{Drabble} I wish you were here
Pairing : Derek Hale x Stiles Stilinski #Sterek
Fandom : TeenWolf
Rate : PG -15
ร่วมกิจกรรม W7: Wish
@seriesweekly #seriesweekly
.
.
.
.
วันนี้เป็นวันธรรมดาวันหนึ่งในหน้าร้อนของบีคอนฮิลด์ แต่มันกลับเป็นวันพิเศษของเขา สไตล์ล สติลินกี้ เสียงฝีเท้าย่ำไปความมืดในป่า พร้อมกับเสียงสายลมที่พัดมาเป็นบางครั้ง
ร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มมองไปรอบตัวอย่างสงสัย เมื่อเขามาถึงที่นัดหมายแล้วแต่กลับไม่พบใครบางคนที่นัดกันไว้ เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนสะดุ้งสุดตัวเมื่อมีท่อนแขนหนาโอบรัดช่วงเอวของเขาเอาไว้
"เฮ้ยยย ปล่อยนะ ปล่อย" เขาทั้งดิ้นทั้งถีบแต่ก็ไม่อาจสู้แรงอีกฝ่ายได้ จนถูกยกตัวมายังอีกสถานที่หนึ่ง แรงรัดที่เอวก็คลายลงจนเขาดิ้นหลุดออกมาได้ "นี่แกเป็นใค--"
ก่อนที่เขาจะได้โวยวายอะไรออกไปเสียงทุ้มของอีกฝ่ายที่ตอบกลับมา ทำเอาเขาต้องอ้าปากค้าง "แค่นี้ก็ลืมกันแล้วหรือไง?"
"เดเร็ค!!!!"
"ว่าไงตัวแสบ" ร่างสูงยกยิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี ก่อนตัวเขาจะวิ่งเข้าไปกอดอีกฝ่ายที่อ้าแขนรับอยู่อย่างเต็มแรง
"นึกว่านายจะไม่มาแล้ว"
"ฉันรักษาสัญญาเก่งจะตายไป"
เขายิ้มรับพร้อมซบใบหน้าลงที่อกของอีกฝ่าย ส่วนเดเร็คก็ใช้มือลูบเส้นผมของเขาเบาๆ ก่อนจับจูงมือเขามานั่งยังสถานที่ที่อีกฝ่ายเตรียมเอาไว้
.
.
.
.
.
สไตล์ลเบิกตาโตเมื่อมองเห็นสถานที่ที่เดเร็คพาเขามา ผ้าขนสัตว์สีขาวปูไว้ที่พื้น เบื้องหน้ามีกองไฟขนาดกลางส่องให้แสงสว่างเอาไว้ พวกเขากึ่งนั่งกึ่งนอนบนผ้าที่เดเร็คปูเอาไว้ แสงจันทร์ส่องกระทบบริเวณนี้ ดูราวกับเป็นสวนสวรรค์ของเหล่าเทพเจ้า
"รู้ไหม บ้างทีฉันก็คิดว่านายจะหายไปไม่ยอมกลับมาที่นี่อีกแล้ว"
"หืม นายคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหนกันแน่"
"ก็คุณหมาป่าเจ้าเสน่ห์ที่ไม่เคยขาดสาวข้างกายไง ถึงแม้จะมนุษย์สัมพันธ์แย่ แต่กลับมีสาวมาติดเยอะแยะไปหมด"
"หึงว่างั้น?" ร่างสูงยกยิ้มเพื่อล้อเลียน เขาจึงใช้มือทุบเบาๆที่ท่อนแขนของอีกฝ่ายอย่างหมันไส้
"ใครหึงไม่ทราบ นายไม่อยู่ฉันก็มีสาวๆมาให้เลือกเหมือนกันน่ะแหล่ะ"
เสียงหัวเราะลั่นของอีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะยกมือขึ้นเพื่อทำร้ายอีกฝ่าย มือของเขาก็ถูกจับเอาไว้และเดเร็คก็แนบจูบเบาๆที่หลังมือของเขา
เดเร็คละริมฝีปากออกก่อนขยับมาสบตากับเขานิ่งๆ ดวงตาเป็นประกายของอีกฝ่ายทำเอาเลือดในกายของสไตล์ลสูบฉีดขึ้นมาที่ใบหน้าจนเขารู้สึกเห่อร้อน
"ขี้โกง" เสียงพึมพำของเขาดังขึ้น เรียกรอยยิ้มจากเดเร็คได้ไม่น้อย ริมฝีปากหนากดจูบที่ข้างขมับของเขาหนักๆ
"ฉันสัญญาว่าจะมาก็จะมาหานายจริงๆ เชื่อใจฉันนะ"
"อื้อ ถ้าไม่ทำตามฉันจะมีแฟนใหม่"
"หึหึ งั้นก็ยิ่งผิดสัญญาไม่ได้ไปกันใหญ่"
สองร่างอิงแอบกัน เสียงพูดคุยของพวกเขาดังขึ้นเรื่อยๆท่ามกลางแสงจันทร์ที่ส่องมากระทบราวกับภาพวาดของจิตรกร
.
.
.
.
สไตล์ลลืมตาขึ้นมาในช่วงเช้าตรู่ เสียงนกร้องปลุกเขาตื่นจากภวังค์ สัมผัสอุ่นที่โอบกอดเขาไว้ทั้งคืนเลือนหายไปแล้ว เหลือเพียงความอบอุ่นในหัวใจของเขาผู้เดียว
เขาลุกขึ้นนั่งกอดเข่า สัมผัสเปียกชื้นที่หางตาเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาทำได้เพียงปาดมันออกไปช้าๆ
นึกถึงคำอธิษฐานอันแสนสำคัญกับหนึ่งคืนที่แสนพิเศษ แลกมาด้วยความเดียวดายไปอีกสามร้อยคืน
ความปราถนาลึกล้ำที่ฝังในหัวใจ
คำอธิษฐานที่จะทำให้หัวใจมีความหวัง
อธิษฐานให้ "ใครคนนั้น" กลับมาหาแม้เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของดวงวิญญานก็ตาม....
.
.
.
.
.
END
Talk : อย่าตีเรานะ // ฮือออออ
