Zydck Farrel

Chapter 16 - TooooooooT

Chapter 16

Pauline's POV:

Alam niyo yung feeling na gusto mong sumigaw dahil sa kilig!! Waah! Nafefeel ko yun ngayon eh. Eh kasi naman... yung isa diyan, keaga-aga may ginagawa na. Alam niyo yung pagkagising mo siya agad ang nakikita mo tapos nakangiti pa sabay banat.

Sino bang hindi kikiligin? Aaminin ko may konti pang tampo kay Zydck. Pero unti-unti ng nawawala dahil sa ginagawa ni Zydck sa akin.

Dito ako ngayon sa terrace ng bahay at naglilinis ng baril ng makita ko ang mag-amang naglalaro ng baril barilan. Mukhang masaya sila ah. Nakaupo lang ako at naglilinis ng may tumawag sa cellphone ni Zydck!! It was an unregiatered number. Sinagot ko ito at nagulat ako sa nagsalita.

"Hello Zydck!! I just want to say that your son is here on mine and i will never bring him back to you."-babae.

Tsss.. paano mapapasakanya si Phynx kung naglalaro sila ni Zydck sa... saan na sila?? O_O!!

"Aww. Fck!! Dont touch me you dimwit!! So Zydck?? Alam mo naman kung saan ako diba?? Wahaha!!"-babae

Damn!! Sa kanya nga si Phynx.

"Dont you dare hurt my son or else, youre going to be gone b*tch!!"-ako.

Inend ko na ang call at hinanap si Zydck. Saan na ba kasi yun?? Argh!! Malilintikan talaga sakin yun eh. Habang hinahanap ko si Zydck, unti-unting tumulo ang mga luha ko. Di ko maiwasang mag-alala kay Phynx. Bata pa yun eh. *sobs* Kahit alam na niyang gumamit ng mga baril at samurai. Bata pa rin ang pag-iisip niya.

Naputol ang pag-iisip ko ng makita ko si Zydck na nakabulagta sa daan. May putok ang labi at bugbog sarado. Napahagulhol na lang ako. Agad kong tinawagan ang tatlo kong kapatid at ibinalita ang ngyari. Dinala agad namin si Zydck sa Hospital. Iyak lang ako ng iyak habang naghihintay sa labas ng E.R. Ilang oras na rin kaming naghihintay dito ng dumating si Beatrice at Stella. After awhile, bumukas na ang pinto ng E.R at lumabas ang doctor.

"Sinong pamilya ng biktima?"-sabi ng doctor.

Tumayo naman si ate Beatrice at nagprisinta.

"Malala ang natamo ng biktima, nabaril siya sa tagiliran at nabugbog pa. As for now, stable ang kalagayan niya pero he's in  coma."-doctor.

Napaiyak pa ako lalo at napayakap na lang sa mga kapatid ko. Ano ba tong ngyayari?? B-bakit ngyayari t-to saamin. N-nakidnap ang anak ko. T-tapos... si Zydck... Si Zydck... Fck!!

Hindi ko na kinaya ang ngyari. Tumakbo ako palabas ng Hospital at doon pa binuhos ang iyak ko.

After kong matapos umiyak, tinawagan ko si Daddy at sinabi ang ngyari.

Umuwi na rin ako sa bahay at naligo. Kinuha ko ang laptop ko at linagay sa bag ko. Dumeretso agad ako sa Hospital at hinanap ang room ni Zydck.

Pagdating ko doon, nakita ko silang malungkot na nakatingin kay Zydck. Hindi ko matignan-tignan si Zydck dahil baka mapaiyak lang ulit ako. Umupo ako agad sa sofa at nilabas ang  laptop ko at sinimulan ang paghahanap kay Phynx. May tracking device na nakalagay sa kwintas ni Phynx in case na mawala siya. Pero nagulat ako sa nakita ko... sh*t!! Nasabahay ang kwintas ni Phynx. Napahagulhol ako ulit dahil parang nawawalan na ako ng pag-asa. Pero naalala ko ang sabi ng babae. Alam ni Zydck kung saan siya. At hihintayin ko na lang na magising si Zydck.....

"Toooooooooot."

S-straight line?! At napaiyak ako then everything went black.