Chapter 9

173 4 0
                                        

Chapter 9

Habang nagmamaneho ay nag-iisip na rin si Karylle para sa kanyang Lola.

Karylle’s POV:

Tama naman ang si Lola na kahit kalian ay wala siyang hiniling mula sa kanya. She has been supporting me with all my decisions kahit noong magdesisyon akong mag-aral sa abroad ay pumayag pa rin siya kahit alam kong labag ‘yun sa kanyang kalooban. She has provided me everything that I need and whoever I am now, she’s a big part of her. Mahal na mahal ko ang Lola ko. Akala ko matitiis ko siya…pero hindi pala. Ngayon tuloy nagkasakit siya ng dahil sa akin. Napakaselfish ko talaga at hindi ko naisip ang nararamdaman ni Lola. Don’t worry Lola I’ll make it up to you.

“Sa wakas naman.” Ani ni Karylle nung marating niya na ang ospital. Pagpasok niya sa kwarto ng kanyang Lola  ay natutulog. Labis  na nagulat siya sa kanyang nakita dahil ang dating masigla na Donya ngayon ay namumutla,nangangayayat at hinang-hina.

“Ma’am Ana simula nung umalis ka sa bahay hindi na po kumakain ang Donya at labis na ang kanyang pag-aalala sa’yo kahit hindi man niya sabihin sa amin. Pati ang mga maintenance medicine niya hindi iniinom kaya siguro inatake siya.” Pagpapaalam ni Chita.

“Goodmorning.” Pagbati ng Dr.Uy ang doctor at malapit na kaibigan ni Donya Maria.

“Hello po, Doc. Goodmorning. How is she?”

“Ana,can I talk to you outside?” at lumabas silang dalawa sa private room.

“Bakit po ba Doc?”

“She is not doing well. Aside from not taking her maintenance, her body is too weak to recover fast. The attack was serious and I’m afraid next time she’ll have the same attack…she might not gonna make it.”

“Thanks.” At di na napigilan ni Ana na umiyak.

“Dad ano bang nangyayari?! Bakit naka-freeze lahat ng account ko? Pati sa sarili kong condo hindi ako makapasok.” Galit na galit naman si JM na pumasok sa opisina ng Daddy niya. Pagkakuha niya sa sasakyan niya ay nagbihis siya buti na lang may extrang damit siya sa sasakyan. Bibili sana siya ng pagkain pero hindi niya magamit ang kanyang mga atm cards kaya eto siya ngayon nagrereklamo sa Daddy niya. Kahit na andun si Drake ay hindi na muna niya pinansin ito dahil my mas Malaki siyang problema ngayon.

“As what I’ve told you sa bahay, wala kang makukuhang kahit na ano mula sa pamilyang ito maliban sa trabaho mo at ‘wag kang pakampante dahil hindi na ikaw ang anak ng may-ari ng JMV electronics. You will be trained for 2 weeks and it’s up to Mr.Sandoval where you will be assigned.” Seryoso na ang mukha ni President Viceral.

“But Dad---”

“You can leave now Mr.Viceral.” pikon na pikon naman si JM na tumalikod pero napahinto siya ng may pahabol pa ang kanyang ama. “Don’t think of going home. Nasa opisina mo na ang mga damit mo. Until you haven’t met our conditions and hanggang hindi ka nagbabago…hindi maaring humingi sa amin ng tulong.” Sa narinig ay tsaka siya lumabas at pumunta sa kanyng office at nandoon nga ang kanyang mga gamit. Mga damit at sasakyan na lamang ang meron siya ngayon.

“They are really serious with this.”

JM’s POV:

Paano ba ‘to? 2,000 na lang ang natitira kong cash. Friday pa ang sweldo. Saan ako titira ngayon? Hindi ako pwede kina Buern dahil nakakahiya naman sa kanila ng boyfriend niya. Iisa na nga lang ang kwarto ng condo niya. Kung kay Archie naman hindi pwede dahil lumipat na ang buong pamilya niya at doon nakatira sa kanya. Ano ba ‘to… Ngayon ko naisip kung bakit ang konti lang ng mga kaibigan ko. Kainis!

“Ma’am Ana kumain nap o ba kayo? O gusto niyo po bang matulog muna?” tanong ni Chita.

“No Chita I’m okay. I’ll wait for Lola na magising. Kung gusto mo ikaw na lang muna ang kumain sa canteen. Mamaya na ako.” At umalis na nga si Chita.

“hmmmm…” ungol ng Donya ang narinig ni Karylle.

“Lola? Lola?” agad naman na lumapit si Karylle sa Donya at hinawakan ang kanyang kamay.

“Ana? Ikaw ba talaga ‘yan?” sabay bukas ng mga mata ni Donya Maria.

“Yes Lola it’s me. How are you Lola?”

“Better now that you’re here.” Sabay ngiti ng Donya.

“I’m sorry Lola. This is my fault---”

“Ssshhhhh…No it’s not your fault Ana----”

“I promise you this will not happen again… I’m sorry Lola.”

“It’s okay my dear. Can I hug you? I missed you so much.” At nagyakapan naman silang dalawa.

Karylle’s POV:

Kahit kalian talaga wala ng ibang inisip ang Lola niya kundi siya. Maybe this time it won’t be bad to make her happy even if it will take her own life and happiness.

“I agree.”

“What is it again Ana?” taking-taka naman si Donya Maria sa kanyang narinig.

“I agrre with your conditions… when I move out.”

“Really? But why? Is it because of the attack?”

“No Lola…it’s because I love you so much.” At hinalikan niya ang Donya sa pisngi. “I want you to be happy Lola. But for now, I will take care of you muna. Okay?”

“Thank you Ana. Hindi moa lam kung gaano mo ako napasaya. I love you too my Dear Ana.”

Habang nag-iisip si JM kung anon a ang gagawin niya sa buhay niya ay biglang may kumatok sa opisina niya.

“Come in.”

“Hi Mr.Viceral.”

“No,you can call me JM now. Boss na kita ngayon Sir.” Napangiti man ay nakikita pa rin ni Drake ang pait sa mukha ni JM.

“I’m sorry sa nangyari sa’yo JM. Saan ka na ngayon titira?” alalang tanong ni Drake na nanatili lang na nakatayo sa pintuan habang si JM ay nakatalikod sa kanya.

“Hindi ko rin alam.Hindi ako pwedeng tumira sa mga kaibigan ko dahil ayokong dumagdag sa mga problema nila.”

“I’ve heard one of the conditions is for you to get married. Hindi ba nila alam ang tungkol sa inyo ni Karylle?” curious na tanong ni Drake.

Sa pagkakabanggit ng pangalan ni Karylle ay bigla siyang kinabahan at nagflashback sa isip niya ang mga nangyari sa bar at ang sulat ni Karylle…at si Karylle. Napailing na lang siya.

“I’m sorry kung nakikialam ako.” Ngunit hindi pa rin sumasagot si JM. “Maybe I have to go. But just a suggestion if you don’t want to get married yet and your looking for somewhere to live, maybe your girlfriend will be willing to help you.”

Sa pagkakasabi ni Drake dun ay may naalala si JM sa note ni Karylle…

JM’s POV:

Emergency…hmmmm…I like that word…hindi pa yun uuwi kung ganun. =)

“JM, I have to go now. Bye.”

“Bye.” Hindi man lang lumingon si JM sa papaalis na si Drake dahil excited na siyang bumalik sa bago ‘niyang’ bahay.

-----END OF CHAPTER 9-----

WHEN YOU SAY... "I DO" <3Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon