Ένα σώμα Μια φωνή

κεφαλαιο 14

VANGELI'S POV

Οι μέρες περνούσαν αλλά η Φαίη ακόμα δεν μου σήκωνε το τηλέφωνο. Τα βράδια έπιανα τον εαυτό μου να κλαίει, μου έλειπε πολύ. Ποτέ δεν έχω κλάψει για κοπέλα. Νιώθω βαθιά μέσα μου πόσο πληγωμένη είναι και πληγώνομαι και γω. Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Είναι Τετάρτη βράδυ, αύριο το μεσημέρι βγαίνω και θα πάω αμέσως να την βρω. Πλέον ήμουν καλά μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι μου και να κάνω μία μικρή βόλτα. Ήθελα να πάω στο μπάνιο οπότε σηκώθηκα και πήγα να βγω από το δωμάτιο. Ανοίγω λίγο την πόρτα και ακούω την νοσοκόμα να μιλάει στο τηλέφωνο. Δεν με είχε δει ότι ήμουν εκεί αλλά αυτό που άκουγα ήταν πολύ ενδιαφέρον.

Ν- Ναι ρε Μαρία σου λέω δεν ξέρει ότι είμαι αδελφή σου. Ναι ναι, μην αγχώνεσαι αύριο θα πάρει το εξιτήριο του και δεν θα του πουν το επίθετό μου. Καλά πάντως πες στον Γιώργο ότι μπορεί να είναι γκόμενος σου αλλά θα τον σκοτώσω. Τι γιατί ρε κοπέλα μου! Έπεσε με πολύ μεγάλη ταχύτητα πάνω σας. Καλά για το μαλάκα μέσα δεν με νοιάζει πολύ αλλά μπορούσες να χτυπήσεις και εσύ. Καλά καλά σ'αφήνω γιατί έχω δουλειά, πάω να δω πως είναι. Οκ φιλάκια Μαράκι μου.

Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο έκλεισα και γω την πόρτα και έτρεξα στο κρεβάτι μου, μετά από λίγα δευτερόλεπτα μπήκε και αυτή μέσα.

Ν- Γεια στο Βαγγέλη μου πως είσαι?

Β- Καλά πολύ καλά, ανυπομονώ να φύγω αύριο!

Ν- Ναι ναι άντε με το καλό αύριο θα είσαι ελεύθερος.

Β- Ναι!!!! Χαίρομαι...

Ν- Λοιπόν φάε το βραδινό σου και πέσε να κοιμηθείς.

Β- Οκ καλό βράδυ.

Ν- Καλό βράδυ.

Η νοσοκόμα βγήκε από το δωμάτιο, εγώ ξάπλωσα πίσω και έπιασα το κεφάλι μου με τα χέρια μου. Τι άκουσα πριν λίγο? Όλο αυτό ήταν στημένο? Δηλαδή μπορούσα να έχω πεθάνει για μία *******!!!! Πρέπει οπωσδήποτε να το πω στη Φαίη για να με πιστέψει. Αλλά όχι θα πει ότι φαντάζομαι ό,τι θέλω. Πρέπει να σκεφτώ έναν τρόπο να το μάθει από τη Μαρία. Καλά και αύριο μέρα είναι θα δούμε. Μόλις είχα τελειώσει το βραδινό μου, έκλεισα το φως και κοιμήθηκα. Το επόμενο πρωί άκουσα την πόρτα του δωματίου μου να κλείνει δυνατά.

Μ- Αμάν ρε Χρήστο, θα ξυπνήσεις το παιδί!

Μπ- Καλά ρε Γεωργία ηρέμησε, ολόκληρος μαντράχαλος δεν θα πάθει τίποτα. Έτσι κι αλλιώς πρέπει να ξυπνήσει για να φύγουμε.