Konser bitimi babamdan izin alarak lavaboya gittim. Ağladığımdan dolayı pandaya dönmüş olmalıydım. Önüme çıkan ilk lavaboya girdim. Aynada kendime baktım. Gözlerim şişmişti. Elimi yüzümü yıkadım. Saçlarımı düzelttim. Tam lavabodan çıkarken ıslak zemin yüzünden ayağım kaydı. Arkaya doğru düşmeyi beklerken belimde 2 el hissettim. Kafamı sağa çevirdiğimde beni tutanın bir erkek olduğunu gördüm. İyide bir erkeğin kızlar tuvaletinde ne gibi bir işi olabilir ki? Ondan destek alarak toparlandım. Ona baktığımda Teamin olduğunu gördüm.
Ben: Senin kızlar tuvaletinde ne işin var? !
Taemin: Burası kızlar tuvaleti mi?
Ben: Evet. Yani sanırım.
Lanet olsun neden kızlar tuvaleti olup olmadığına bakmamıştım ki? Tanrım, lütfen haklı olayım. Beraber dışarı çıktık ve kapıdaki yazıya baktık. '' Personel tuvaleti '' Önceki hayatımda kiralık katil falan mıydım acaba? Bir duam da kabul olsun artık. İkimizi de bozulmuştuk. Ama bu bozulma fazla sürmedi ve gülmeye başladık. Bu arada gülerken çok tatlı oluyor. Biz gülerken bizi izlemekte olan Min Ho, Jong Hyun, JinKi ve KiBum'ufark etmemiştik bile.
KiBum: Yeni bir çiftimiz var gibi görünüyor.
Taemin'le gülmeye kesip dörtlüye baktık. Dörtlü yanımıza geldi.
Jong Hyun: Beni yani bizi Taemin için mi ektin?(>.<)
Min Ho: Burada ne işin var Eun?(o.O)
JinKi: Çok yakışıyorsunuz. (^.^)
KiBum: Çok hızlısınız. (^.^)
Ben: Yanlış anladınız. Biz tesadüfen karşılaştık. Şey, babamla konsere gelmiştik de.
Min Ho: Baban burada mı? Sonunda babanı görebileceğim öyle mi ? (:D)
Lanet olsun ! Bunu nasıl düşünemedim. Min Ho ile 3 yıldır arkadaşız ama babamın da abimin de kim olduğunu bilmiyor. Sadece annemin öldüğünü biliyor. Ona söyleyemedim. Söylemeyi de düşünmüyorum... Henüz.
O sırada telefonum çaldı. Arayan Hyeri'ydi. Hayatımı kurtardın Hyeri ! Telefonu hemen açtım.
''Selam, Eun. Ben şu tişört ve şort için aramıştım. Kk ''
'' O! Cidden mi ?''
''Evet.''
''Acil mi ?''
''Hayır Eun Yarın getir''
''Hemen geliyorum.''
''Acele etme-''
Telefonu zavallı Hyeri'in yüzüne kapattım. Üzgünüm Hyeri.
Taemin: Bir sorun mu var?
Ben: Gitmem gerek. Üzgünüm Min Ho. Bir dahaki sefere.
Min Ho kafasını yukarı aşağı sallarken yüzündeki hayal kırıklığını görebiliyordum. Ona sırrımı söylemeliydim. Ona güvenebilirdim.
Jong Hyun: Yarın görüşürüz.
Çocuklara el sallayıp koşarak binadan çıktım. Babama gittiğime dair kısa mesaj yolladım. Kapıda bir taksiye bindim ve düşüncelere daldım.
*****
Sabah erkenden uyanmıştım. Benim çalar saate ihtiyacım yoktu. Sabah olduğunda otomatikman yataktan kalkıyordum. Benim sorunum uyanmak değil,yataktan çıkmaktı. O kadar yumuşak rahat ve huzurlu ki...
Yataktan çıkmayı başarıp kendimi banyoya attım. Ilk bir duş alıp formalarımı giydim, saçlarımı yaptım ve aşağı kata indim. Dadı Eun masayı kuruyordu. Ama masaya sadece 2 tabak koymuştu.
Ben: Günaydın ! ( :D)
Dadım: Sana da günaydın. Hadi sofraya yardım et.
Bu arada bizim evimizde fazla çalışan yoktur. Yani yemek yapma bulaşık yıkama gibi zor olmayan işleri Dadım ile ben yaparım. Ayrıca 2 şoför, 2 koruma ve 1 bahçıvanımız var.
Dadımla masaya oturduk. En sonunda dayanamayıp sordum.
Ben: Babam nerede?
Dadım: İş gezisi için erkenden çıktı.
Yine bana haber vermeden gitmişti. En azından Eun ben bir kaç gün yokum eve sahip çık diyebilirdi değil mi ? Alt tarafı 1 dakikasını alırdı -.-
****
Okul bahçesindeki banklardan birine oturdum. Yanıma biri oturdu. Oturan kişi ****
Biraz kısa oldu. Gecikme için özür dilerim. ^_^
