Taeyong ဒီေန႔မနက္ အိပ္ယာေစာေစာ
ထၿပီး အခန္းထဲတြင္ေစာင့္ေနလိုက္သည္..။
ေအာက္ကို ျပဴ တင္းေပါက္ကတဆင့္
လွမ္းၾကည့္ဖို႔လည္း သူမေမ့ပါ...ေတာ္ၾကာ
လြတ္သြားမွျဖင့္...
"ေဟ့ေရာင္...အဲ့ဒါငါ့ ပိုက္ဆံအိတ္မလား...
ျပန္ေပးေနာ္..."
"ဘလာ ဘလာ...ငါယူလိုက္ၿပီ..."
"Yrrr စကားအေကာင္းေျပာတုန္း ျပန္ေပး
ေနာ္...Wong Lucas!!"
Taeyong ရယ္လိုက္ၿပီး သူတို႔ေလွကား
ထစ္က ဆင္းသြားသည္အထိေစာင့္ေန
လိုက္သည္...။ ၿပီးမွေနာက္ကလိုက္သြား
ၿပီး ေအာက္ေရာက္ေတာ့...စက္ဘီးေပၚ
တက္ခြေနၿပီျဖစ္ေသာ ေကာင္ေလး...
"Minhyung-ah..."
Taeyong ေခၚလိုက္သံေၾကာင့္...
ႏွစ္ေယာက္လံုး စက္ဘီးေပၚတက္ခြေနရာမွ
ၾကည့္လာၾကသည္...Taeyong မ်က္ႏွာ
ျပန္တည္လိုက္ကာ...
"ဟိုဟာ...Minhyung...က...Cherry
Blossom cafe ကို သြားမွာလား..."
Minhyung သူ႔ကိုလွမ္းေခၚၿပီးေမးလာ
ေသာ Hyung ကို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္
ၾကည့္ေနမိသည္...။ Lucas က ေဘးမွ
လက္ျဖင့္လွမ္းပုတ္ေတာ့မွ...
"ဟုတ္...သြားမွာေလ...ဘာလို႔လဲ"
"အဲ့ဒါ...Hyung ကိုေခၚသြားလို႔ရလား...
Lucas လည္းလိုက္ခဲ့ေလ...မနက္စာ
ဝယ္ေကြၽးမယ္..."
Minhyung ဟိုေကာင္ကိုၾကည့္ေတာ့...
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဆိုတဲ့အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္ေန
တာမို႔...သူလဲမ်က္လံုးျပဴ းၿပီး မ်က္ခံုးပင့္ျပ
လိုက္သည္...ေခၚသြားေပးဖို႔ေျပာတဲ့ပံုစံႀကီး
ကလဲ ေခၚခ်င္စရာတစ္စက္မွမ႐ွိ....
"မရဘူးလား...အဲ့ဒါဆိုလည္းရပါတယ္..."
Taeyong ႐ွက္ရြံ႕စြာနဲ႔ပဲ ေနရာကလွည့္
ျပန္လိုက္သည္...။ သူ႔ဘဝမွာ..ေမေမ
နဲ႔ ေဖေဖ ကလြဲရင္ သူစိမ္းကို ပထမဦးဆံုး
ေတာင္းဆိုမႈ သူလုပ္မိျခင္း...
Minhyung ကို Lucas ကအနားနား
ကပ္ကာ...
"ေခၚလိုက္ပါ...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါလဲဒီေန႔
အလုပ္မ႐ွိပဲ မင္းဆိုင္မွာ မင္းကိုေႏွာင့္ယွက္
ဖို႔ဆိုေတာ့...အေဖာ္ရတယ္ My Man.."
Minhyung သြားေစ့ၿပီး Lucas ကို လက္သီးနဲ႔ရြယ္လိုက္ကာ Hyung ကို
လွမ္းၾကည့္ေတာ့ အေပၚေတာင္ျပန္တက္
ေတာ့မယ္...ျမန္လိုက္တာ....
KAMU SEDANG MEMBACA
CO-EXIST
Fiksi Penggemarကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက...ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ အနားေရာက္ေအာင္သြားသြား...ကိုယ့္ကို အျမဲ...ျငင္းဆန္ခံရတဲ့ခံစားခ်က္ကို နားလည္လား...။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူက....အမ်ိဴ းမ်ိဴ းေသာ အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္...ဘယ္ေတာ့မွ ကိုယ္နဲ႔မတူညီႏိုင္တဲ့အခါ...အဲ့လူကို အေဝးမွာပဲထားဖို႔ႀကိဳးစားေတာ့...
