UNHIDDEN SECRET AFFAIR (COMPLETED)

CHAPTER 10

I guess it doesn’t matter to me now na nagawa mo akong lokohin, Amanda. What matters to me now ay kung anong paraan ang gagamitin ko para lamang makaganti sa iyo?”

Hindi nagbago ang madilim na kaanyuan nito habang patuloy na nakatingin sa kanya. This time ay unti-unti itong lumapit sa kanya.

Nang makalapit ay basta na lang nitong itinukod ang dalawang kamay sa pader na kinasasandalan niya. She doesn’t know now what Alexis might do to her. She chin up, ipararamdam niya ritong hindi siya kinakabahan sa maaring gawin nito sa kanya.

Pero sa pagkakalapit nila ay hindi niya maiwasang hindi tingnan ang mukha nito. Ang napakaguwapong mukha nito na ilang araw niya ring hindi nakita. Ito naman ay hinagod ng tingin ang bawat parte ng kanyang mukha na para bang nais kabisahin.

“Im trying my best to worked this kind of relationship, Amanda. Nakipaghiwalay ako kay Stella para lamang itama ang relasyon na meron tayo but I can see that you don’t have given me enough trust to still hand this relationship,” may diin ang bawat pagkakabigkas nito ng salita.

Hindi ito sumisigaw pero nababakas sa tinig ang tinitimping galit. “Napakadali mong mawalan ng pag-asa. Napakadali mong bitawan na lamang ako ng ganoon. Pumunta ako dito para maayos na makapagpaalam sa 'yo para samahan ang ama ni Stella na ipagamot siya, dahil may pinagsamahan rin naman kami kahit paano at ayaw ko siyang iwan sa ganitong sitwasyon. Ayaw kong masaya tayo habang si Stella ay nahihirapan dahil sa sakit niya. ‘Guess I wasn’t knew you truly. Ang kaharap ko ngayon ay hindi ang babaeng pinakauna kong minahal sa tanang buhay ko.”

“W-what do you mean na hiwalay na kayo?” nanginginig ang mga labi niyang turan rito.

Mali ba siya ng ginawa? If ever, nasaktan na niya ito at nasabi niya na ang masasakit na salitang iyon.

“It’s none of your business anymore. Now, ihanda mo na ang sarili mo sa gagawin kong pagparusa sa 'yo.” Humihingal ito dala ng labis na galit habang naniningkit ang mga matang nakatitig sa kanya.

“I want to hurt you for what you said to me, but I’m not into beating a woman, lalo na kung mahal na mahal ko but you don’t deserve my love, Amanda Acosta,” iyon lamang at bumaba na ang mukha nito sa kanya.

He hungrily nibbed her mouth sa paraang ikasusugat ng kanyang mga labi.

Kung nais man siya nitong saktan ay nagtagumpay ito. Baliktad na sila ng sitwasyon ngayon, kung siya ang nananakit nong una ay ito naman ngayon. At hindi niya gusto ang paraan ng paghihiganti nito. Nasasaktan siya sa paraan ng paghalik nito na wala ng paggalang. Nasaan na iyong labi na kung humalik sa kanya ay puno ng pagsasamba?

Nagpumiglas siya at itinukod niya ang dalawang braso sa dibdib nito para makawala sa higpit ng hawak nito na may halong pananakit. Subalit parang balewala rito ang pagpupumiglas niya. She knew that Alexis is just blinded by anger and hatred. Hindi nito magagawa ang pagpipilit sa kanya.

But she guess she was wrong, anuman sigurong nararamdaman nitong pagmamahal sa kanya ay agad nawala sa mga sandaling ito.

Hindi na siya nakahuma ng pabigla siya nitong buhatin at igiya sa nakabukas na pintuan ng kanyang kuwarto. Nang ihiga siya ay buong lakas nitong pinigilan ang dalawang kamay niyang nanlalaban dito habang ang isa ay naghuhubad sa kanyang mga saplot.

“Don’t do this, Alexis, please,” pakiusap niya rito pero tila ba wala na itong naririnig. Nang matapos mahubad ang kanyang mga kasuotan ay pinagpatuloy nito ang mapagparusa nitong halik. Anumang sandali ay malalasahan niya na ang dugo sa kanyang labi sa dahas ng pagkakahalik nito.

Kahit pilit niyang iiwas ang kanyang mukha ay humahabol naman ang mukha nito sa kanya. Hindi niya na napigilan ulit ang pagtulo ng kanyang luha.