Living Lies

Chapter 15

Chapter 15

Prepare yourselves

VANTELL

I am Vantell Werlock, for the past few days we lived here in this mansion. Masyado nang gumugulo ang paligid. After these new comers stayed on our side, sumikip at naging crowded kami dito. Sa akin, okay lang naman na marami kaming nandito sa loob. Sinusubukan ko naman silang kilalanin isa isa pero may mga tao talagang ang hirap pakisamahan.

Isang wake-up call ang gumising sa aming lahat. Hindi kami mapakali dahil tunog iyon ng tibok ng puso. Nang tumigil din ang tunog na iyon ay parang naiwan sa aming lahat iyong kabang iyon. Hindi namin alam kung para saan iyong wake-up call na iyon. Siguro isa iyon sa mga hudyat sa announcement na lumabas kahapon.

Sila Oxene, Kage at ang kambal ay kung ano anong hinuha ang nabuo mula sa mga mensaheng iyon. Iniisip nilang hindi iyon magandang balita dahil simula ng dumating kami dito. Wala namang magandang balita ang dumating dito sa amin. Wala na nga rin kaming alam kung anong nangyari kay Earle. Nagsisisi ako kung bakit siya ang binoto ko. Siguro siya lang ang naisip ko kaya ko nagawa 'yon pero hindi ko naman alam na gano'n 'yong mangyayari. Nakakasama pa rin siguro namin siya ngayon.

Siya lang din naman ang naging close ko dito maliban kay Maryel na siyang fourth cousin ko. Hindi namin alam na magkadugo kaming dalawa until we recognize our last names. We shared the same great-great-great grandparents but we grew without knowing each other.

"Go to the storage room, prepare yourselves."

That's what the message says on the screen. Fourteen of us walk into the storage room, near the private room. Kage pointed where one of the other group stayed—he said, that's the metal room.

As we came to the storage room, there's a uniform indicated our names. As the seven of us have the black shirt while Kage is on white.

"You're with us?" takang tanong ni Vinea.

Napakibit balikat naman si Kage sa tanong ni Vinea. Sinuot naman niya ang kanyang shirt. Gayundin ang ginawa namin at matapos gawin ay bumalik na kami ng sala. Agad naming nadatnan sa living room ang ilang pares ng blindfold. May mensahe namang nakasaad sa screen na agad binasa ng karamihan.

Running from death, the key is to behold together. If not, cannot tell who'll die.

That message blew our mind. Kinabahan naman kami dahil mukhang sasabak kami sa isang challenge and we still don't know how what to do. From those message, alam kong may mga paliwanag 'yon. Hindi namin makuha kung anong gustong ipunto pero from the word itself. Hindi namin magagawa 'to ng walang tulungan.

We are grouped by two's and that could help each other to be saved, right?

An alarm rang all over. A message comes to wear the blindfolds. From that moment, hindi ko alam kung anong gagawin but I feel weak to it.

"Van!" nabuhayan na lamang ako ng may yumugyog sa akin. "Get your ass up, tingnan mo kung nasaan tayo."

Mabilis ko namang inalis ang blindfold sa mata ko. Dahan dahan naman akong tumayo pero feeling kong babagsak ako. Doon ko lang narealize kung nasaan kami. We're on the sea. Nasa isang bangka kaming apat—Maryel, Serita at Ehrett and the other three were on the other side of the sea. Nasa lupa kami habang nasa ibabaw kami ng dagat.

"Guys!" napalingon naman kami sa tumawag sa amin.

Hindi lang pala kami ang nasa ganitong kalagayan. Ang kambal—Steph at Stefen at si Marco ang nandoon.