Ένα σώμα Μια φωνή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21

VANGELI'S POV

Όλο το βράδυ στο νοσοκομείο παραμιλούσε και ξυπνούσε από εφιάλτες. Όσο και να προσπαθούσε να το κρύψει πονούσε πολύ για το χαμό του παιδιού. Δεν μπορούσα να το επιτρέψω να τη γλιτώσει η Μαρία μετά από αυτό που έκανε. Έπρεπε να την κάνω να πληρώσει. Ο γιατρός μας ενημέρωσε ότι η Φαίη θα έβγαινε σε δύο μέρες. Δεν ήθελα να την αφήσω μόνη της αλλά ήθελα να γυρίσει σπίτι και να θυμηθεί πως ξεκίνησαν όλα. Έτσι ξάπλωσα στο κρεβάτι, την πήρα αγκαλιά και χωρίς να ανοίξει τα άτια της με έσφιξε όσο πιο πολύ μπορούσε. Μόλις είδα ένα γλυκό χαμόγελο να σχηματίζεται στο πρόσωπό της, πήρα μία από τις μεγαλύτερες αποφάσεις μου. Δεν θα άφηνα κανέναν να την πληγώσει, ότι συνέπεια και αν είχε αυτό, θα είμαι πάντα δίπλα της να την προστατεύω. Την βόλεψα καλύτερα στην αγκαλιά μου και έκλεισα τα μάτια μου. Αύριο θα ξεκινούσα τις ετοιμασίες για τη μεγάλη έκπληξη.

2 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ

FAI'S POV

2 μέρες τώρα έχει εξαφανιστεί. Με έχει πάρει ελάχιστα τηλέφωνα. Ήξερε ότι έβγαινα σήμερα αλλά δεν ήταν εδώ. Ήρθε η Ιωάννα να με πάρει και με πήγε σπίτι με το αμάξι της.

Φ- Ευχαριστώ πολύ αγάπη μου. Έλα πάνω να πιούμε έναν καφέ.

Ι- Όχι όχι. Έχω να κάνω μία δουλειά δεν μπορώ. Άσε που και εσύ πρέπει να ξεκουραστείς.

Φ- Καλά... Θα προσπαθήσω αλλά πρέπει να βρω το Βαγγέλη ο οποίος έχει χαθεί από προσώπου γης.

Δάκρυα ξεκίνησαν να κυλούν στα μάτια μου.

Ι- Κοριτσάκι μου όμορφο... Μην κλαίς, δεν υπάρχει περίπτωση να σε έχει ξεχάσει απλά μπορεί να έχει δουλειές.

Φ- Δεν ξέρω... τέλος πάντων ... καλή συνέχεια, ευχαριστώ πολύ και πάλι.

Βγήκα από το αμάξι και έκλεισα την πόρτα πίσω μου κατευθυνόμενη προς την πολυκατοικία.

Έβγαλα τα κλειδιά και ανέβηκα στο διαμέρισμά μου. Άνοιξα την πόρτα και ήταν όλα σκοτεινά. Αμέσως άναψα το φως και παρατήτρησα ότι όλα τα έπιπλα ήταν κολλημένα στους τοιχους και το σαλόνι μου όσο πιο άδειο μπορούσε. Προχώρησα λίγο μέσα και ξαφνικά ένιωσα δύο χέρια να τυλήγονται γύρω από την μέση μου. Τινάχτηκα αμέσως γιατί τρόμαξα αλλά δεν με άφησε να φύγω, με κράτησε σφιχτά στα χέρια του. Ένιωσα την ανάσα του κοντά στο αυτί μου και αφού έκλεισα τα μάτια μου άκουσα να μου λέει.

Β- Νομίζω πρέπει να ξαναπιάσουμε τα πράγματα από την αρχή αλλά αυτή τη φορά η συνέχεια θα είναι λίγο διαφορετική.

Με γύρισε απότομα και τώρα είμαι αντιμέτωπη με τα σκούρα καστανά του μάτια που είναι γεμάτα πόθο. Για να τον κάνω λίγο να πληρώσει που με τρόμαξε τόσο πολύ πριν, έκανα μύτες και πλησίασα το αυτί του , αργά και βασανίστηκα, όπως ήξερα ότι του αρέσει του ψιθύρισα:

Φ-Χμμμ... ότι πει το αγόρι μου αλλά όχι ακόμα, θα μου το πληρώσεις ακριβά που εξαφανίστηκες δύο μέρες τώρα και με τρόμαξες...

Αμέσως απομακρύνθηκα από την αγκαλιά του και πήγα προς το δωμάτιο μου. Έμεινε να με κοιτάει με γουρλωμένα μάτια, δεν το πίστευε ότι τον παράτησα και έφυγα από την αγκαλιά του. Δεν με ακολούθησε , αντιθέτως πήγε και κάθισε στον καναπέ καλύτερα για εμένα είχα περισσότερη ώρα να ετοιμαστώ.

Πήγα στο δωμάτιο και έβαλα ένα από τα πιο ωραία κολάν που είχα και μία κοντή αθλητική μπλούζα. Έκανα μία γρήγορη αλογουρά και πήγα στο σαλόνι. Δεν με είχε δει και έτσι αποφάσισα να του φωνάξω και να τον τσιγλίσω λίγο.

Φ- Άντε θα θυμηθούμε ποτέ?

Γύρισε απότομα, με είδε και αμέσως σχηματίστηκε ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπο του. Σηκώθηκε και ήρθε κοντά μου, μα αγκάλιασε σφιχτά και εγώ ανέβηκα πάνω του χωρίς δεύτερη σκέψη , μου είχε λείψει πραγματικά πολύ και τον είχα ανάγκη.

ΤΙ ΛΕΤΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ? ΘΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ Ή ΘΑ ΈΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ??

ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΜΕΝΗ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΩ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ <3 

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΑΣ, ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ ΣΑΣ... ΑΑΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΠΟΛΛΟΙ ΜΕ ΡΩΤΑΤΕ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΙΓΟΥΡΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 40-50 ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΥΤΟ... ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ <3