Borrowed Time

Chapter 9: The mystery voiced

(Lance's POV)

Do you wanna know kung anong nangyari sa first three periods namin?

Wala naman bukod sa hindi ko naintindihan yung mga sinabi ng mga teacher namin dahil sa kakadaldal nitong kagabi ko. Tama kayo I'm referring to Nicole, ang aking seatmate at pinsan ni Eric. Hindi ko matatagalan ang makatabi ang isang gaya nya baka maging reason pa un ng pagbagsak ng grades ko.

Why?

Ikaw kayang magkaron ng katabing super annoying makakapagconcentrate ka kaya? Syiempre hindi at hinding hindi ako papayag na bumagsak ako kaya bago pa mangyari yun I have to make a move.

"Hey Lance tara na sa canteen." yaya sakin ni Nicole.

Oh come on hindi ba nya ko talaga tititigilan?

I need a break from her bago pa maubos ang pasensya ako. Nanjan naman ung pinsan nya so bakit kailangan na ako pa tong ginugulo nya.

"Sumabay ka na lang sa pinsan mo, may pupuntahan pa ako." sagot ko sa kanya.

Nagmadali na kong lumabas ng room bago pa sya makasagot pa, mahirap na baka makagawa pa sya ng paraan para makasama. Please lang kahit ngaung break time lang layuan nya muna ako. I'm so pissed off baka masungitan ko pa sya pag patuloy syang dumikit sakin.

Pumunta na lang ako sa may field para dun palipasin ung break time namin. Hindi pa naman ako nagugutom kaya dito na lang muna ako at matutulog.

Eto na naman ako at nanaginip and same old dream pa rin. Here I am sa may beach at I'm asking for forgiveness sa isang girl and she just keep on crying. 

At for the first time may background music ang panaginip ko. Someone is singing 'fallin', grabe ang ganda ganda ng boses nya.

I'm afraid to fly 

And I don't know why 

I'm jealous of the people the who are not afraid to die

It's just that I recall 

Back when I was small 

Someone promise that they'd catch me 

But then they let me fall

And now I'm fallin 

Fallin fast again 

Why do I always take a fall 

When I fall .........................................................................

WOW!! I love her voice. It makes my heart beat so fast.

Kkrrrriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinnnnnnnnnnnngggggggggg

Tunog un ng school bell namin ibig sabihin lang nun tapos na ang break time namin. Dahan dahan kong minulat ung mata ko at sa di kalayuan ay may natanaw akong babae na naglalakad palayo. Hindi kaya sya ung babaeng kumakanta kanina. Sayang naman hindi ko manlang nakita ung mukha nya. Pero may ibang pagkakataon pa naman siguro para makilala ko sya at sisiguraduhin kong makikala ko talaga sya.

"Hey boo what's with the smile?" tanong sakin ni Eric.

Hindi ko napansin na ngiting ngiti pala ako ng dumating ako sa room namin kaya napansin agad un ni Eric.

Oo nga naman what's with my smile? Bakit parang ang saya saya ko eh wala naman akong ibang ginawa dun kundi natulog lang.

"Ha?" tanong ko.

"Sus kunwari ka pa. Magkwento ka naman jan." pilit ni Eric.

Anong ikukwento ko sa kanya?

Na may narinig akong kumakanta sa may field and it makes my heart beat so fast. No way baka pagtawanan lang ako nito at ikwento pa nya sa iba naming tropa. Saka ko na ikukwento pag nakilala ko na ung babae sa likod ng mangandang boses na un.

Buti na lang saglit lang ang dumating na din ung sunod naming teacher kaya hindi ko na kailangan pang magpaliwanag kay Eric. Panigurado kasi hindi ako tatantanan nya, wagas kung makapag interrogate este makapagtanong pala.

Kung kanina distracted ako dahil sa annoying kong kagabi ngaun dahil dun sa boses na narinig ko kanina. The voice sounds familiar pero impossible kasi na sya un, as in super impossible para bang suntok sa buwan na magiging sya un. Buti na lang first day pa lang ngaun kaya ayos lang na medyo distracted ako, wala pa namang lesson na namissed ko dahil sa paglipad ng isip ko.