နေနိုင်လိုက်တာ....
Wu YiFan ပြန်လာမလားဆိုပီး စောင့်နေမိသည်....
မျှော်နေမိသည်ကအမှန်ပင်........
နေနိုင်လိုက်တာ Wu Yi Fanရယ်...
ခင်ဗျားရဲ့အချစ်ဆိုတာ ဒါမျိုးလား....
"သခင်လေး ရှေ့ဆက်မတိုးပါနဲ့ အန္တရယ်များတယ်
နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ"
အလွန်တရာစိုးရိမ်နေသော Chirimရဲ့အသံကြောင့် Chanyeol ခေါင်းထဲလက်ခနဲဖြစ်သွားလေသည်...
ခင်ဗျားအခုချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ပါ Wu YiFan....
ခပ်မဲ့မဲ့လေးပြုံးပီး မိုက်ရူးရဲဆန်စွာ မျက်လုံးမှိတ်ပီး ခြံစည်းရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်စဉ်....
လူတကိုယ်ကျဉ်ခနဲခံစားမှုနဲ့အတူ လွင့်ထွက်သွားသောခံစားချက်.....
ထို့နောက် အရာအားလုံးအမှောင်အတိ......
******$€|€¿£||****|€$£|©**********
မတွေ့ရတာမှ နှစ်ရက်ပဲရှိသေးသည်...
Chanyeol မျက်နှာလေးက ချောင်ကျသွားတာသိသိသာသာ.....
အမြဲတစေနီရဲနေသော နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေဟာ ဖျော့တော့နေကြသည်.....
ပါတ်တီးစီးထားသော လက်လေးတဖတ်ကို သူကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှာဆို့နင့်လာသည်.......
"လက်က သူလွင့်ထွက်လာတော့ ဆောင့်မိသွားတာ အရိုးအက်သွားတယ်"
အလိုက်တသိရှင်းပြနေသော Chirimကို ခေါင်းညိတ်ပြပီး မျက်လုံးကတော့ Chanyeolမျက်နှာလေးကိုသာကြည့်နေမိသည်.....
"မြန်မြန် သတိရပါတော့ကွာ ကိုယ်စိတ်ပူလှပီ"
*******$€|©®€$*****$|©©$¿¿#*****
"အာ့"
Chanyeol လှုပ်မိတော့ ထိမိထားပုံရသော လက်ကနာကျင်လွန်းသဖြင့် အသံထွက်မိသည်...
မျက်လုံးတွေကိုဖွင့်ကြည့်တော့ ပါတ်တီးစီးထားသော လက်ကိုကိုင်လျက် အိပ်ပျော်နေပုံရသော Wu Yi Fan...
