ALEJANDRO'S POV
Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang umiinom ng alak. My children. What happened? M-my son. My two princesses. My queen. What happened? Why did you all left me? Alone. Sobrang sakit. Sa simula pa lang na nawala ang unang asawa ko.
"Alejandro, hindi magugustuhan ng mga anak mo kapag malaman nilang alak lang ang laman ng tiyan mo" I turned to face tawy and put my hand on my pocket.
"What happened to them tawy? Why did they left me alone?" she took another step so I face the window again. I am getting weak, mentally, each day I woke up knowing that my family is not with me.
"Naniniwala akong babalik din ang mga anak mo ng maayos dito alejandro"
"My son's funeral is almost reaching. I only have 5% chance to find my daughter zaira and my princess amir, fragile and weak, but they still kidnapped her" I drank all the remaining alcohol and sat at my office chair "But somehow behind this tragedy. I felt someone is behind. Ethan was right--maybe--maybe this is also a help for my amir and zaira--Malayo muna sa akin--hindi ko na alam"
*sigh* I look at the door and saw nathalie. Watching.
"P-papá" pilit akong ngumiti sa kanya para buhayin ang loob niya.
"Come here" she slowly walk towards me so tawy gave her a way. I stood up and hug her. Mahigpit "Promise me you won't leave your sisters when they are with you---again"
"P-papá, sorry wala akong maitulong sayo ngayon *hik*" she started to cry so I look at her and wipe her tears.
"Standing here infront of me is a big help my daughter" niyakap ko siya at tumingin kay tawy. I knew her since we are young and I know that her children got her attitude that I liked the most and trusted the most.
*bangbangbang*
"Get down!" yumuko kaming lahat dahil sa sunod sunod na putok na pumasok sa opisina ko. Hinila ko si tawy at nathalie palabas ng silid-- "Ahhh!!"
"Sir alejandro!/papá!" bumagsak ang katawan ko sa sahig kaya hinawakan ko ng mabuti ang kamay ni nathalie.
"P-papà!!!!! Tumawag po kayo ng tulong!! Papá!!! Tulong!!!"
BEA'S POV
Dahan dahan akong lumuhod sa harap ni tito alejandro nang magising siya.
"Hija?" inabot ko ang kamay niya at yumuko. H-hindi ko kayang itago to sa kanya!!
"T-tito patawarin niyo po kami"
"Hija bakit?" alam kong nanghihina pa siya pero hinding hindi na ako mapakali. Alam ko ding maaaring maapektuhan ang magandang pakikitungo niya kay mama.
"T-tito s-sorry po!!! N-nasa a-amin po s-si amira" yumuko pa ako at dumapa sa sahig.
"Hija tumayo ka dyan"
"P-po?" napaayos ako ng upo at nagtatakang tumingin sa kanya.
"I know this is a bit risky especially to amira but I am fully trusting your brother"
"P-po?" tumayo na ako at tumingin lang sa kanya habang pinupunasan ang mukha.
"Sinabihan na ako ng kuya mo unang araw pa lang dati at binalaan niya din ako sa mga panganib. I didn't know why he confessed that he kidnapped my daughter but after what happened I didn't say any word and let him go"
"T-tito bakit po?" tinignan niya lang ako kaya hindi ko alam anong sasabihin ko. W-wala din ba siyang sasabihin sa akin???
"Please tell my daughters that I love them. All of them, umalis muna kayo hanggat hindi naaayos ang pamilya ko" kumunot ang noo ko. Mabilis akong lumingon sa pinto nang makarinig ng parang may tumatakbo.
BINABASA MO ANG
Someone's special (Book 1)
General Fiction'Family should love each other' pero paano kung isa sa pinakamamahal mo ang sisira sa salitang 'pamilya'. May darating at meron ding aalis. Ano kaya ang mangyayari sa buhay ni amira? Lalaban ba siya o hahayaan silang abusuhin siya?
