Çıktım yürüdüm, kalabalığın arasına karıştım. Onlarca
insanın arasından geçtim sağa sola çarparak. Çarptığım
herkesten özür diledim. Onlarda sanki birbirleriyle anlaşmış
gibi, sanki beni tanıyor, biliyorlarmış gibi dönüp önemli değil
dediler. Bir tanesiyle kavga etmeyi bile düşündüm, neyse dedim
önemli değil. Yürümeyi bırakıp koşmaya başladım bu sefer.
Hayatta hiçbir amacı kalmamış, geçmişi yüzünden boğazına
kadar b*ka batan herkes gibi. Biraz da ağladığım belli
olmasın diye koşmaya başladım. Dur diyen olmadı, nereye
diyen olmadı. Durdum sonra. Nerdeyim ben dedim,
napıyorum dedim. Bütün hayatım da bundan ibaretti işte.
Etrafımda da onlarca insan vardı. Yürüdüm kimse görmedi,
koştum kimse görmedi. Önemli değildim, sıradan bir yok
oluş hikayesi..
