Ένα παράθυρο ανοιχτό - Ένας άντρας ανήσυχος .
Ένα παράθυρο ανοίγει
και γράφω
Ένας άντρας ανησυχεί
Και γράφω
Τριγύρω στους δρόμους της Σακέζ
Γράφω
Και του τα είχα πει
Στο νεκροταφείο μένουν και οι μάρτυρες
Θυμάμαι ακόμα πως
Μου είπες: χάρισε μου τη γαλήνη
Θυμάμαι πως
Σου είπα : θα σου χαρίσω ένα ποιήμα .
....................
Ο άντρας κοιτάζει στο πανηγύρι
Και εγώ λείπω
Και είναι άτιμοι όλοι
Όχι μόνο το ποίημα
Ακόμα και εγώ που γράφω
Ακόμα και εσύ που γράφεις
Και ας πάει στο διάολο
Το ανοιχτό παράθυρο
Και ας πάει στο διάολο
Ο άντρας που ανησυχεί
Θυμάμαι εκείνο το βράδυ
Που άφησαν ένα ποιηματάκι στο κορμί της μάνας μου
Και εγώ έμεινα στη δεκαετία του ογδόντα
Δεν το έμαθε κανείς
....................
Έμεινα στα αίματα και στις χειροβομβίδες
Δεν το έμαθε κανείς
Στον πόλεμο
Μαρτύρησαν
Πρόδωσαν
Δεν το έμαθε κανείς
Πέρασε η σφαίρα απ' το λαιμό της ποίησης
Θυμάμαι που σου είπα
Έλα κοντά μου
Και μην το πεις το όνομα σου σε κανέναν
Ποίημα: Ραμιάρ Χοσεινί
Μετάφραση: Ριμπουάρ Κομπαντί
ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΊΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΑΞΊΖΕΙ :
https://www.efsyn.gr/arthro/oi-prosfyges-poy-oneireyontai-na-metafrasoyn-ton-ritso
YOU ARE READING
Ποιήση για την ποίηση (ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ)
PoetryΤότε όμως η Ποίηση; Τι αντιπροσωπεύει μέσα σε μια τέτοια κοινωνία; Απαντώ: τον μόνο χώρο όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση . ~ Οδυσσέας Ελύτης~ Η ποίηση είναι πιο φιλοσοφική και πιο σπουδαία από την ιστορία, επειδή η ποίηση μιλάει περισσότε...
