Mijn leven die veranderde..

5

"Ik ben bang" zeg ik. "Waarvoor?" "Het donker en ik ben alleen thuis" "waar zijn je ouders?" "Mama is in Marokko naar oma en papa is overleden Allah Y Rahmou" zeg ik verdrietig. Soufiane geeft me een knuffel. "Ik kan bij je blijven" zegt hij dan. Maar ik heb nog nooit een jongen thuisgelaten ik kan dit niet doen. Hij ziet dat ik aan het denken ben, dus zegt hij "Zodra je gaat slapen vetrek ik wel" ik twijfel nog maar dan knik ik toch dat hij binnen mag komen. We doen onze schoenen uit en lopen naar de woonkamer. Ik schaam me eigenlijk best wel voor mijn huis. Ik heb enkel 1 bank met 3 zitplaatsen 1 kleine tafel en een televisie die dikke grijze uit de jaren '80. En ik heb een Samsung Galaxy s3 als telefoon. We gaan zitten op de bank. Ik pak er een deken bij, dus loop ik naar mijn kamer. Ik hoor dat Soufiane naar de keuken is gegaan, oh nee! Dan ziet hij dus dat ik hier niks te eten heb. "Ouahiba, ik kom zo terug!" Hoor ik hem vanuit de keuken roepen en daarna hoor ik de deur dichtgaan. Omg nu ben ik alleen thuis. Ik doe snel de lamp aan. Ik loop naar de keuken en kijk of er iets lekkers is voor mij en Soufiane.

Ik kijk in alle keukenkastjes maar vind niks. Ik kijk in de onderste lade, dat is de noodgevalvoedsel. We mogen daar alleen wat pakken als het echt een noodgeval is. Ik zoek iets lekkers. Het enige wat ik kan vinden is een pakje Tuc. Omg dit is echt schandalig. Weet je wat ik ga doen. Ik ga doen alsof ik slaap, zodat als hij terug is, dat hij dan gelijk naar huis gaat.

Ik ga naar mijn bed en doe alsof ik slaap. Ik hoor de deur weer opengaan. Shit. Hij heeft mijn sleutels meegenomen. Ik hoor voetstappen. "Ouahiba!" Hoor ik. De voetstappen komen dichterbij. "Ouahiba!" Hoor ik weer. De deur van mijn kamer wordt geopend. "Slaap je al?" Vraagt hij. Ik zeg niks. Hij gaat op mijn bed zitten. "Jammer dat je nu slaapt, ik had een leuke avond verwacht wij samen, ik heb een kleine verrassing achtergelaten voor je, het ligt in de woonkamer. Ik wilde het zelf geven, maar nu kan het niet. Ben ik zo lang weggeweest? Slaaplekker prinses" zegt hij en geeft een kus op mijn hoofd. Waarschijnlijk ben ik nu zo rood geworden, dus trek ik de dekens over mijn hoofd. Ik hoor dat Soufiane opstaat en wegloopt. Ik hoor de deur dichtgaan.

Shit. Hahahahahhaha ik ga wel stuk hahaha. Hij weet niet dat ik alles heb gehoord. Noemde hij me nou prinses? Omg. Ik wil wel de verrassing gaan kijken. Ik sta eustig op en loop naar de woonkamer. Wat ik zie is ongelofelijk...