Dwa lata temu, gdy wyjeżdżałam do Hollywood czułam się najszczęśliwsza na świecie, marzyłam o karierze aktorki od kiedy byłam dzieckiem i w momencie, w którym moje największe marzenie miało stać się prawdą nie mogła posiąść się z radości. Veronica była jedną z pierwszych osób, które mi przedstawiono, od razi wzięła mnie pod swoje skrzydła, pomogła z powstaniem wizerunku, zajęła się moim imagem, to dzięki niej dostałam pierwszą rolę w filmie. Stała się dla nie kimś ważnym i nie mogłam uwierzyć że to ona wbiła mi nóż w plecy i zrujnowała tylko z chęci zysku. Myślałam że byłam dla niej równie ważna co ona dla mnie, ale to co trzymałam w ręku, to co znalazł Jake i to w jaki sposób próbowała moim kosztem zarobić przekonało mnie w tym, że nigdy nie znaczyłam dla niej nic innego jak środka pieniędzy.
-Viv- Jake popatrzył na mnie i uśmiechnął pocieszająco, ale nie byłam w stanie odwzajemnić jego gestu.
Otarłam łzę z policzka i odwróciłam wzrok od papierów, które sprawiały że miałam odruchy wymiotne.
-Musimy pójść z tym na policję- Jake posadził mnie sobie na kolanach i delikatnie gładził po plecach jakbym była z porcelany i zaraz miała się rozpaść.
-Nie- Powiedziałam stanowczo na co mężczyzna spojrzał na mnie zdziwiony- Musimy mieć nad nią przewagę Jake.
-Co da ci ta przewaga Viviane? Nie chcesz w końcu żyć normalnie, bez strachu i bez ludzi, którzy mówią ci co masz robić?- Widziałam że nieco go zdenerwowałam, ale nie mogłam po prostu pójść na policję, jeszcze nie.
-Nie, nie mogę żyć normalnie kiedy ona może w każdym momencie zniszczyć twoje życie- Turner przewrócił oczami i wstał z kanapy.
-Viviane wiesz jak ryzykowne jest pójście teraz do niej i ujawnienie tego co wiemy?- Przeczesał włosy ręką nerwowo- Może się z tego wyplątać i wtedy nic nie osiągniemy.
-Nie Jake, nie pozwolę jej na opublikowanie tych zdjęć rozumiesz?
-Nie ma nic co mogę zrobić, żebyś zmieniła zdanie?-Pokręciłam przecząco głową na co mężczyzna głośno westchnął- No dobra, ale obiecaj że nie pójdziesz do niej sama.
-Obiecuje- Gdy to powiedziałam Jake usiadł z powrotem obok mnie na kanapie- Opowiesz mi co się działo w Bennington gdy mnie nie było.
Turner uśmiechnął się figlarnie i popatrzył na mnie z błyskiem w oku.
-Oh nie wyobrażasz sobie jaki skandal wywołałaś- Zaśmiałam się na jego pełen podekscytowania ton- Nauczycielki szalały ze złości, a Madeleine znów zaczęła się panoszyć po szkolnych korytarzach, musisz wrócić i zrobić tam porządek.
-Nie sądzę że to dobry pomysł. Moi rodzice chyba nie bedą tym zachwyceni.
-Ej- Jake pogładził mnie po policzku- Twoi rodzice może i są na ciebie źli, ale nadal jesteś ich córką, nie wyrzekną się ciebie tylko dlatego bo popełniasz błędy, każdy je popełnia - Wtuliłam twarz w jego dłoń i uśmiechnęłam się, gdy mężczyzna złożył pocałunek na czubku mojego nosa.
Podniosłam się z kanapy gdy w mieszkaniu rozległ się dźwięk dzwonka.
-Siedź tu-Szepnęłam do Jake w obawie, że po drugiej stronie drzwi stoi Veronica-Dominic?- Brown był ostatnią osobą, której się spodziewałam.
-Hej skarbie- Skrzywiłam się na to jak mnie nazwał i modliłam się żeby Jake go nie usłyszał- Pomyślałem że ci się nudzi i możemy porobić coś ciekawego- Otworzyłam szerzej oczy, gdy poruszył sugestywnie brwiami.
![](https://img.wattpad.com/cover/110322857-288-k615182.jpg)
CZYTASZ
Love affair
RomanceKażde nasze czyny mają konsekwencje, wszystko co robimy wcześniej czy później da o sobie znać. Musimy wypić piwo, które naważyliśmy. Czy da się uciec przed konsekwencjami swoich czynów? Czy istnieje miłość tak silna, że przetrwa każdą burzę? Czy zwi...