ၾကင္ယာေတာ္က ကိုယ္ဝန္ရွိေနတယ္လို႔ ၾကားတယ္''
Eunhye စကားေၾကာင့္ Ara နဲ႔ Suri တို႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ အံ့အားသင့္ျခင္းႏွင့္ မယံုၾကည္ႏုိင္မႈေတြ အထင္းသား ေပၚလြင္လာသည္။
''ဒါ...ဒါ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး...သူက ေယာက်ာ္း မဟုတ္လား...ဘယ္လိုလုပ္ ကိုယ္ဝန္က''
''ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမရဲ႕ လူေတြ ေစာင့္ၾကည့္တာ အဲ့ဒီ ၾကင္ယာေတာ္ နန္းေဆာင္ကို နန္းတြင္း သမားေတာ္ၾကီးက အဝင္အထြက္အရမ္းမ်ားတယ့္ အျပင္ လံုျခံဳေရး အလြန္ တင္းၾကပ္ထားတယ္တဲ့...အဲ့ဒီ အခ်က္နဲ႔ပါ ေပါင္းစပ္လိုက္ရင္ ဒီကိုယ္ဝန္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းက မွားတယ္လို႔ တထစ္ခ် သတ္မွတ္လို႔ မရဘူး Suri''
Ara ကပါ ဝင္ေထာက္ေတာ့ သံုးေယာက္လံုး အေတြးကိုယ္စီနဲ႔ ျငိမ္သက္သြားၾကသည္...ဒီအတိုင္းသာဆို ၾကင္ယာေတာ္က သားေတာ္ေလး ေမြးဖြားႏုိင္ခဲ့လွ်င္ ဧကရီအျဖစ္ ၾကင္ယာေတာ္ကိုသာ မင္းၾကီးက တင္ေျမွာက္မွာ ရာႏႈန္းျပည့္ ေသခ်ာေနျပီေလ...သူက အခု လက္ရွိ မင္းၾကီးအႏွစ္သက္ဆံုး ၾကင္ယာေတာ္ကလည္း ျဖစ္ေနျပန္သည္...ၾကင္ယာေတာ္ သားေတာ္ေမြးျပီး ဆံုးပါးသြားခဲ့လွ်င္ေတာင္ ထိုသားေတာ္က အိမ္ေရွ႕စံ ျဖစ္မည္ဆိုပါက သူတို႔ မိဖုရားေတြမွာ ရာထူး အာဏာရရွိေရး အခြင့္အလမ္း အလြန္နည္းပါးသြားျပီေလ...ထုိသို႔ ျဖစ္လာပါက သူတို႔ကိုယ္တိုင္ပင္ အာဏာမရွိဘဲ သူတို႕ ဖခင္ မွဴးမတ္ေတြကို ရာထူးတက္ေအာင္ ဘယ္လိုမွ လုပ္၍ မရႏိုင္ေတာ့...
...အဲ့ဒီေတာ့...တစ္ေယာက္ကို တစ္မ်ိဳးစီ...ေကာက္က်စ္ေသာ အၾကံဥာဏ္ေတြက ေခါင္းထဲ ေနရာယူလာၾကေတာ့သည္...
xxxxxxxxxxxxxxx
This one is short xD
Just two more chapters to go!!!!!
ေဝဖန္ေလကန္ၾကပါဦး xP
Saranghae all
