Forsake

van het een op het andere moment

archer's pov.

van het een op het andere moment

Onze juffrouw schreeuwde haast huilend door de klas dat we rustig naar de gymzaal moesten lopen, toen ze dat eenmaal had gezegd rende iedereen als een gek naar de gymzaal (niet bepaald rustig dus). Toen mijn klas in de gymzaal aankwam moesten we via het ballenhok naar de schuilkelders die sinds een paar maanden verplicht waren geworden omdat de spanningen tussen alle landen rond de gehele wereld nogal gespannen was geworden. In de schuilkelder van onze school stond een klein tv'tje waar het schoolhoofd het journaal op kon zien, er waren op meerdere belangrijke plaatsen (militaire plaatsen) in Amerika aanslagen gepleegd. Maar waarvoor mijn huis denk je nu waarschijnlijk, nou dat komt omdat mijn vader een ijzer Smit was en wapens produceerde voor het leger van Amerika. Mijn vader was niet zomaar een ijzer Smit die een paar wapens maakte, nee hij maakte de beste wapens van heel Amerika en Europa. Ook maakte hij bogen en pijlen, hij heeft me al sinds ik klein ben geleerd hoe ik met een boog moet omgaan (voor als ik me ooit zelf zou moeten verdedigen). Ondertussen was mijn juffrouw de klas aan het tellen: 18,19,20,21 en ... waar is 22. Nou dat kan ik je vertellen. Ik was 22, en ik was weggerend naar het huis van mijn ouders. Toen mijn juffrouw erachter kwam dat ik weg was gerend was ik al bijna thuis. Ik rende de laatste bocht om toen het gebeurde: ik knalde tegen iets aan, maar wat was dat iets? Voor een paar minuten kon ik niks zien omdat ik zon hoofdpijn had, maar toen gooide een meisje met prachtig mooi, lang, krullend bruin haar. Het duurde even voordat ik haar herkende want ik was nog steeds heel erg duizelig en zij compleet in paniek denkend dat ze me heeft vermoord of iets. Maar toen ik weer regt op kon staan en zij weer gekalmeerd was herkende ik haar. Het was Ivy uit groep drie van de basisschool aan de andere kant van de stad, haar vader werkte als boogmaker bij mijn vader. Het duurde twee seconden voordat ik door kreeg waarvoor zij hier door de straten rende, ze was opzoek naar haar vader, haar enige over gebleven familie. Snel rende we samen verder naar de Smit van mijn vader. Na hooguit twee minuten kwamen we aan bij mijn huis en liepen naar binnen. Ik zag als eerste mijn tweelingzusje Alisa huilend onder de bank liggen. Toen ik verder rende naar mijn kuiken zag ik mijn moeder op de grond liggen, zij huilde niet. Dat kon ze niet meer, ze was door de naschokken van de bommen op het keukenblad gevallen precies waar alle messen stonden. Alisa probeerde de keuken binnen te lopen maar ik riep huilend dat ze dat niet mocht. Alisa was een slim meisje en kon al gauw aan mijn ogen zien wat er was gebeurd maar ik wou haar het beeld van hoe onze moeder daar lag besparen. Toen hoorde ik ineens de deur opengaan, we waren gelijk stil. Na een paar tellen hoorde we twee kinderen 'papa' roepen, het waren Jesper en Penelope. Ze zaten bij Ivy in de klas en hun vader hun moeder werkte bij mijn vader als receptioniste. Zij zagen hun moeder algauw, Penelope begon al te huilen maar Jesper zag dat ze niet dood was, nee ze was alleen bewusteloos. Ondertussen was ik bij hun komen staan met de telefoon Jesper belde meteen het alarmnummer. Nu kwam ook Ivy huilend binnen lopen, ik kon aan haar gezicht zien dat ze geen goed nieuws had over haar vader. Haar vader was dood, maar wat ik niet wist was dat ze ook nieuws had over mijn vader. Vanaf dat moment waren ik, Ivy en Alisa wees. Een wees wie had nou kunnen denken dat we van het een op het andere moment in een keer wees zouden zijn? Niet veel later kwamen de veiligheid diensten aan rijden. Maar het was ook al te laat voor de moeder van Jesper en Penelope en alsof het niet nog erger kon worden was de vader van Jesper en Penelope opgeroepen om te gaan vechten in Noord-Afrika (hij zat namelijk in het leger). Samen pakten we een paar spullen uit de Smit om ons te verdedigen. Ik pakte mijn eigen boog (niet alleen omdat hij van mij was maar ook omdat het de sterkste in het huis was) en een kleine bijl, je weet maar nooit waar neer die handig kan zijn. Ik zij tegen de andere dat ze ook een boog of iets mochten pakken, maar alleen Ivy pakten een boog. De rest pakte een kapmes, ik moest nog even mijn pijlenkoker pakken en we konden gaan, gaan naar het enigste familielid dat ik nog had