Nie rozważałam żadnych za i przeciw, nie myślałam o tym co się może stać, jeżeli ktoś mnie tu zobaczy, nie interesowało mnie co zrobi Veronica, gdy mi się uda to co planuje, po prostu weszłam do baru, mieszczącego się w południowej części miasta, gdzie ciemne uliczki, którymi musiałam przejść sprawiały że jeżyły mi się wszystkie włoski na ciele. Bar o tej godzinie był niemal pusty, ale wiedziałam że znajdę tu osobę, której szukam, poprawiłam czerwoną, skórzaną kurtkę, która odznaczała się na tle ciemnych mebli oraz ludzi ubranych w czarne skóry. Uniosłam podbródek i środkiem baru, nie bacząc na posyłane w moją stronę spojrzenia kilku mężczyzn przeszłam do baru, za którym stała kobieta ubrana w mocno zaciśnięty gorset, oraz spodnie ze skóry.
-Nie zgubiłaś się przypadkiem złociutka?- Zapytała z rozbawieniem w głosie widząc mnie.
-Chcę rozmawiać z twoim szefem- Powiedziałam ignorując jej głupie pytanie i popatrzyłam na nią twardo.
Chyba zadziałało bo po chwili zniknęła za drzwiami za barem i wróciła z barczystym mężczyzną, którego całe ramiona pokrywały tatuaże.
-Kogo moje oczy widzą- Zaczął ze śmiechem gdy zobaczył moją osobę siedzącą przy barze.
Uniosłam brew, gdy usłyszałam jego drwiący głos i przybrałam najpoważniejszy wyraz twarzy jaki umiałam.
-Chcę rozmawiać z wtyczką- Powiedziałam bez ogródek, na co z twarzy mężczyzny momentalnie znikł drwiący uśmieszek.
-Skąd córeczka burmistrza- Usiadł obok mnie- Wie o wtyczce?
Gdy nic nie odpowiadałam mężczyzna westchnął i kiwnięciem głowy pokazał mi, abym szła za nim. Przeszliśmy do pomieszczenia za barem, było urządzone równie w ciemnych kolorach, ale znacznie nowocześniej i schludniej. Mężczyzna nakazał mi usiać na czarnej kanapie i zaczekać, usiadłam na skraju i czekałam obcasem botków wystukując rytm piosenki , którą niedawno słyszałam w radiu. Nie wiem czy to co planuję uda się zrobić, wiem że jest to bardzo ryzykowne i że będzie mnie to kosztować mnóstwo pieniędzy ale i uczuć i emocji.
Zacisnęłam trzęsące się dłonie na kolanach i zrobiłam serię głębokich wdechów. Uspokój się nakazałam sama sobie.
Zanim zdążyłam na dobre się rozmyślić drzwi zza którymi zniknął właściciel baru otworzyły się i stanął w chuderlawy chłopak, który nie mógł mieć więcej niż dwadzieścia lat, miał lekki zarost, a w ręku trzymał zapalonego papierosa. Nic nie mówiąc usiadł obok mnie i zaciągnął się papierosem wypuszczając niewiarygodnie dużo dymu.
Chłopak przez chwilę patrzył na mnie, by po chwili wybuchnąć śmiechem.
-Co wielka gwiazda Hollywood'u chciałby od kogoś takiego jak ja? - Jego głos był zachrypnięty i niezbyt przyjemny.
-Potrzebuje nowego paszportu- Powiedziałam bez ogródek- Nowej tożsamości, Viviane Hunt musi zniknąć.
Chłopak siedział cicho myśląc nas czymś, jego brwi się zwęziły i między nimi powstała zmarszczka.
- Odpada- Powiedział po chwili- Zbyt duże ryzyko, jesteś osobą publiczną, nie uda się.
- Słuchaj zapłacę ci dwa, trzy razy więcej- Teraz byłam już naprawdę zdeterminowana żeby dostać to co chcę.
Przez chwilę myślał nad czym intensywnie, ale w końcu się odezwał.
-Dobra jutro o dwudziestej pierwszej bądź tutaj, rozpoznasz mnie po czerwone czapce- Powiedział rzucając pęta od papierosa na stół pomiędzy nami- Nie rozmawiaj ze mną, najlepiej nie rozmawiał z nikim, jesteś dość rozpoznawalna- Wstał tym samym oznajmiając że nasza rozmowa dobiegła końca- Miej przy sobie pieniądze i nie zakładaj tej, czerwonej kurtki.
![](https://img.wattpad.com/cover/110322857-288-k615182.jpg)
CZYTASZ
Love affair
RomanceKażde nasze czyny mają konsekwencje, wszystko co robimy wcześniej czy później da o sobie znać. Musimy wypić piwo, które naważyliśmy. Czy da się uciec przed konsekwencjami swoich czynów? Czy istnieje miłość tak silna, że przetrwa każdą burzę? Czy zwi...