ဂျိုစောင်းဆီမှ ပူခနဲအထိအတွေ့..
ဒါကို သူဂရုမစိုက်နိုင်သေး...
ရင်ဘတ်ပေါ်မှ Chanyeolကိုကြည့်မိတော့ ချွေးစို့ဖြူဖျော့နေသော်လည်း ထိခိုက်ဒါဏ်ရာရသွားပုံမရပေ..
ဘေးသို့အသာလေးလှဲပေးလိုက်ပီး..
လက်တဖက်ဖြင့် ဂျိုစောင်းကို စမ်းကြည့်တော့ ထင်သည့်အတိုင်းစေးပျစ်ပျစ်သွေးတချို့ လက်ထဲပါလာလေသည်...
Chanyeolကိုပွေ့ယူကာ ပြေးထွက်လာသော အစေခံတွေကို Drဆီဖုန်းက်ဖို့ပြောပီး အိပ်ခန်းဆီဦးတည်လာခဲ့သည်...
ခုတင်ပေါ်အသာချရင်း မျက်နှာလေးကိုကြည့်မိသည်..
ရောက်စကနဲ့မတူတော့ပဲ သိသာစွာပိန်ကျသွားသော မျက်နှာလေး...
သတိလစ်နေတော့ သူ့ကိုဂျစ်တိုက်နေတာတွေမရှိပဲ ပကတိအပြစ်ကင်းစင်နေသည်...
ခပ်သွယ်သွယ်လက်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ပီးပါးနဲ့ကပ်ထားမိသည်...
Dr YiXingရောက်လာတော့ အကြောင်းစုံရှင်းပြရသည်...
"Pressureကျနေတာပဲ ငါဆေးသွင်းပေးခဲ့မယ် သူ့ကိုပဲဂရုမစိုက်နေနဲ့အုံး မင်းခေါင်းကသွေးတွေများနေတယ် ချုပ်မှရမယ်ထင်တယ်"
Xingရဲ့အပြောကို သူဟက်ခနဲရယ်ကာသာ တုံ့ပြန်မိသည်
"ကဲ ငါသွားမယ် မင်းအညော်မမိစေနဲ့နော် ငါမနက်ဖြန်တစ်ခါလာကြည့်ပေးမယ်"
"အင်း.ငါလိုက်မပို့တော့ဘူးနော်"
Chanyeolလက်လေးကိုကိုင်ထားရင် ပွင်မလာသေးသော မျက်ခွံလေးကိုစိုက်ကြည့်နေမိပါသည်...
"အင်း!"
ညည်းညူရင်းလူးလွန့်လာသော Chanyeol...
မျက်လုံးလေးတွေပွင့်လာတော့ သူ့လက်ကိုကိုင်ထားသော YiFanကို မျက်မှောင်ကြုတ် လျက်ကြည့်သည်...
"ဖယ်ပါ"
YiFanကိုင်ထားသော လက်ကိုဆောင့်ရုန်းလိုက်ပီးမှ YiFanကိုကြည့်မိသွားသည်
