Wanted: Mommy

Chapter 63.1: Sad Goodbyes (part 1)

Nathan Pov

" PSALMS!! YOURE A STRONG BOY! PLEASE DON'T LEAVE US... ANAK.... NANDITO ANG DADDY! PLEASE DON'T LET DADDY BE SAD.... YOU SAID YOURSELF..... YOU WANT ME TO GROW UP.. YOU WANT US... TO G-GROW UP... HOW CAN WE DO THAT IF YOU GO? PLEASE COME BACK... BUMALIK KA ANAK... BUMALIK KA..." I said as I hug my son's pale body and cry deeply.

Masyado pa siyang bata para mawala.. ang dami pa niyang pangarap.. ang dami ko pang gustong gampanan sa buhay niya. I wanted to be his motivator, his supporter, his number one fan in anything he will do, I'll be his teacher in courting the girl he will like... I will be his father for the rest of his life.

" Condolence po sir... " Sambit ng nurse...

" HINDI PATAY ANG ANAK KO! DON'T YOU SAY THAT f*CKING WORD!" I SHOUTED.

" pero kailangan na po namin siyang...." Sambit ng nurse na sinisimulan ng linisin at ligpitin ang mga gamit.

Biglang may humawak sa braso ko....

Anong gagawin nila sa anak ko?

Nakita ko na tinanggal ng nurse ang nagmomonitor ng heart beat ng anak ko na sa ngayon ay tuwid ang linya.

Sinisimulan na nilang takpan ng tela ang katawan ng anak ko.

" H-HINDI!!!! H-hindi pa patay ang anak ko! Huwag niyong tatakpan!!! Huwag!! Psalms!! He is not dead! H- he is just sleeping!! Please!! Please don't cover him!" pagwawala ko.

" Wala na siya anak.... Wala na.." bulong ni Dad.

" NO! THAT'S NOT TRUE!" I SHOUTED....

At nakita ko mismong tinakpan nila si Psalms.......

" PSALMSSSSS!!!!! Son!!!! " Sigaw ko at napaluhod habang umiiyak.

Sinisimulan na nilang hilain ang operating bed....

" S-saan niyo dadalhin ang anak ko?!!!" sambit ko habang pinagmamasdan ang paghila nila.

" Maari po ba......." Biglang nakita ko si Wife.

Umiiyak siya habang nakahawak sa dalawang bata. Umiiyak din sina Rev at Exodus.

Inalis niya ang pagkakatakip sa kay Psalms....

At nanginginig na lumuhod para makapantay ang taas ng operating bed ni Psalms.

" Baby.... siguro napagod ka na sa pakikipaglaban para mabuhay ano? Naiintindihan ko baby kung gusto mo ng magpahinga.... Sayang hindi kita nahalikan para mawala ang sakit....." bigla siyang humagolgol..... yung mga bata din ay patuloy din sa pag iyak.

" saan ba ang masakit anak? Pwede pa bang I kiss yan ni mommy?" naiiyak niyang tanong.

Pero hindi sumagot si Psalms.

" Mahal na mahal ka ng mommy at daddy anak...always and forever... I love you anak.... Sobra sobra....." she said and cried bitterly while holding my son's  pale hand.

Tapos hinalikan niya si Psalms sa nuo.... Kung saan may nakabenda pa.

" M-m....ommy......" nakarinig kami ng isang mahinang boses.

Napatingin ako.

" D-do....nt.....c..cly....." mahinang sambit ni Psalms.

Napatakbo ako.

" Psalms!" bulalas ko....

B-buhay ang anak ko...

Buhay ang anak ko!