Zatrzasnęłam drzwiczki szafki i odwróciłam się do dwójki ludzi, którzy od jakiś pięciu minut miziają się tuż pod moim nosem.
-Przestańcie- Odciągnęła Chrisa za ramię od rudowłosej dziewczyny- To
O B R Z Y D L I W E- Przeliterowałam.-Sama jesteś obrzydliwa- Chris przytulił swoją dziewczynę w pasie i odszedł w kierunku sali biologicznej, w której teraz mamy lekcje.
Westchnęłam tylko i poczłapałam za nimi zachowując jednak bezpieczną odległość, nie chce narażać moich oczu i ponownie widzieć jak się połykają.
Wzrok wszystkich uczniów i nauczycieli zresztą też, nadal był utkwiony w mojej osobie. Wszyscy nadal szeptali i snuli teorie, zgadując dlaczego wróciłam do małego, nic nieznaczącego i super nudnego miasteczka, o którym nikt nie słyszał.
Zresztą nie tylko ich to ciekawi, wczoraj odważyłam się w końcu sprawdzić tweetera, w którym aż huczało od wiadomości i plotek na mój temat. Głównie znalazłam wpisy świadczące o tym, że jestem zbyt zraniona zdradą i potrzebuje odpoczynku, głupota, jestem zła, a nie zraniona.
Moja menadżerką napisała mi emaila, że muszę przyjść na wywiad, który odbędzie się na szczęście w Bennington, żeby zamknąć buzię wszystkim gazetom plotkarskim. Nawet tu nie mogę uciec od wywiadów i paparazzi.
***
Walnęłam głową w ławkę, nie mogąc już przyswoić więcej informacji dotyczących biologi i budowy pantofelków. Po jakiego grzyba mam się tego uczyć?- Hej, kruszynko co jest?- Odwróciłam głowę w prawo, skąd dochodził głos chłopaka.
- Nie nazywaj mnie tak- Burknęłam.
- Ale jak kruszynko?- Chłopak uśmiechnął się łobuzerko, na co przewróciłam oczami.
Holden, typowy playboy, nie znoszę go, ma bogatych rodziców i myśli, że wszystko może. Ma kasztanowe włosy i ten głupi uśmiech na bezczelnej twarzy. Nie jest przystojny, ani trochę, przynajmniej nie dla mnie, Lola zawsze się nim zachwycała, moim zdaniem wyglada parszywie.
- Viviane, w piątek robię imprezę przyjdziesz, kruszynko?- Posłałam mu mordercze spojrzenie.
- Nie- Warknęłam i odwróciłam się w stronę okna, z którego miałam widok na parking przed szkołą.
Nie było tam żywej duszy, w końcu trwa lekcja. Po chwili jednak na parking wjechał czarny samochód, którego marki nie kojarzę. Ze środka wysiadł mężczyzna w okularach przeciwsłonecznych, miał na sobie czarną bluzę i tego samego koloru spodnie. Trener Turner. Wyglądał cholernie dobrze i kurczę tak bardzo nie chciałam tego przyznawać, ale jest bardzo, bardzo przystojny.
Szedł pewnie środkiem parkingu kręcąc kluczykami na jednym palcu. W pewnym momencie unosił wzrok i popatrzył prosto w moje oczy, jak zahiptyzowana patrzyłam w jego twarz, a ten posłał mi uśmiech.
- Panno Hunt, coś ciekawego za oknem?- Szybko odwróciłam głowę słysząc głos biolożki, jeszcze mi brakowało tego aby ktoś przyłapał mnie na gapieniu się na trenera.
- Nie, nie ani trochę- Pokręciłam szybko głową.
Nauczycielka odwróciła się z powrotem do tablicy i zaczęła na niej bazgrać coś co nie miało dla mnie większego sensu.
Dzwonek na przerwę był dla mnie zbawienie, przez półtora roku w Hollywoodzie zapomniałam już jak bardzo nie lubię szkoły.
- Chris- Złapałam mojego brata za ramię- Masz dziś trening?
-Tak, ale nie mogę ci dać samochodu, muszę gdzieś pojechać po szkole i nie mogę cię podwieźć do domu- Wzruszył ramionami i zaczął iść w stronę swojej szafki.
![](https://img.wattpad.com/cover/110322857-288-k615182.jpg)
CZYTASZ
Love affair
RomanceKażde nasze czyny mają konsekwencje, wszystko co robimy wcześniej czy później da o sobie znać. Musimy wypić piwo, które naważyliśmy. Czy da się uciec przed konsekwencjami swoich czynów? Czy istnieje miłość tak silna, że przetrwa każdą burzę? Czy zwi...