Emotieloos [BoyxBoy]

Hoofdstuk 14

(terug naar Yori's pov)

Zodra ik zie dat Vidor in de deuropening staat, sla ik mijn armen om hem heen. Godzijdank! Ik druk mezelf stevig tegen zijn borstkast aan en laat mijn tranen rollen. Vidor blijkt verward te zijn en mompelt alleen even mijn naam. "Yori..." Zijn vingers vinden al snel mijn haar en hij aait mij een paar keer zachtjes over mijn hoofd. Hij troost mij. Hij geeft om mij. Hij houdt van mij. Weeral maakt hij dit duidelijk door mij liefdevol op te tillen en mij te dragen naar de matras voor het haardvuur. De deur sluit hij achter zich, op slot zelfs, zodat niemand meer binnen kan komen. Niet dat er nog iemand zou binnen komen, want het hutje ligt zo verlaten als he maar kan.

Vidor knielt langzaam op de matras en neemt mij op zijn schoot. Ik blijf tegen hem aanplakken alsof het de laatste keer is dat het kan. Het zal waarschijnlijk ook de laatste keer zijn. Vanaf morgen zal ik weer terug naar mijn kasteel gaan en daar zal ik maar moeten toegeven aan mijn vader. Vanaf morgen zal ik zijn bevelen moeten volgen en trouwen met een prinses. Maar dat is pas morgen... Vanavond laat ik mij nog voor een laatste keer liefdevol vastpakken door mijn prins, door Vidor.

Ik kijk op naar hem en hij veegt liefdevol mijn tranen weg. "Niet huilen, mijn liefste. Ik ben hier. Je bent veilig in mijn armen." Ik bijt op mijn onderlip, proberend om de opkomende vloed van tranen te onderdrukken. Ik ben inderdaad veilig. Op Vidor kan ik rekenen. Zoals vele liefdesromans ons zouden benoemen, zouden we zielsverwanten zijn. Maar het soort zielsverwanten zoals Romeo en Juliet , het koppel met het meest tragische einde van hun jonge levens. Ik wil niet zo eindigen als hun. Shakespeare kan mij de pot op. De hele wereld kan mij de pot op. Ik zal van vanavond genieten en niemand zal mij kunnen tegen houden.

Ik plaats mijn lippen tegen zijn nek. Vidor en ik zitten hier, romantisch op een matras voor een haardvuur en niemand kan ons storen. Ik heb er maar een woord voor: geweldig. Ik grijns even bij de gedachtes van eventuele scenario's die in mij opkomen. Vidor merkt dit dan ook op en zegt zacht: "Het is alsof God ons zonet de perfecte setting heeft gegeven om elkaar vanavond onze liefde te kunnen tonen, zonder enige stoorzender." Hij grijnst nu ook en ik begin traagjes zijn nek te kussen. Zijn vingers blijven verwikkeld in mijn haren en wrijft ze nu ruw door elkaar. Mijn hoofd slaat op hol. Mijn lippen verplaatsen zich naar boven, richting Vidors lippen, en de kusjes volgen zich sneller na elkaar op. Ik zal na vanavond met hart en met lichaam verbonden zijn met hem. Onze lippen raken elkaar nu aan en het gezoen wordt sneller.

De temperatuur in het hutje stijgt, of dat gevoel krijg ik toch. De haardvuur wakkert op zijn gemak achter ons en is onze enige lichtbron. Het verlicht Vidors gelaat op een ideale manier. Ik zelf heb denk ik nooit echt stil gestaan bij hoe perfect zijn gezicht is, of misschien wel maar ik kan het mij niet meer herinneren... Ik kijk in zijn prachtige ogen, die glinsteren door het licht van het vuur, en proef de smaak van zijn volmaakte lippen. Zijn neus, die zachtjes tegen mijn lichaam is aangedrukt, voelt fijn aan en ik kan niks anders doen dan genieten van de schoonheid in wiens armen ik lig. Ik voel de zogenaamde vlinders in mijn buik en begin ongeduldig vidors hemd los te knopen.

"Yori...", fluistert Vidor op een, om heel eerlijk te zijn, erg sexy manier. Ik negeer zijn uitspraak en blijf hem kussen. Zijn handen knopen nu ook mijn hemd los. Ik zou zo veel van hem! Ik duw zijn hemd over zijn schouder en laat ze vallen op de grond. Hij doet hetzelfde met de mijne, maar op een langzame en plagerige manier. "Vidor", mompel ik breed glimlachend en kijk naar hem. Met een soort speelsheid en hongerige blik kijkt hij terug. "Ik hou van jou."

-

Verscheidene uren later liggen Vidor en ik nog steeds op de matras. We liggen in elkaar armen, naakt en vermoeid, met een dunne laken over ons heen. Slapen kunnen we niet en we staren maar wat voor ons uit. Vidor staart naar de haardvuur en ik simpelweg naar de plafond. Hetgeen wat we zonet gedaan hebben, was te fantastisch voor woorden. Het liefst zou ik hier blijven, in dit hutje vol liefde en genot, maar dat gaat niet. Het zal snel genoeg weer ochtend worden en dan zullen we samen naar mijn kasteel rijden. Ik zal mijn vader weer moeten zien en zal naar hem moeten luisteren. Ik zal waarschijnlijk mijn liefde voor Vidor moeten wegduwen...

"Zeg Yori, waarom bent u eigenlijk weg gelopen?" Vidors plotse vraag verrast me. Zou ik hem eerlijk vertellen? Ik kan haast niet anders. Hij is mij komen zoeken. Ik slik even en antwoord: "Van mijn vader moest ik gedwongen een lijst opstellen met eventuele prinsessen met wie ik zou willen trouwen. Hij had ze gisteren allemaal naar het kasteel uitgenodigd en me gezegd dat ik voor hun neus mijn bruid moest kiezen." Ik bal mijn linkerhand, die op dit moment op Vidors borstkast ligt, tot een vuist. Met pijn denk ik terug aan het voorval van vanmiddag.

"Ik wil niet kiezen, Vidor", zeg ik dan en weeral vinden zijn vingers mijn haar. Hij aait er weer zachtjes door en fluistert nu woordjes van geruststelling: "Je hebt toch al voor mij gekozen. Ik zal je bruid zijn." Zijn woorden laten mij zwak glimlachen. Dat klopt, ik heb inderdaad voor hem gekozen. In mijn hart zal hij voor altijd mijn enige en ware liefde zijn. Ik laat mijn hand weer ontspannen en druk mezelf nog korter tegen mijn geliefde Vidor.

We blijven weer een tijdje in stilte liggen. Het is buiten beginnen te regenen en dat kan je horen door het getik op het dak. De wereld huilt met mij mee. Het weet wat mij te wachten staat. Ik vind er rust in. Ik sluit mijn ogen en gaap. "Slaap maar, Yori, en maak u geen zorgen over morgen. Wat er ook zal gebeuren, ik zal naast u staan. Ik zal van u houden", fluistert Vidor zachtjes en ik knik. Met mijn hoofd op zijn schouder en de rest van mijn lichaam kort tegen hem aan, val ik langzaam in slaap, wensend dat ik elke nacht zo in slaap zou kunnen vallen.

A/N: Hier is, voor mijn verjaardag morgen, mijn verjaardagscadeau voor jullie xD