Touching You, Touching Me [✔]

CHAPTER THREE

PAGDATING ko sa klase ay agad akong naglagay ng bag sa upuan sa tabi ko para wala nang ibang maupo doon. Maaga talaga akong pumasok para makakuha agad ng mapupwestuhan dahil medyo kinukutuban kasi ako na doon mauupo si Raeken pagpasok niya mamaya. Kapag nakita niyang may bag doon, baka sakaling maupo siya sa ibang pwesto. Kapag nakaupo na siya, saka ko pauupuin doon ang kung sino mang kaklase namin.

Basta ayoko lang talaga siyang makatabi sa upuan. School buddy man niya ako, hindi naman ibig sabihin noon dapat rin kaming maging seatmates.

Hindi nagtagal ay nagsimula nang okupahin ng iba kong kaklase ang mga upuan. Iilan na lamang ang bakanteng upuan, pero wala pa rin si Raeken.

Napailing na lamang ako. Paimportante lang? Porke sikat kelangan grand entrance siya? Parang ewan.

Napahikab na lamang ako habang nakapangalumbaba, tapos ay napatingin na lamang ako sa bintana at tumanaw sa malayo. Nakaramdam ako ng antok sa kinauupuan ko, dahil na rin siguro sa maaga kong paggising kanina.

Dahil doon, hindi ko na namalayan nakatulog na pala ako. Ilang minuto rin akong ganoon, hanggang sa naramdaman ko na lamang ang isang kamay na nakapatong sa ulo ko.
Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko, at umayos nang pagkakaupo. Parang may kung anong bumara sa lalamunan nang makita kong professor pala namin ang gumising sa akin.

Pucha! Nakakahiya!

"Ms. Martirez, napasarap ata ang tulog natin ah."

Ni hindi ako makatingin sa kanya. "S-sorry po."

"May nakaupo ba diyan sa tabi mo? Baka kasi pwedeng dyan na lang maupo itong isa pa nating estudyante dito. Occupied na kasi lahat eh. Hindi naman siguro nakakahiya diyan sa bag mo, ano?"

Nagtawanan ang iba kong mga kaklase kaya medyo napahiya ako doon. Pinilit ko na lamang ngumiti habang nililipat ang bag ko sa ilalim ng desk ko.

"S-sorry po, Sir..." nahihiya kong tugon sa professor ko habang nagkakamot ng batok.

Nginitian ako ng professor kong iyon bago niya pinapasok ang huling estudyante. "Mr. Arevalo, you may take the seat beside Ms. Martirez."

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko. A-ano daw? Mr. Arevalo? It can't be...

Halos mapamura ako nang makita ko ang huling estudyanteng pumasok sa room namin. Matangkad, naka-brush up ang itim na buhok, matalim tumitig ang mga mata, maninipis na labi...

It's that brat.

Nalintikan na. Ginawa ko naman ang lahat, pero sa huli, makakatabi ko pa rin pala sa upuan si Raeken.

Tahimik siyang naupo siya sa tabi ko, at parang pinipigilan niya ang paglitaw ng ngisi sa mukha niya. Wala na akong pakialam kung permanente nang nakatingin sa kaliwang parte ng room ang ulo ko kung iyon lang ang paraan para makaiwas akong tumingin sa direksyon niya.

Pero teka, bakit ba ako umiiwas? Wala naman akong ginawang atraso sa kanya ah.

Huminga muna ako nang malalim bago ko siya hinarap. Saktong paglingon ko sa kanya ay nakatingin naman siya sa harap ng klase dahil nakikinig siya sa professor namin.

And once again, I managed to stare at his handsome face even more closely.
In fairness. Gwapo talaga siya.
Ibang klase rin talaga ang tangos ng ilong niya. Gusto ko kapag nagkaanak ako ganyan rin ang ilong. Pati yung kutis niya nakakaloka rin eh. May pores pa ba siya? Bakit parang wala akong makita? Kung wala siyang pores, saan lumalabas ang pawis niya? Makapal rin ang buhok niya, parang ang sarap hawakan. Siguro –

"May matututunan ka ba kapag sa akin ka nakatingin? Sa harap ka tumingin para hindi ka sitahin ng professor," biglang untag niya sa akin.

"Feeling mo naman sayo ako nakatingin," bulong ko sa kanya.