Drabble : Lightning in my eyes
Pairing : Galactus × Thor
W32: Boyfriend @_heroweeklyth #Heroแฟนหนุ่ม #heroอาทิตย์ละครั้ง
*ต้องขออภัยเรื่องคาร์ฯล่วงหน้านะคะ*
.
.
.
.
.
เสียงอาวุธกระทบกันเป็นระยะในเขตสนามฝึกซ้อมของวังหลวงแห่งแอสการ์ด ร่างสมส่วนในชุดสีเปลือกไม้ใช้ดาบฟันหุ่นจำลองเวทย์มนต์ที่ดาหน้าเข้ามาไม่หยุด
เทพเจ้าสายฟ้าธอร์ที่วันนี้วางค้อนแล้วหันมาซ้อมดาบด้วยท่าทีสบายๆ เขาขยับตัวไปมาอย่างคล่องแคล่ว ไม่นานก็จัดการหุ่นจำลองลงได้เกือบหมด
จนกระทั่งดาบกำลังจะฟันไปที่หุ่นตัวสุดท้าย เจ้าหุ่นนั่นกลับถูกระเบิดเป็นชิ้นๆเสียก่อน เขาละดาบลงและหันไปมอง'ตัวต้นเหตุ'ที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากสนามนัก
ร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีม่วงนั่งกระดิกเท้าอย่างอารมณ์ดีกลางอากาศ อีกฝ่ายปรบมือเบาๆให้เขา
ธอร์ขมวดคิ้วขึ้นอย่างอารมณ์เสียที่ถูกขัดจังหวะการซ้อมอาวุธ เขาก้าวเท้าไปหาอีกฝ่าย พร้อมเสกสายฟ้าขนาดเล็กไว้ในมือ
"เจ้าขัดจังหวะข้าทำไม กาแลน"
"ข้าเบื่อแล้วแอสการ์ดเดี้ยน แล้วทำไมวันนี้เจ้าต้องเอาแต่ซ้อมอาวุธตลอดเวลาด้วย" กาแลนหรือชื่อที่ทุกคนรู้จักดีอย่างกาแลคตัสผู้กลืนกินดวงดาวที่วันนี้ย่อตัวลงมาจนเกือบเท่าชาวแอสการ์ดปกติเอ่ยขึ้นมาช้าๆ
"ข้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมเสมอ เพื่อปกป้องบ้านเมืองของข้าจากผู้รุกรานเช่นเจ้า"
"เอ้า ก็ข้าสัญญากับเจ้าแล้วไงว่าจะไม่หาทางกินแอสการ์ดอีกแล้ว"
"ข้าจะเชื่อใจเจ้าได้อย่างไรเล่า" ธอร์เอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนเดินไปประจันหน้ากับร่างสูงใหญ่ของกาแลคตัสที่ยืนกอดอกอย่างอารมณ์เสียไม่ต่างกัน
"ข้ารักษาสัญญาเก่งจะตายไป ในเมื่อตอนนี้เจ้ามีสถานะเป็น 'คนรัก' ของข้า ข้าก็จะไม่ทำลายดาวบ้านเกิดของเจ้า"
"ทำไมเจ้าไม่ไว้ใจข้าบ้าง" เมื่อกาแลคตัสพูดขึ้นมาเช่นนั้นทำให้ธอร์ต้องลดมือลง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆออกมาใส่แฟนหนุ่มใหญ่ของเขา
"ข้าไม่ได้ไม่ไว้ใจเจ้า ข้าแค่ไม่ไว้ใจความหิวกระหายของเจ้าต่างหาก"
"งั้นระหว่างนี้เจ้าก็หาอะไรให้ข้า 'กิน' จนอิ่มเพื่อให้ข้าไม่รู้สึกหิวขึ้นมา"
ธอร์ได้แต่ส่ายหัวเบาๆให้กับคำพูดของร่างสูงตรงหน้า ก่อนจะส่งยิ้มกวนประสาทให้อีกฝ่ายในมือก็เสกสายฟ้าและ'โยน'ใส่อีกฝ่ายที่ไม่ทันได้ตั้งตัว
กาแลคตัสเผยสีหน้าตกใจมาชั่วครู่ก่อนขยับตัวหลบสายฟ้าที่ตามมาห่าใหญ่อย่างไม่หยุดหย่อน เสียงสบถดังไปทั่วลานฝึกซ้อมอาวุธ
"อย่าหลบซิกาแลน ข้ากำลังส่งอาหารให้เจ้ากินอยู่นะ"
"เวรเอ๋ย ธอร์ข้าไม่ได้อย่างกินสายฟ้าของเจ้าเสียหน่อย"
"ข้าหวังดีนะ เจ้าก็รีบรับๆไปเสียทีเถอะ"
"ธอร์!!!!!!"
.
.
.
.
End
Talk : ผลของความเจ็บแล้วไม่จำก็คือฟิคเรื่องนี้นี่แหล่ะ แต่เมื่อดวงเรามาเป็นแบบนี้แล้วก็อย่ายอมแพ้ค่ะ เอาให้มันสุดๆไปเลย นี่ถึงกับต้องไปหาคอมมิคตอนเขาเจอกัน สรุปได้เจอกันจริงๆ แต่ตีกันทั้งเรื่อง อ้าววว แล้วน้องจะทำไงดี ก็เลยออกมาเป็นฟิคประหลาดๆเรื่องนี้นั่นแล....
