"Chen ဒီခြံကိုမရရအောင်ဝယ်ပေးပါ"
ရောင်းမည်ဆိုသော ဆိုင်းဘုတ်တွေဘာတွေလဲ မတပ်ထားသဖြင့် Chenခေါင်းစားနေမိသည်...
အကြပ်ရိုက်နေသော သူ့ပုံကိုကြည့်ကာ Kaiကရယ်ရင်းမှ
"မင်းကလဲကွာ မျက်နှာကြီးရှုံ့မဲ့မနေပါနဲ့ ပိုက်ဆံမတန်မဆပေးလိုက်ရင် ဘယ်သူကမရောင်းပဲနေမှာလဲ
မရဘူးနော် ငါဒီတပါတ်အတွင်း ဒီခြံထဲနေရမှဖြစ်မှာ.."
တဖတ်ခြံသို့လှမ်းကြည့်နေရင်း အခိုင်အမာပြောလာလေသည်....
"မင်းသိတဲ့အတိုင်း YiFanက Chanyeolကိုအပြင်ပေးထွက်တာမဟုတ်ဘူး ငါကြိုးစားခွင့်ကဒီနေရာပဲရှိတာ"
"Kai ငါပြောတာသေချာနားထောင်စမ်းပါ YiFanတော်ရုံအချစ်မျိုးနဲ့ ဒီလိုအနားခေါ်ထားမှမဟုတ်ဘူး Kai မင်းတကယ်စိတ်မဝင်စားပဲ yiFanကို ပြိုင်ချင်တာဆိုရင်.."
"တော်တော့ Chen
မဟုတ်ဘူး ငါတကယ်ရင်ခုန်သွားတာဟ
သူ့မျက်နှာလေးကိုမြင်လိုက်ထဲကဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းကိုမသိဘူး ရင်ထဲမှာဆူညံလာတာ ပီးတော့ သူ့ကိုငါပခုံးလေးကနေဆွဲထူလိုက်တော့လဲ ငါ့ရင်တွေပေါက်ထွက်တော့မလားပဲ ဒါပေမယ့် အဲ့အချိန်မှာမှ YiFanရောက်လာတာ"
"အော်"
ပြောနေရင်း Kaiမျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်စများဝေ့သီနေသဖြင့် Chenသက်ပြင်းချမိသွားသည်....
"ငါစုံစမ်းလို့ရသလောက်တော့ သူတို့ချစ်သူတွေမဟုတ်ကြဘူး ဒါပေမယ့် YiFan Chanyeolကိုအလွတ်ပေးပါ့မလား"
Chenရဲ့အပြောကို Kaiကပြုံးကာ...
"Chanyeolဟာ ပန်းတပွင့်ဆိုရင် ရိုးတံပေါ်မှာပွင့်ဖတ်လေးတဖတ်ပဲကျန်နေမယ်ဆိုရင်တောင်မှ ငါနမ်းရှိုက်မိအုံးမှာပါ"
"မင်းတကယ်ချစ်သွားတာပဲ"
"အချစ်လို့ မင်းပြောလိုက်တာလား ငါသူနဲ့တွေ့ပီးထဲက မျက်လုံးထဲမှာ သူ့မျက်နှာလေးကဖျောတ်မရဘူး အချိန်တိုင်းသတိရနေတယ် သူ့ကိုပိုပိုပီးပိုင်ဆိုင်ချင်လာတာကွာ အဲ့တာအချစ်ဆိုရင်တော့ ငါချစ်မိနေပီထင်တယ်"
