H26 Hoe dan!?

701 11 1
                                        

We komen aan. Ik herken het huis we gingen hier vroeg wel eens in de zomer heen. 'Klaar voor, Riley?' Vraagt George. 'Totaal niet.' Zucht ik.

Fred lacht en dan lopen we met ze drieën naar de deur. Ik loop. De deur wordt gelijk geopend en wordt gelijk omhelst door tante Muriel. 'Bij merlins beard jullie zijn veilig.' Zegt ze. Dan geeft ze Fred en George ook een knuffel.

We lopen snel naar binnen. 'Riley, jou kamer is boven aan het einde van de hal, je hebt een eigen kamer en badkamer.' Zegt ze. Sinds ze me kent ben ik al een favoriete geweest. 'Jullie slapen met ze tweeën op een kamer, is prima toch?' Vraagt ze aan Fred en George. 'Prima.' Zegt Fred, George antwoordt met een knikje.

Ik kijk ze aan en geef ze een glimlach grijns. Ik loop dan naar boven. Ik leg al me kelding in me kast. Ik hang de foto's met punaises op aan de muur.

'Kan er iemand even boodschappen doen?' Vraagt tante Muriel. 'Ik kan wel.' Zeg ik en sta al op de gang.

'Fijn.' Antwoord ze. 'Ik doe wel even wat anders aan.' Zeg ik dan 

'Is goed, boodschappen lijstje ligt op het aanrecht.' Zegt ze en loopt weg.

Ik loop me kamer in doe een zwarte broek aan, een licht blauw shirt en een zwart vest waar ik de capuchon van op doe en doe zwarte laarsjes aan waar ik me staf in een verstop.

Ik loop naar beneden pak het boodschappen lijstje en het bij liggende geld. Ik loop de deur uit en ga naar het dichtstbijzijnde dorp.

Als ik net alles heb gehaald en door de straten terug wil lopen heb ik het gevoel dat iemand me volgt. Ik loop sneller en kijk voorzichtig achter me. twee mannen volledig zwart gekleed lopen achter me.

Ik zie dan een pad naar het bos en loop daar heen. Ik hoor dan gekraak en grijp maar me staf en draai me om. 'Bombarda maxima!' Roep ik en ren stuk bij een boom ontploft bij de mannen. Ik laat de tas met boodschappen vallen en begin dan met rennen.

Er wordt dan een spreuk op mr afgevoerd ik val om en worst dan vast gepakt en wordt meegenomen.

Ik zie een grote villa.

Ik wordt meegenomen naar binnen. Ik zie dan Draco en ze moeder staan. 'Riley.' Zegt die zacht. 'Laat haar gaan!' Roept die. ' Jullie hoor hem laat het meisje los.' zegt ze moeder. Ze laten me los.

Draco komt naast me zitten als ik op de grond zak. 'Ze viel ons aan toen we haar volgde. Als of ze wist wie we zijn. We denken dat het Travers dochter is.' Zegt een man met lang zwart haar.

'Die heeft rood haar. Zij toch niet.' Snauwt Draco. Hij helpt me opstaan en naar een kamer.

Zodra we binnen zijn doet die hem op slot en zoent me als nooit te voren.

'Hoe dan!? Hoe hebben ze je gevonden.' Zegt die als die terug trekt.

'Ik ging boodschappen doen en op de terug weg volgden ze me en ben ik het bos in gerent inplaats richting me schuilplek.' Zeg ik.

'Je bent nu veilig, je vader is er niet en Voldermort ook niet ik hal je morgen hier weg goed, in de avond.' Zegt die en geeft me een kus op me voorhoofd

Unforgettable Love~ Draco Malfoy(voltooid)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu