"Oh My God!!...ေနာက္က်ေနၿပီ...
အာ...အဆူခံရေတာ့မွာပဲ...."
"စက္ဘီးေျဖးေျဖးစီးဦး My Man..."
Lucas ေအာ္တာကို အိုေခဟု လက္သာ ေထာင္ျပႏိုင္ေတာ့သည္....။
အခန္းထဲကေနစၿပီး ေအာ္ဟစ္လာသည္မွာ
ေလွကားထစ္ေတြလဲ တဖုန္းဖုန္းျဖင့္ေျပး
ဆင္းသည္အထိ...။
သူ႔အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ေလးေနာက္က်ေတာ့
မယ္...။ လခေကာင္းတဲ့ အားလပ္ရက္မွာ
လုပ္လို႔ရတဲ့အလုပ္ေလး...။
Taeyong အိပ္ေနရင္းမွ ေဒါသထြက္စြာ
ျဖင့္ ထကာ ဝရန္တာတံခါးကို ဖြင့္ၿပီး
ဆူညံေသာင္းက်န္းတဲ့ တရားခံ႐ွာဖို႔...
ေအာက္ကိုလွမ္းၾကည့္ေတာ့...
စက္ဘီးထုတ္ေနတဲ့ Minhyung...
ေက်ာက္ပတ္တီးျဖည္ၿပီးတာတစ္ပတ္
ေလာက္ပဲ႐ွိဦးမွာကို....။ ေလွကားထစ္ကိုေျပးဆင္းတာ သပ္သပ္ shell ကြၽတ္ဦးမယ္...။
"အာကြာ...အိပ္လို႔မရေတာ့ဘူးေလ..."
စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ အိပ္မရေတာ့မွာနဲ႔အတူတူ
ေရမိုးခ်ိဴ းၿပီး မနက္စာစားဖို႔ သူ႔ရဲ႕ေလာေလာ
လတ္လတ္ဝယ္ထားတဲ့ ၿပိဳင္ကားအျဖဴ
ေလးစီးၿပီးထြက္လာလိုက္သည္...။
ကိုရီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ ေဆာင္းဦးမနက္ခင္းက
တကယ္လွသည္...။
"ဘာအလို႐ွိပါသလဲခင္ဗ်..."
Taeyong ဆိုင္မွာ တန္းစီၿပီး ေစာင့္ေန
ရင္း...အေ႐ွ႕ကၾကားလိုက္ရေသာအသံ...
မဟုတ္မွလြဲေရာ...ေကာင္ေလး..?
"ဟုတ္ကဲ့...အေမရိကာနို တစ္ခြက္...
ခ်ိစ့္ကိတ္ ႏွစ္ခု...လီမြန္ေဖ်ာ္ရည္
တစ္ခြက္ေနာ္...16000W က်ပါတယ္...
ဟုတ္ကဲ့...ေက်းဇူးပါ...စားပြဲနံပါတ္ေလး
ယူသြားေပးပါဗ်..."
Minhyung...အမွာစာကို ခ်ေရးၿပီး တစ္ဖက္ကလူကိုလွမ္းေပးရသည္...။
"BananaMilk တစ္ခြက္...ေခ်ာကလက္
ကိတ္ႏွစ္ခု..မင္း...ဘာေဖ်ာ္ရည္ႀကိဳက္လဲ..."
Minhyung မွာတဲ့လူကိုေၾကာင္ေတာင္
ေတာင္ျဖင့္ၾကည့္ေနမိသည္...ခပ္ျပံဳးျပံဳးျဖင့္
သူ႔ကိုလာမွာေနတဲ့သူက Taeyong hyung?...အေခ်ကေလ?
" ၾကားလား...ဘာေဖ်ာ္ရည္ႀကိဳက္လဲလို႔
ေမးေနတာ...ေကာ္ဖီႀကိဳက္တာလား..."
Minhyung နားမလည္ႏိုင္စြာနဲ႔ပဲ...
"BananaMilk ပါ...ဧည့္သည္အလို႐ွိတာ
က...BananaMilk တစ္ခြက္...
ေခ်ာကလက္ကိတ္ႏွစ္ခုေနာ္..."
YOU ARE READING
CO-EXIST
Fanfictionကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက...ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ အနားေရာက္ေအာင္သြားသြား...ကိုယ့္ကို အျမဲ...ျငင္းဆန္ခံရတဲ့ခံစားခ်က္ကို နားလည္လား...။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက....အမ်ိဴ းမ်ိဴ းေသာ အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္...ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္နဲ႔မတူညီႏိုင္တဲ့အခါ...အဲ့လူကို အေဝးမွာပဲထားဖို႔ႀကိဳးစားေတာ့...
