Chapter 6
Forever Took So Slow… Again
*Jerika’s POV*
*drum roll*
“LET’S GO! LET’S GO TMARAWS! LET’S GO! LET’S GO TAMARAWS!”
This is the big day.
NCC DAY NAAAAAAAAAAAAAaa!! Lels. Di ko alam kung kinakabahan ba ako o hindi. Basta… next na kami. xD
Ang gagaling ng mga nauna sa amin eh. Lalo na yung CCP Bobcats. K Ayoko na. Uwi nap o ako. Lol. =)))))))
“GO FEU!!”
“GO TAMARAWS!! AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHH!!”
This is it. :)
♪♫ Let’s go…
That’s right!
It’s the world premiere… of the returning Tamaraws!! ♪♫
[A/N: Panuorin niyo po yung video nila sa side or yung mismong sa youtube bago niyo i-scroll down. Thank you. :”) ]
[A/N: Pinanuod niyo po ba talaga? =))))))) Sensha na po kung makoleeeeet. xDD]
“WOOOOOOOOOOOOOOOOOOH!! GO TAMARAAAAAAAAAAAAAWS!!”
Tapos na. Tapos na ang… performance namin. Hohoho. =))) Pang-ilan kaya kami? Malinas ba performance namin?
Sigh. K
Sana. *crossed fingers*
After waiting for 123456789123456789 years, may results na!!
“Rank 5 is… the Ateneo De Manila Blue Babble Batallion.”
*clap clap*
“Rank 4 is… the Nore Dame of Dadiangas University Sarimanok Pep squad.”
*clap clap*
“Rank 3… University if Perpetual Help System Delta Altas Perpsquad.”
*clap clap*
“Next… Well, it’s a fight between the FEU Cheering Squad and the CCP Bobcats. Are you ready?”
“YEEEEEEEEEEEEEEEEEEESSSSSSSSS!!”
“Rank 2… is…
THE FEU CHEERING SQUAD!!”
*drum roll*
“LET’S GO!! LET’S GO TAMARAW! LET’S GO!!”
Huhuhu. Second lang kami. :(((( We’ve been vying for the national title but we failed. But our efforts were not turned into waste. May NCC pa next year at sa mga susunod pang taon.
Actually, comeback performance lang namin to after nung 6th Place finish ng FEUCS nung 2009.
WOOOOOOOOOOOH!! FEUUUUUU PA DIN!! <3
Uwian na. Wew. Hapon na. Medyo gabi na pala. =))))))) Ang gulo, tae. xDDD
“Ang galing galing talaga ng baby ko.” Enebe. :”> HAHAHAHAH. xD
“Thank you, daddy ko.” :”>
“Halika na. Uwi na tayo.” :)
We’re currently walking… papunta sa kotse niya. Nasa may parking lot kami ng Phil. Sports Arena. Chos. ULTRA yun. :P Medyo… madilim. May nag-iisang ilaw lang na nakabukas. Tae ano? Grabe. -_-
“Ang dilim, daddy ko.” Sabay kapit sa braso niya.
“Natatakot ka ba, baby ko?”
“GRABE KA NAMAN!” sabay pimiglas sa kanya. “Sabi ko lang madilim eh.” Sabay pout. Ahihihi. :’)
“Asus.” Sabay pisil sa pisngi ko. “Pacute pa eh. Hahaha. Kapit ka na ulit.” Charot. :”> HAHAHAHA =)))
Para kaming engot don. Nagtutulakan kami habang naglalakad. Loooooool. HAHAHAHAHA =))) Anlayo kasi ng kotse niya eh.
“Halaaaaaaaaaaaaa!! Wala naman akong sinabing ganun eh!! Ib—“
*VROOOM VROOOOOOOOOOOOOOM*
Wow ha? Ang lakas niya naman pag-start ng kotse. Hmm… siguro sports car yun. ^___^
“YUUUUUUN!!” OJ? HAHAHAHA. Nahanap na po kasi namin yung kotse niya eh. :D
*VROOOOOM VROOOOOOOOOOM*
Tae naman yun eh!! Kailangan ba talagang lakasan? -_- Hohoho. Wala lang. Nakakagulat kasi eh. xD
“Baby…”
“Po?”
“Nalaglag yung susi. ^____^V”
“Nu bay an, Daddy!!”
“Sorry naman! Nakakagulat kasi yung kotse eh. -_-“
Haaaay. Ayun. Hinanap namin yung susi. Grabe kasi eh. =)))
*BLAG*
o.O
Ano yun?!?!
“Nakita ko na! ^^”
“YON!!”
*TOOT TOOOT*
“Sakay ka na, baby ko.”
“Teka lang, Daddy ko. Aayusin ko lang yung sapatos ko. Natanggal yung sintas eh.”
“Ako na lang.”
*VROOM VROOOOOOOOOOOM*
“Taena!! Saan ba galing yun?!?!”
*tires screeching*
“Teka—“
*BEEEEEEEEP BEEEEEEEEEEEEEEEP*
“Jerika tabiiiiiiiiiiii!!” sabay tulak sa akin. Tumabi si Drake sa may poste. Lumiko din naman yung kotse.
Pakiramdam ko…
May balak siyang masama kay Drake.
*BEEP BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEP*
“Daddyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy!!”
*tires screeching*
BLAAAAAAAAAAGGGG.
[A/N: What just happened? O.O Well, stay tuned. May part 2 pa po ito.]
BINABASA MO ANG
Forever Took So Slow
Teen Fiction[Accidents Happen Sequel | Tagalog | Completed] Yung pangako niya, akala ko matutupad niya talaga. Umasaa lang pala ako sa wala. </3
