Living Lies

Chapter 3

Chapter 3

Pito

ERENSE

At first, I don't know what to react on the things I've been. Hindi ko alam kung paano ako napunta sa lugar na 'to, as a matter of fact ay naglalakad lang ako noong nakaraang gabi and then turn out a limousine stopped in front of me. Akala ko nga may artistang dumating but on the other hand, guys who wore black masked run out of the limo and caught me and took inside. They blindfolded me then suddenly I woke up on a black room where Marco saw me.

Marco always said that I'm familiar to him. Na nakita na niya ako somewhere but he doesn't remember, actually I do remember ayoko lang sabihin and that thing, I don't want to spill out.

I'm trying to prevent the urge of my anger to my twin cousin. They're the most insane and incest kind of twins. Hindi ko nga alam kung bakit kailangan ko pang makihalubilo sa katulad nila. They're just psychotic. Their minds were boogled by something they can't control. They always thought to be the best but we all know they are fool—and easily attracted by lies.

One time, when I visit at their house. They play their house like a tournament or a shooting ground kaya lahat ng bagay na matatamaan nila ay wala silang pakelam. They always can buy new things. Mayaman sila. May pampalit kaagad. Iyon ang pinagmamalaki nila kaya inaalipusta nila kami.

Never in my mind that we will stay in one place. These guys, hindi ko sila kilala. Ni hindi ko nga sila nakita for my entire life except for those three person na kilala ko.

"Erense!" nabaling naman ang atensyon ko kay Gyllia. Naupo naman ito sa tabi ko, "kwento ka naman." Aniya.

Napakunot noo naman ako sa sinabi niya, "wala namang mapag-uusapan." I'm trying my best to ignore them pero dahil kami kami lang din ang nasa loob ng bahay na 'to. I couldn't run but to talk to them.

"Kahit ano, wala?" tanong pa niya sa akin. Umiling naman ako sa kanya. "Ah—pero 'yong mga pinsan mo?"

"Yes, anong meron sa kanila?"

"Gano'n ba talaga sila?"

Napairap naman ako sa sinabi niya, "as much as you see, oo. May mas malala pa 'yan." Sabi ko naman sa kanya.

"Gago ka!" namintig naman ang tenga ko sa narinig ko.

"Sino 'yon?" tanong pa ni Gyllia sa akin.

Umiling naman ako. Wala akong idea kung sino 'yon. Mayamaya ay puro sagutan na ang narinig namin kaya sabay kaming pumunta ni Gyllia sa sala at nadatnan namin ang kambal at si Cobert. Nakayakap na si Marco kay Cobert para pigilan itong sumugod kay Stefen. Ang aroganteng pinsan ko naman ay nakatutok ang baril kay Cobert habang sinusuri ang kanyang kuko.

"Tumigil na nga kayo!" sigaw ni Gyllia pero wala namang nakinig sa kanya. "Tayo tayo na nga lang ang nandito, nagbabangayan pa kayo!"

"Pa'nong hindi! Ang yabang ng baklang 'to!" panunuro pa ni Cobert kay Stefen.

Stefen tilted his head to Cobert, "I'm not gay." Direstyo nitong sagot sa kanya. "Or would you like to end your life, as in now?"

"Go ako diyan, twinnie!" Steph cheered.

Nakakasura. They even hugged each other, yes it's normal for siblings but not kissing each other. As if, may sakit na ata 'tong dalawa eh.