ကန္ေရျပင္ေရွ႔ရပ္ေနပါေသာ္လည္း ေလပူတစ္
ခ်က္က သူမထြက္သက္ေငြ႔ေငြ႔မွေန၍ က်ေတာ့္
ရင္ကိုျဖတ္တိုက္သြား၏
"ေမာင္ ဒီေနရာကိုဘာလို႔ေခၚလာတာလဲ??"
ညေနခင္းေနရီရီေရာင္စဥ္တန္းကအင္းလ်ားကန္
ေရျပင္ပိုင္နက္ထဲမွလႈိင္းႀကက္ခြပ္ေတြႀကား ခိုဝင္ေပ်ာ္ျမဴးေန၏
""ဒီေန႔ည မဟာတို႔ပြဲတက္ရမယ့္ကိစၥလား?မဟာ
Dressစီစဥ္ျပီးသြားျပီ။ခဏေန--""
""မလိုက္ခဲ့ပါနဲ႔ေတာ့~~~ဒီညပြဲေကာ ေနာက္ျပီး
က်ေတာ့္အနာဂတ္ထဲကိုေရာ--""
""ဘာလို႔""
နားမလည္ဟန္ေတြႀကားမွ အသိဥာဏ္ျဖတ္ခနဲ
လင္းသြားစဥ္ မ်က္ဝန္းတို႔ထဲ အရည္ႀကည္တို႔
ေဝ့ဝဲလာသည္
သနားသည္။အားနာသည္။အျပစ္ႀကီးစြာျဖင့္ သိမ္ငယ္သည္။
""ေမာင္အခု အလုပ္ပင္ပန္းျပီး စိတ္ေတြရႈပ္ေန
--ရင္လည္္း မဟာတို႔မသြားႀကေတာ့ဘူးေလေနာ္
ရ--ရပါတယ္""
ဒုတိယစကားအား မႀကားလိုက္ေလဟန္အတင္း
ဖမ္းယူရင္း အျပံဳးႏြမ္းလ်လ်နဲ႔ ေျပာေနေသာအႏွီ
မိန္းမပ်ိဳေရွ႔ က်ေတာ္ ဒူးေထာက္ရမည္ဆိုပါက ေထာက္ဖို႔ဝင္မေလးေတာ့--တစ္ဖက္မွာ ညီ ရွိေနျပီ။
ဟုတ္တယ္ ညီ့ ထံပါးမွထြက္ေျပးဖို႔မစဥ္းစားေတာ့
မပိုင္ဆိုင္ရ ရင္ေတာင္ညီ့ပိုင္ က်ေတာ့္ႏွလံုးသား
အား တစ္ပါးလူလက္ထဲ ထိုးမအပ္ခ်င္ေတာ့
""က်ေတာ့္ကို ထားခဲ့ေပးပါ့။က်ေတာ့္ကို
ဆြဲထားဖို႔ မႀကိဳးစားနဲ႔ေတာ့""
""ေမာင္--ေမာင္ဘာျဖစ္ေနတာလဲ??ကိုယ့္ကို
ကိုယ္လည္းသတိထားပါအံုး။ေမာင့္မိသားစု
ေမာင့္အသိုင္းအဝိုင္းေတြ--""
""က်ေတာ္အရာရာကိုစြန္႔
လႊတ္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ျပီးမွမဟာ့ကိုဒီစကားေျပာတာပါ""
""ဒါ ေမာင္တစ္ေယာက္တည္းတစ္ဖက္သတ္ႀကီး
ေမာင့္ဖက္ကျဖစ္ေနတာေလ။ေနေကာင္းျမတ္သူ
က ေမာင့္လို စြန္႔လႊတ္မယ္လို႔ေမာင္ထင္ေနတာ
လား?သူ႔မွာ ခ်ိဳရွိေနတာေလ။ေမာင္ရယ္ မရူးစမ္း
ပါနဲ႔""
မဟာသူ႔ကိုရသေလာက္ျပန္ဆြဲေခၚခ်င္ေသးတယ္
တစ္ဖက္လူ၏ေလးနက္မႈအား မုသာဝါဒေအာက္
သိုဝွက္ျပီးပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။
