Disgrasyada (Completed)

Chapter 35

After 5 years I am no longer married to the man I Loved.

Yes 5 years ago  my marriage was annulled with my husband.The only thing that bind us was our children.

Darating pala ang oras na magsasawa ako sa pagmamahal sa kanya,nakakapagod din pala magmahal ng lalakeng hindi ako ganun kamahal.Dapat kasi nakinig ako noon kay Inah na piliin ko at mahalin ang lalakeng mas magmamahal sa akin hindi sa situation namin ni Michael na mas mahal ko siya.

Simula naman sa umpisa ako ang nagmamahal sa  aming dalawa.Palagi nalang kameng nag aaway at kung hindi siguro kame naghiwalay baka umabot kame na magpatayan.

Nasa kanya ang mga bata dahil sa kagustuhan pumayag siyang maghiwalay kame basta andoon sa kanya ang mga anak namin.

Dahil narin sa pride ibinigay ko sa kanya kagustuhan ang niya.Ang sakit sakit lang na hindi niya ako pinigilan hindi man lang niya ako sinuyo.

Buti nalang pinilit inintindi ng mga magulang namin ang nangyari sa amin.

Walang nagbago close parin ang pamilya.Minsan lang kame magkita ng mga anak ko mas nakakasama pa nga nila sina Inah at Amah.Madalas parin kasing magpunta ang mga magulang ni Michael sa Isla namin gayundin ang mga magulang ko.

Nasa Ilocos Norte sa mga magulang ni Michael ang mga anak ko.I heard palaging out of the country si Mike.Sa limang taon namin never ako tumuntong sa bahay ng mga ex inlaws ko.Kung nagkikita man kame ng mga anak ko ay inililipad sila ng chopper ng mga Marcos.

I was so busy with my career as a corporate lawyer.

Minsan naisip ko what if naging full time mom ako?

Sana hindi lumayo ang loob sa akin ni Mickey.Mas nasaktan kasi si Mickey ng maghiwalay kame ni Mike may isip ma that time si Mickey while si Ada ay wala pa hindi niya pa maalala kung paano kame naghiwalay ng Didi nila.Imagine nabuhay akong halos sampung taon na kame lang ni Mickey ang magkasama namimiss ko na ang anak ko binata na nga he is turning 15.

I live my life the I way I wanted but not the I way I love paano wala sa akin ang mga anak ko.Hindi rin pala masaya kung maibabalik ko lang sana nagtiis nalang ako alang alang sa mga anak ko.Kaya lang nakakapagod na ipagsiksikan ang sarili ko sa lalakeng hindi naman ako mahal.

Kung sana pinigilan niya ako na makipaghiwalay kung sana nag effort din siyang suyuin ako.Pero wala, siguro matagal na niyang gustong makipaghiwalay sa akin kaya noong humingi ako ng annulment ay pumayag siya.

Pero ito na ata ang kapalaran ko,pero deep down in my heart umaasa ako na babalikan niya at mag sosorry siya akin at ma realize niya na mahal niya ako at hindi niya kayang mabuhay ako ng wala ako.

Pag ganitong mag isa  ako sa condo ay hindi ko mapigilan mag isip ng mga what ifs.

Pag nasa trabaho hindi ko maisip ang failed marriage pero pag ganitong mag isa lang ako hindi ko maiwasan sisihin ang sarili ko.