My Instant Boyfriend

Chapter 15: She's Back

MIB 15: SHE'S BACK

.

.

.

[Bree's POV]

.

.

It's saturday today and Cjay invited me to come over sa unit nya. And yeah. Close na kami! Agad agad ha! Hihi!

Ang gaan kasi ng pakiramdam ko sakanya. It feels like matagal na kaming magkakilala, odiba? :D

"Bree, anong gusto mong panuorin?"

Ay oo nga pala! Pinaghahanap ko kasi sya ng movies eh. Wala kasi kaming magawa. And infairness, andami nyang dvd's oh!

Tapos eto ha, marami syang hello kitty stuffs dito sa apartment nya eh. Di kaya, bakla sya? Nyahihihihi. (*¯︶¯*) sayang pogi pa naman sya.

Lumapit ako sa rack ng cd's nya para tulungan syang maghanap. Pft!

"Eh? Cjay ba't may hello kitty dito?"

Tinaas ko yung cd oh. Haha! At namula sya. Sabi na nga ba eh. Alam ko na sikreto mooooo. (lol)

"Ahm..sa..kapatid k-ko yan.."

Nginitian ko naman sya ng nakakaloko. Haha! Deny kapa ah! Eh wala naman syang kapatid dito sa unit eh. Or baka nasa bahay lang nila? Ihh!

"I know what you're thinking! Hindi ako ... err.. gay" -_________-

Hahaha! Sorry naman daw eno?

"Eh kanino tong mga hello kitty stuffs dito?" tanong ko. Pft.

Naccurious ako eh. -.-"

"My sister's stuff."

"Eh nasaan naman sya?"

Aish. I'm being a tsismosa na o!

"She's...dead."

Napatakip ako ng bunganga. Hays! I didn't meant to...hays! Kasalanan mo to Bree eh! >_____<

Kita kong lumungkot yung cheerful nyang mukha. Nyay -.-

"Wahh! Sorry, Cjaaay. Hindi ko sinasadyang tanungin."

"Okay lang." ngumiti sya. Buti nalang mabait tong isang to ano?

We decided not to watch movie nalang. Parang tinamad na kami eh. Haha. Pinakuha ko nalang sya ng pagkain sa kusina. Haha. Sabi naman sainyo eh! Close na kami. Enebe!

Pagbalik nya, may dala syang isang malaking bowl ng... "Chips ahoy!!!" omg! My all time favorite! Tapos isang malaking bottle ng mogu mogu. Ghad magkakasundo talaga kami netong si Cjay.

"Favorite mo din ba?" tanong nya. Pft. Kung alam lang nyang halos everyday akong nagccrave ng ganitong pagkain.

"Yes! And talagang magkakasundo tayo neto o. Hihihi."

"Glad to hear that." ngumiti sya. Yung tipong kita yung sungki nya. Pero bumagay sakanya.

Nagkwentuhan lang kami after. Naikwento rin nyang pinaalis siya sa bahay nila dahil sinisisi sya ng mga magulang nya kung bakit namatay yung sister nya,

"So, kaya ka mag-isa ngayon?"

Tumango sya.

"Ang lungkot kayang mag-isa!"

"Oo nga eh, pero sanay na ako."

Nilibot ko yung tingin ko sa buong apartment nya, ang linis. Hindi halatang mag-isa nyang nililinis ito. Pero may isa akong napansin, may picture ng bata sa desk malapit sa telephone.