Ένα σώμα Μια φωνή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23

Το πρωί που ξύπνησα δεν τον βρήκα δίπλα μου έτσι αποφάσισα να πάω στο μπάνιο να ετοιμαστώ και μετά να πάω στην κουζίνα να ετοιμαστώ και μετά να πάω στην κουζίνα να του μιλήσω. Σηκώθηκα, φόρεσα το φούτερ του και πήγα στο μπάνιο. Έπλυνα το πρόσωπό μου και έμεινα να κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέπτη. Σκέψεις με κατέκλεισαν αμέσως...

«Καλά αν είναι δυνατόν, πως θα μπορέσεις να τον αφήσεις, να τον πληγώσεις και να πληγωθείς και εσύ η ίδια;» άκουγα το υποσυνείδητο μου να μου λέει.

Φ- Αμάν πια πρέπει να του τα πω και θα δούμε μετά τι θα κάνουμε.

Κούνησα το κεφάλι μου, φώναξα δυνατά και μετά από λίγο άκουσα την πόρτα του μπάνιου να χτυπάει. Η φωνή του ακουγόταν πολύ δυνατά και ανήσυχη.

Β- Φαίη αγάπη μου είσαι καλά? Άνοιξέ μου!

Χτυπούσε την πόρτα με όλη του τη δύναμη. Σκούπισα γρήγορα τα μάτια μου και του άνοιξα. Μπήκε μέσα με δύναμη και με έσφιξε στην αγκαλιά του.

Β- Γιατί αγάπη μου, γιατί φώναξες?

Τον έσφιξα περισσότερο στην αγκαλιά μου και προσπάθησα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου αλλά δεν τα κατάφερα. Ήξερα ότι θα τον πληγώσω και ότι θα πληγωνόμουν και εγώ αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Έπρεπε να μάθει την αλήθεια.

Β- Γιατί κλαίς αγάπη μου, τι έγινε?

Φ- Βαγγέλη όπως σου είπα και χθες θέλω να κάνουμε μία σοβαρή συζήτηση. Πρέπει να μιλήσουμε. Πάμε κάτω στην κουζίνα να σου πω.

Β- Πάμε αγάπη μου...

Με έπιασε από τη μέση και κατευθυνθήκαμε προς την κουζίνα. Καθίσαμε αντικριστά και όχι δίπλα δίπλα όπως κάναμε πάντα.

Β- Σ'ακούω Φαίη μου, μίλα μου.

Φ- Λοιπόν Βαγγέλη, προχθές το πρωί στο νοσοκομείο είχα μία πολύ σοβαρή πρόταση και ίσως χρειαστεί να φύγω για κάποιον καιρό.

Αμέσως γούρλωσε τα μάτια του, πετάχτηκε όρθιος και άρχισε να φωνάζει.

Β- Τι , Γιατί? Σε έχασα μία φορά και κόντεψα να τρελαθώ από το φόβο μου και τώρα μου λες ότι πρέπει να σε ξανά χάσω?

Πήγαινε πάνω κάτω στην κουζίνα εκνευρισμένος.

Φ- Βαγγέλη σε παρακαλώ ηρέμησε και κάτσε να σου εξηγήσω.

Β- Τι να μου εξηγήσεις Φαίη? Τι? Ότι έπαιξες μαζί μου και τώρα που σου τελείωσε θα φύγεις?