30 Days Contract Wife ( Completed)

Revenge

Bryle's POV

Andito kami ngayon sa airport. Hindi ko alam pero ang bait naman ata ni dad ngayon . pero okay nadin to atleast kahit papano ay mabubuo na ang pamilya namin.

Isa lang ang inaalala ko. Si Drew. Hindi ko alam kung magkakayos pa kaming dalawa. Wala naman kaming nagging pag aaway dati. Ewan ko bap aero feeling ko hindi kami magkakaayos dahil.

Dahil alam kong siya ang mahal ni Nam. Pero Hiwalay na sila diba?

Alam ko nasaktan ko si Nam at alam ko galit na galit siya sakin dahil sa ginawa ko sa kanya.

I'm badly inlove with her and I will do anything para mahalin n iya din ako. Kahit kapatid ko pa ang karibal ko.

Andito na kmi sa bahay nina drew. Nakita kong nagtatwanan sila ni dad.

" Bryle Iho Akala ko ay hindi na kayo pupunta" sabi ni dad sa akin. Well san pa bakami pupun ta ditto sa pinas kundi sa kanya diba? As ifwe have a choice.

" Drew Iho. Alam ko hindi kapa handa silang makilala pero gusto ko lang malaman mo na buo na ulit ang pamilya natin. gusto kong tanggapin mo silang muli. May sakit na ang Mom mo at si Bryle Ang kuya bryle mo dito na siya sa company natin titira. Sana ay matutunan mo silang mahaling muli"

Hmm. Hindi ko talaga gusto ang pag uugali ng kapatid kong to.

" Ah Tanda ko na siya nga pala yung babaeng nag iwan sa atin. Sa akin. Yung babaeng Hinayaan lang tayo. At siya ? siya ang paboritong anak. OO naaalala ko na ! "

Aba sumosobra na to ha. Halos masira ang boteng hawak ko dhil sa pagpipigil ng galit sa kanya.

" Anak wag mong sabihin yan. Ako ang may kasalanan dito. Msyado akong nalulong sa pera. Alak at babae noon. Na hindi ko alam ay unti unti ng nalayo ang loob niyo sa akin. Kaya hindi ko masisisi ang Mom mo kung bakit bigla n lang niya tayo iwan."

Sabi ni dad sa kanya. San ba nagmana tong drew na to ?

" Pero bakit niya sinama ang lalakeng to? Bakit iniwan niya ako? Ganun ganun na lang ba yun?

Wow ha lalaki talaga. !

" Malapit na akong mamatay. Mahina na ako at ang pagpapatawad mo na lang ang hinihintay ko" \

Nakakinis din kasi tong si mama bakit kailangan pa niyan sabihin un. Kung tutuusin ay ayos naman kung kami lang ang magkasama. Kaya ko siyang ipagamot.

" Mamamatay? Bakit ? Inisip nyu ba nung iniwan niyo ako kung anung mararamdaman ko? Halos araw araw para akong pinapatay ng pangungulila ko sa inyo. Ilang birthdays. Graduation. Mother's Day. Pasko. Bagong Taon na umasa akong babalik ka. Pero wala. Wala ni anino mo. Tapos ngayong may sakit ka saka ka babalik? Bakit? Dahil wala ka ng pera? Ha? Dahil wala ka ng pera? "

Langya siya ! napakasama niyang anak. Hindi kami pumunta dito para sa pera. Hindi ko na napigilan ang sarili kong suntukin siya.

"Wala kang karapatang pagsalitaan ng ganyan si mommy dahil ina mo siya. oo nasaktan ka man niya dahil sa pag iwan niya pero araw araw hindi siya makakain. araw araw binabanggit niya kung kumain naba ang bunso niya.. alam mo napakaswerte mo pa nga e dahil kahit hindi mo siya nakasma ng mahabang panahon ay hindi ka nawala sa isip niya. Pero ako???? Buong buhay ko inalay ko kai mommy pero ang bukang bibig ikaw padin. Okay lang yun sakin dahil naiintindihan ko tapos ngayon??? Ganyan ka sakit mo siyang pagsalitaan? Wala palang kwenta ang pag uwi namin ditto. Hindi pera ang pinunta ditto. Kundi ang walang kwenta mong pagpapatawad ! "