Ένα σώμα Μια φωνή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25

Το είχα πάρει απόφαση ότι θα έσωζα την σχέση μου όμως τίποτα δεν πήγαινε καλά. Προσπαθούσα πολύ να τον βρω για να του εξηγήσω αλλά αυτός άφαντος. Η μαμά τίποτα, στο χορό είχε πει ότι θα έλειπε για τουλάχιστον ένα μήνα για προσωπικούς λόγους και δεν του το αρνήθηκαν. Η Βίκυ, η μάνατζερ του μου είπε ότι είχε πάρει άδεια και δεν ήξερε που είναι. Τώρα ένα μήνα μετά και μετά από πολλές προσπάθειες δεν κατάφερα τίποτα. Έτσι πήρα την απόφαση να φύγω για Θεσσαλονίκη και να δεχτώ τη δουλειά.

Σήμερα το απόγευμα έφευγα, θα με πήγαινε η Ιωάννα στο αεροδρόμιο. Στη Θεσσαλονίκη είχα νοικιάσει σπίτι και είχα ήδη φροντίσει για την μετάθεσή μου στη σχολή της Θεσσαλονίκης. Από το πρωί μαζεύω τη βαλίτσα μου και πλέον ήταν όλα έτοιμα. Τα πράγματά μου, το σπίτι μου, η σχολή μου, ο χορός μου, όλα ήταν έτοιμα θα ξεκινούσα από την αρχή. Έκλεισα όλα τα δωμάτια και τώρα περιμένω στο σαλόνι την Ιωάννα να έρθει για να πάμε στο αεροδρόμιο. Ακόμη μου ήταν πολύ δύσκολο, τον σκεφτόμουν συνέχεια. Κάθε μέρα ήλπιζα να έρθει να με βρει για να του εξηγήσω. Όμως ήταν πια αργά. Τις σκέψεις μου διέκοψε το κουδούνι. Σηκώθηκα να ανοίξω και είδα την Ιωάννα.

Ι- Έτοιμη?

Φ- Ναι μισό να φέρω τα πράγματά μου.

Ι- Έλα να σε βοηθήσω.

Μπήκε μέσα πήρε τη μία βαλίτσα και την άλλη εγώ. Κλείδωσα το σπίτι, φορτώσαμε το αμάξι και ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο. Σ'όλη τη διαδρομή για το αεροδρόμιο δεν μιλούσε καμία. Μόλις φτάσαμε έδωσα τη βαλίτσα και τώρα είχα 45' για να φύγω. Πήραμε καφέ και καθίσαμε κοντά στον έλεγχο.

Φ- Ευχαριστώ πολύ αγάπη μου, θα μου λείψεις πολύ.

Ι- Και μένα αγάπη μου. Θα έρθω σύντομα στο υπόσχομαι.

Φ- Ξέρεις που μένω, θα σε περιμένω.

Ι- Όλα καλά θα πάνε θα δεις. Θα καταλάβει, και αν όχι συνέχισε τη ζωή σου.

Φ- Δεν το πιστεύω πια. Θα δείξει, θα προσπαθήσω.

Ι- Χαίρομαι κορίτσι μου, θα είμαι πάντα εδώ δίπλα σου να σε στηρίζω.

Τότε ακούστηκε η ανακοίνωση για την πτήση μου. Σηκώθηκα όρθια, αγκάλιασα την Ιωάννα και καθίσαμε έτσι για λίγη ώρα.

Ι- Καλό ταξίδι αγάπη μου θα έρθω σύντομα.

Φ- Ευχαριστώ πολύ, θα σε περιμένω.

Απομακρυνθήκαμε και κατευθύνθηκα προς τον έλεγχο. Πριν περάσω το μηχάνημα ανατρίχιασα και ένιωσα μία ζαλάδα. Κάτι είχε πάθει, το ένιωθα όμως δεν γύρισα πίσω. Πέρασα τον έλεγχο, μπήκα στο αεροπλάνο και περίμενα. Έφευγα, θα έκανα μία νέα αρχή και με τον καιρό θα τον ξεχνούσα. Έβαλα τα ακουστικά μου, έκλεισα τα μάτια μου και με πήρε ο ύπνος. Ήμουν έτοιμη, έτσι ήθελα να πιστεύω.

VANGELI'S POV

Ένα μήνα τώρα ήμουν στο Ναύπλιο, μόνο ο πατέρας μου ήξερε και δεν είπε τίποτα. Την τελευταία εβδομάδα σκεφτόμουν αυτό που μου είχε πει όταν είχε έρθει να με δει.

«Αφού την αγαπάς αγόρι μου, φαίνεται. Άστην να σου εξηγήσει, διεκδίκησέ την.»

Μία εβδομάδα τώρα το σκέφτομαι και πλέον το είχα αποφασίσει, θα γυρνούσα σπίτι και θα την άφηνα να μου εξηγήσει. Πήρα το αμάξι μου και μετά από δύο ώρες ήμουν σπίτι. Μόλις μπήκα μέσα είδα την μαμά μου να πέφτει στην αγκαλιά μου.

Γ- Τρέχα αγόρι μου, τρέχα θα την προλάβεις.

Β- Που μαμά που?

Γ- Είναι στο αεροδρόμιο, τρέχα φεύγει σε μία ώρα.

Πριν προλάβει να πει κάτι άλλο άνοιξα την πόρτα και προσπερνώντας τα κορίτσια έτρεξα στο αμάξι μου. Έτρεχα πολύ για να προλάβω, δεν σκεφτόμουν τίποτα, όταν ξαφνικά ένα αμάξι πετάχτηκε χωρίς να προσέξει και έπεσε πάνω μου. Όλα έγιναν μαύρα και το τελευταίο πράγμα που είπα ήταν «ΦΑΙΗ ΣΆΓΑΠΩ» έτσι και έκλεισα τα μάτια μου.

ΣΥΓΝΩΜΗ... ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΟΝΑΕΙ ... ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ

ΕΣΕΙΣ ΘΕΛΑΤΕ ΚΕΦΑΛΑΙΟ... ΑΥΡΙΟ 5 ΤΟ ΠΡΩΙ ΦΕΥΓΩ ΓΙΑ ΝΑΥΠΛΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΞΑΝΑ ΑΝΕΒΑΣΩ..

ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ.. ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ

ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ ΣΑΣ <3