"kankerhoer" "kankerbolle" "varken ga naar de kinderboerderij, daar is je thuis" dat is wat Ouahiba elke dag hoort. Elke dag wordt ze gepest, niemand die voor haar opkomt, niemand die voor haar klaarstaat, niemand die haar helpt, behalve haar mama...
Perspectief Soufiane Ik heb tegen Ouahiba gezegt dat we naar de kapperszaak zouden gaan, maar dat heb ik dus niet gedaan. We lopen nu de bijenkorf in. Ouahiba stopt net voor de ingang. "Wat is er?" Vraag ik. "Ik ben hier nooit ingeweest, ik koop meestal mijn kleding bij de C&A." "Kom mee" zeg ik en trek aan haar arm. Ze twijfelt, maar toch komt ze mee. "Zoek maar vast wat leuks uit, dan kom ik zo terug, ik ga even naar de wc." Zeg ik.
Tuurlijk ga ik niet naar de wc, maar ze gaat nooit wat moois uitkiezen. Ik loop naar de damesafdeling en pak een mand. Ik houd een grijze jurk omhoog en ik zet hem dan in de mand. Ik kijk nog wat even rond en pak een zwarte blouse en een grijze broek. Ik loop naar de sieradenafdeling en koop oorbellen voor haar. Dan loop ik naar de schoenenafdeling en pak ik een paar hakken voor haar, dus dan kan ze me recht in mijn gezicht kijken en niet naar boven.
Ik kijk in het mand en zie dat ik best wel weinig kleding voor haar heb meegnomen. Ik pak nog wat kleren en ga dan afrekenen.
Ik heb nog een witte jas vol met haren, een Calvin Klein trui met lange mouwen, Adidas pak, want die ene van haar past haar niet meer en ik heb een Moncler muts voor haar gehaald. "Dat is dan 1929 euro" zegt de vrouw achter de kassa. Ik betaak het bedrag en loop met 2 grote tassen terug naar beneden. Ik zie Ouahiba en loop naar haar toe. "Waar was je zolang" zegt ze en kijkt naar de tassen. "Heb je wat moois gevonden?" Vraag ik. "Uhm, dit denk ik" zegt ze en houdt een miezerige zwarte trui omhoog. Ik pak de trui af en leg hem terug. "Kom mee" zeg ik tegen haar en trek haar mee naar buiten. "Heb je honger?" Vraag ik. "Niet echt" zegt ze twijfelend.
Perspectief Ouahiba Ik heb zo een erge honger, ik heb niet ontbeten en niet gelunched. Ik wil die eten die Soufiane heeft gekocht, bewaren tot mama thuis is. Maae ik kan niet zeggen dat ik honger heb. Soufiane trekt me mee naar een restaurantje. Chique.
We gaan zitten aan een tafel en er komt een ober. Hj vraagt wat we willen. Soufiane bestelt wat hij wil en dan kijkt de ober mij aan. "Een glaasje water alstublieft" zeg ik. Ik heb de menukaart gezien en dit is zo duur voor alleen eten. Soufiane geeft een briefje aan de ober en de ober knipoogt naar hem.
De ober komt terug met het eten. Hij heeft veel meer gebracht dan wat Soufiane besteld had. Soufiane staat op en loopt weg. Ik kan dit niet eten, ik kan dit niet betalen. Ik heb maar 25 euro.
Soufiane komt terug met ongeveer 50 rozen. Zijn die voor mij? Nee vast niet, zeker voor zijn moeder, waarom zou hij het aan mij geven? Ik wacht totdat hij komt en gaat zitten. Hij overhandigt de rozen naar mij. "Ik?" Vraag ik. Hij glimlacht en knikt. Ik zet mijn handen voor mijn gezicht en begin te huilen.
Perspectief Soufiane Kifesh, waarom huilt ze? Is dit niet genoeg? Wilt ze meer? Dan doe ik dat voor haar. Ik kijk haar bezorgt aan en trek haar handen van haar gezicht. Ik ga naast haar zitten. "Wat is er schat?" Vraag ik en wrijf over haar bovenbeen. Ze veegt haar tranen weg en begint me te knuffelen. Zo stevig. Ik knuffel haar terug.
Ze laat me los en duwt zich weg van me. "Er.. er is nog nooit iemand zo lief geweest voor me behalve mama en papa" zegt ze en er vallen nog een paar traantjes naar beneden. "Ik ben er voor je Ouahiba, in goede en slechte tijden. Onthoud dat" zeg ik.
We eten alles op en lopen dan naar de kassa. Ze wilt betalen en ik zie dat ze doet alsof ze wat uit haar tasje wilt halen, maar ik weet dat ze weinig heeft. Dus betaal ik. Ze kijkt me aan en glimlacht.
Perspectief Ouahiba Hoe komt Soufiane aan zo veel geld? Zeker door de kapperszaak van zijn vader. Maar een kapperszaak verdient toch niet zo veel? Of zit Soufiane in de drugs? Nee, ik weet zeker dat hij niet in de drugs zit. Misschien is die kapperszaak bekend?
We stappen in zijn auto. Hij brengt me naar huis. Voor het huis zie ik een prachtige grijze auto, met een grote strik. Ik kijk verbaast. "Wat doet die auto in mijn tuin?" Vraag ik. "Die auto is van jou." Zegt Soufiane met een big smile. "Huh, maar ik heb geen auto en geen rijbewijs." "Dan ga je daarmee beginnen" zegt Soufiane. "Maar wie heeft die auto daar dan gedaan?" Vraag ik onbegrijpelijk. "Is een klein cadeautje" zegt Soufiane. Ik kijk hem met grote ogen aan. Heeft hij dit gedaan? Omg! Zo lief! Maar dit kan ik niet aannemen. "Dankje wollah, maar ik kan het echt niet aannemen" zeg ik. "Nu heb ik hem al gekocht, ik kan het niet terugbrengen" zegt Soufiane. "Hou hem zelf" zeg ik. "Maar ik heb al veel auto's thuis." Zegt hij weer. Ik spring hem im de hals. Ik geef hem een kus op zijn wang. Dit voelt echt vreemd, ik heb nog nooit een kusje gegeven aan een jongen behalve aan papa.
Soufiane stapt de auto uit en doet de deur voor me open. We lopen naar mijn nieuwe auto. Dit is het👇
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Soufiane maakt de auto open en er zit een reusachtige beer in. Groter dan mij. De beer is 2 meter. Ik kijk Soufiane asn en knuffel hem stevig. De tranen komen weer. "Heel erg bedankt Soufiane!" Zeg ik. Soufiane tilt de knuffel op in mijn huis. Die knuffel is erg zwaar, daarom tilt Soufiane het op. "Soufiane, wanneer kan ik beginnen met werken?" Vraag ik. "Morgen" zegt hij. Ik knik. We zitten in de woonkamer en ik pak iets lekkers erbij.
