Haftalardır MinHyuk'u arıyordum. O piçi bulunca kendi ellerimle öldürecektim. O piç herif ailemi elimden almış, karımın bir ay boyunca ağlamasına neden olmuştu. Kendimi saymıyordum, ailem ölmüş olabilir ama karım için herşeyi unutmalıydım. Onu korumak zorundaydım.
MinHyuk tek takılan sayko bir insandı, kendisinden başka kimseyi düşünmezdi. Onun aklına bir sefer takıldığında sağlam kurtulamazdın. Ve ben onun planını anlamıştım. O HwaYoung'u aklına takmıştı ve onu alana kadar da rahat durmayacaktı.
HwaYoung'a zarar verme düşüncesi bile beni öldürmeye yetiyordu. Birkaç gündür eve doğru düzgün gitmiyordum. Onu her ne kadar JongIn'le bırakmak istemesemde, onu koruyacak birinin olması gerekiyordu, karımı yanlız bırakamazdım MinHyuk onu almak için gelebilirdi. Her ne kadar karımı özlesemde onu bulmam gerekiyordu.
"NamJoonie Hyung çok acıktım, çok uykum var...ayrıca tuvete gitmem lazım" sabahtan beri sızlanan TaeHyung hyung'a kötü kötü baktım ama beni takmamıştı. Tekrar sızlanmak için ağazını açmıştı ki NamJoon hyung onu sert bir dille susturmuştu.
"Yeter ama TaeHyung bıktım senden, sabahtan beri çocuklar gibi sızlanıyorsun birşeyde yapmadın zaten. Yararın yok bari rahat bırak bizi" TaeHyung hyung bir ağacın dibine gidip işemeye başladığında kahkaha atmamak için zor tuttum kendimi madem ağacın dibine işeyebiliyorsun neden sürekli sızlanıyorsun be hyung. NamJoon hyung, Taehyung hyung'u öyle görünce sinirleri daha da zıpladı.
"Lan ağacın dibine işeyebiliyorsun sabahtan beri ilgi çekmeye çalışan çocuklar gibi ne ağlıyorsun" TaeHyung hyung göz devirip bir saattir bitiremediği işine geri döndü. Benim aklı hâlâ HwaYoung'day dı onu çok özlemiştim ve burnumda tütüyordu ama MinHyuk'u bulana kadar onu görmesem iyi olurdu her ne ladar zor gelsede uzak durmalıydım çünkü MinHyuk'un bu sefer ki hedefi bendim.
HwaYoung için ölmeyi göze alırdım ama onun benden başka kimsesi kalmamıştı. Ben yanındayken çok zor toparlamıştı kendisini, ben birşey olursa kesinlikle intihar ederdi onu kimse tutamazdı. Bu yüzden hem kendmi, hemde HwaYoung'u korumalıydım ama bunu MinHyuk'u bulmadan yapamazdım. Ve onu nasıl bulacağımı bilmiyordum. Boşa kürek çekiyormuşum gibi hissediyorum. Bulsak bile birşey yapamazdık arkası sağlamdı ve biz sadece yedi kişiydik.
Polisler onu aramaya çalışmıştı, bulsalarda işlerine yaramayacaktı çünkü bir şekilde elini kolunu sallaya sallaya çıkacaktı oradan ve kimse ağzını açamayacak ve ya önünü kesip 'gidemezsin' diyemeyeceklerdi.
Jeon HwaYoung
Birkaç gündür Jungkook eve gelmiyordu ve ben onu çok özlemiştim. Onu çok merak ediyordum, arasam bile en fazla bir dakika konuşabiliyorduk ve bu beni çok üzüyordu.
Dudaklarımı büzmüş, bacakları kendime doğru çekmiş anime izliyordum.
"Death Not? Tanrım HwaYoung şu tipinle ne kadar tatlı görünüyorsun ama izlediğin şeyler hiç iyi değil biliyorsun değil mi?" Başımı 'biliyorum' der gibi salladım. Şahsen hiç keyfim yoktu, bir zamanlar evlenmek istemediğim adamı şu an arıyordum. Keşke yanımda olsaydı, bana sarılıp 'geçti karıcım ben burdayım' der ve kulağıma şarkı mırıldanır kendimi iyi hissetmemi sağlardı. Ama yoktu şu an yanımda.
Her ne kadar JongIn yanımda olup bütün görevleri üstlensede ben Jungkook'u arıyordum.
"Hadi ama HwaYoung neşelen biraz, ben eski saçma saçma gülen bebişimi istiyorum" JongIn benimle saatlerce konuşmaya çalışıyordu ama ben sürekli Jungkook'u düşünüp canımı sıkıyordum.
"HwaYoung hadi ama güzelim, gül biraz olur mu? Seni üzgün görmek istemiyorum artık, beni de üzüyorsun" Gözlerim dolmaya başlamıştı tekrar ağlayacaktım işte, ben kocama ağlamayacağıma dair söz vermiştim ama sözümü tutamıyordum.
Birden sıkıca JongIn'e sarılmıştım, o da sarmıştı bedenimi, hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. JongIn başımı okşuyordu ve sakin olmam gerektiğini söylüyordu.
"Tamam geçti. O sapa sağlam geri gelecek HwaYoung, o seni bu kadar severken, seni bırakıp gidemez anladın mı beni sümüklü?" Hafif gülerek başımı göğsünden kaldırdım ve başımı salladım.
"Peki o halde biraz dışarı çıkmak ister misin? Biraz yürüyelim sonra da sana yemek ısmarlayayım olur mu?" Sevinçle ayağa kalktım ve hemen odamıza koştum. Altıma jean üstüme ise Jungkook'un kazağını giymiştim, hafif bir makyaj yaparak salona doğru koştum. Biraz kafa dağıtmam gerekiyordu.
"Sen niye hazırlanmadın JongIn?"
"Gelmeyeceksin sandım birden odaya koşunca, neyse sen bekle ben üzerimi değiştirip geleceğim" yaklaşık on beş dakika sonra JongIn gelmişti, o da benim gibi jean ve kazak giymeyi tercih etmişti. Ben onu izlerken kapının yanında ki siyah montumu bana fırlatmıştı.
"Sen evli bir kadınsın güzelim sana hiç yakışmıyor başka bir erkeği seyretmen" ben ise gözlerimi devirerek ayakkabılıktan beyaz bir spor ayakkabı alıp giymiştim, son olarak telefonumu ve cüzdanımı almıştım.
JongIn çoktan ayakkabısını giymiş of layarak bana bakıyordu, en son kapıyı çektim ve gidebilirdik.
Uzun yürüyüşümüzden sonra ikimizde yorulmuş deniz kenarında bir kafeye gelmiştik, şimdi ise pizzalarımızın gelmesini bekliyorduk.
"Teşekkür ederim JongIn"
"Teşekkür etme HwaYoung, bu zamana kadar yanında oldum ve bundan sonra da olmaya devam edeceğim" ona samini bir şekilde gülümsedim.
Bakışlarımı ondan çevirip dışarıyı izlemeye başladım havalar soğuktu ve esiyordu bu yüzden deniz çok güzel görünüyordu. Birden görüş açıma giren kişiyle beraber bütün kan bedenimden çekilmişti.
MinHyuk gülümseyerek ben ve JongIn'e bakıyordu...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
(Seo MinHyuk)
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
( Kim JongIn)
Bts whatsapp grubum var lütfen isteyen mesaj atsın nduahl
Uzun zamandır bölüm yazamadığım için beni affedin lütfen hiç vaktim olmuyor, olsa bile aklıma birşey gelmiyor.
Hepinizden özür diliyorum bu bölüm kötü oldu kabul ediyorum. Kendimi geliştirmeye çalışıyorum daha güzel nasıl yazabilirim diye düşünüyorum.
Oy ve yorumlarınızı eksik etmeyin ngajuajshsshak
22.2K olduk teşekkür ediyorum ayrıca bundan önceki üç bölüm karışık nasılolduğunu bilmiyorum jhsnudksslb
