လက္ကုိင္ပါတဲ့ မွန္အဝိုင္းေလးကို ယူျပီး မ်က္ႏွာေပၚက ဒဏ္ရာေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္မိလိုက္သည္...ကြ်န္ေတာ္ ခုဆို Yunho ရဲ႕ ၾကင္ယာေတာ္ဘဝ ေရာက္တာ သံုးလေလာက္ ရွိပါျပီ...သူကေတာ့ သိပ္မေျပာင္းလဲေသးပါဘူး...စိတ္တိုရင္ တိုသလို ကြ်န္ေတာ့္ကို ရုိက္သည္...ထိုးၾကိတ္သည္...ကြ်န္ေတာ့္ကို သူ႔ ေဒါသေျဖေဆးအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပံုရသည္...ဒါေပမဲ့ အစပိုင္းကထက္ စာရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ရိုက္တာ နည္းနည္းၾကဲလာသလိုပင္...ကြ်န္ေတာ္ ျပင္ေပးတာကို စားေသာက္ရမွာ ရြံတယ္ဆိုတဲ့သူက တစ္ခါတေလ ကြ်န္ေတာ္ ငွဲ႕ေပးတဲ့ အဖန္ရည္ကို ေသာက္တတ္လာသည္...ဒီေန႔ည ေအာင္ပဲြရစစ္သူၾကီး တစ္ေယာက္ နန္းေတာ္ကို ျပန္လာမွာဆိုေတာ့ မင္းၾကီးက အခမ္းအနားနဲ႔ ၾကိဳမည္တဲ့...ၾကင္ယာေတာ္ေတြ မိဖုရားေတြလည္း တက္ေရာက္ရမည္ဆိုျပီး နန္းတြင္းသူက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာထားေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚက ဒဏ္ရာေတြကို ဖံုးရမည္...မ်က္ႏွာေခ်ဘူးကို လွမ္းယူလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ အျပင္က ဆူဆူညံညံအသံေတြ ၾကားလိုက္ရေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ လက္တြန္႔သြားမိသည္...
''ဘာျဖစ္တာတုန္း''
ကြ်န္ေတာ္ အခန္းအျပင္ထြက္သြားျပီး ေမးလိုက္ေတာ့ နန္းတြင္းသူေတြက ဘာမွမေျဖ...ကြ်န္ေတာ့္ အပါးေနနန္းတြင္းသူ sookyung လက္ထဲမွာက တစ္ခုခုကို ပိုက္ေထြးထားသည့္ ပံုစံမ်ိဳး...
''အဲ့ဒါဘာလဲ Sookyung''
ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မရွည္ေတာ့တဲ့ ပံုစံနဲ႔ေမးေတာ့မွ နန္းတြင္းသူက ဒူးေထာက္လိုက္သည္...
''ဘယ္ကေရာက္လာမွန္း မသိတဲ့ ေၾကာင္ပါ ၾကင္ယာေတာ္...ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမ သြားလြွတ္လိုက္ပါ့မယ္...ၾကင္ယာေတာ္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္သြားရင္ ခြင့္လြွတ္ေပးပါ''
''ေၾကာင္...ဟုတ္လား''
Sookyung က သူေပြ႕ထားသည့္ ေၾကာင္ကို ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲ ထည့္လိုက္သည္...ေၾကာင္ေလးက ခ်စ္စရာေလးပါ...မီးခိုးေရာင္ အေမြွးဖြားဖြားေလးနဲ႔...ကြ်န္ေတာ္ ေၾကာင္ေလးရဲ႕ ေခါင္းကို ခပ္ဖြဖြ ပြတ္ေပးရင္း sookyung ကို လွမ္းအမိန္႔ေပးလိုက္သည္...
''Sookyung...ေၾကာင္ေလးကို အစာေကာင္းေကာင္း ေကြ်းလိုက္ပါ...ျပီးရင္ ေရပါခ်ိဴးေပးလိုက္ပါ''
''ၾကင္ယာေတာ္...ဒါ...ဒါနန္းတြင္း စည္းကမ္းနဲ႔မညီ...''
''ဘာလို႔လဲ...ေၾကာင္ေလးက ဗိုက္ဆာလို႔ ဒီထိ အရဲစြန္႕ေရာက္လာတာေလ...ကိုယ္ေတာ္လည္း အေဖာ္ရတာေပါ့...''
မင္းၾကီးကလည္း ေဒါသေျဖခ်င္တဲ့ အခ်ိန္က်မွ ကြ်န္ေတာ့္ဆီလာတာဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အေဖာ္မင္မိသည္...
Sookyung ကလည္း ဘာမွမျငင္းေတာ့ဘဲ ကြ်န္ေတာ္ေျပာတာကို နာခံသည့္အေနနဲ႔သာ အရုိအေသေပးေတာ့သည္...
