Teenager's Diary

Diary 6 [Unicode]

ကျွန်မရဲ့ ခေါက်ဆွဲဘူးလေး
......................
        
       ကျွန်မရှစ်တန်းကျောင်းသူအရွယ်ကပေါ့
Tvမှာ ခေါက်ဆွဲခြောက်ဘူးလေး ကြော်ငြာတယ်...
ကြော်ငြာလေးကချစ်စရာလေး
ပင်လယ်ကြီးထဲက ပုစွန်ထုပ်ကြီးနှိုက်ယူ
စိုက်ခင်းထဲက ဆလပ်ရွက်ကိုယူပြီး..ခေါက်ဆွဲနဲ့တွဲစားပြတယ်..။

ကျွန်မလည်း နဂိုကတည်းက ခေါက်ဆွဲခြောက်ထုပ်ခရေဇီဆိုတော့
နောက်နေ့ အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေး ရှာပြီးဝယ်စားဖြစ်တယ်...
သာမန်ခေါက်ဆွဲခြောက်ထုပ်တွေ ၁၅ဝပဲ ပေးရတဲ့အချိန်
အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေးက ၅ဝဝတောင် ပေးရတယ်..စျေးမသေးဘူး

စားကြည့်လိုက်တော့လည်း...အိုးးးးးအရသာရှိတာဆိုတာလေ..
အထဲမှာ ပုစွန်ခြောက်လေး အရွက်ခြောက်လေးပါတယ်..
ခက်ရင်းလေးနဲ့...ခေါက်ဆွဲကလည်းနူးညံ့လိုက်တာ
ဟင်းရည်လေးကလည်း ချဉ်စပ်လေး..အရသာရှိမှရှိပဲ
အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေးကိုတစ်ခါတည်းကို စွဲသွားတော့တာ..။

အိမ်က ခေါက်ဆွဲခြောက်တွေစားတာမကြိုက်ဘူးလေ...
အဲ့တော့မုန့်ဖိုးလေးတွေစုပြီး အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေးခိုးဝယ်စားရတယ်
ဒီလိုနဲ့...တစ်နှစ်လောက်ပဲကြာတယ်
ခေါက်ဆွဲဘူးလေးက စျေးကြီးတာရယ်...လူကြိုက်နည်းတာရယ်နဲ့
ဆိုင်တွေမှာ မတင်ကြတော့ဘူး......။
တစ်ဆိုင်ပြီး တစ်ဆိုင် လိုက်ရှာဝယ်ပေမယ့်...လုံးဝပါပဲ..။

ဒီလိုနဲ့....ကိုးတန်းလောက်ကတည်းက မစားဖြစ်တော့ဘူးပေါ့
တခြားခေါက်ဆွဲထုပ်လေးတွေပဲ စားဖြစ်ခဲ့တယ်.....
ဒါပေမယ့်ရောက်တဲ့နေရာမှာ အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေးရှာမေးတတ်ဆဲ။
တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်ကုန်ဆုံးသွားလိုက်တာ...
အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေးမစားရတာ ၅နှစ်လောက် ကြာသွားခဲ့တယ်..။

တစ်နေ့ ကုန်တိုက်မှာစျေးဝယ်ထွက်တော့...
အိုး...ခေါက်ဆွဲဘူးလေး ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့တယ်
အံမယ်...သူမပေါ်ခင်ကတည်းကပေါ်တဲ့ခေါက်ဆွဲတွေတောင်
အခုထိ ၁၅ဝပဲ ပေးရတာ...သူကစျေးတက်လို့ ၇၀၀ ဆိုပဲ..။

ရပါတယ်...ရပါတယ်...ဒီလောက်လေးများ
ကိုယ်စားချင်ခဲ့တဲ့ အာသီသနဲ့ယှဉ်ရင်
ဒါဟာဘာမှမပြောပလောက်တဲ့စျေးပါ...
ကျွန်မ အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူးလေး သုံးဘူးဝယ်လာခဲ့လိုက်တယ်...
အိမ်ရောက်တော့ တခြားသူတွေတွေ့ရင်ယူစားမှာစိုးလို့
ကြောင်အိမ်ထဲမှာတောင်..တသီးတသန့်ဖွက်ထားလိုက်သေးတယ်

နောက်နေ့မနက် ခေါက်ဆွဲဘူးလေးတစ်ဘူးထုတ်ပြီး
ရေနွေးလေးထည့်...မနက်စာစားဖို့လုပ်တယ်...
၅နှစ်လောက်ရှာလာခဲ့ရတဲ့ခေါက်ဆွဲမို့လား မသိဘူး...
အရမ်းပျော်ပြီး...စားဖို့တပြင်ပြင်နဲ့ပေါ့လေ
ပထမဆုံးတစ်လုတ်
ရင်ထဲငြိမ်သက်သွားတယ်....တစ်ခုခုတော့လွဲမှားနေပြီထင်တယ်
ခေါက်ဆွဲဖက်လေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးဖြစ်တယ်
ဟုတ်ပါတယ်...ဒီခေါက်ဆွဲရဲ့ နူးညံ့တဲ့အရသာလေး
ဟင်းရည်တစ်လုပ်သောက်လိုက်တယ်
အင်း...ချဉ်စပ်အရသာလေးပါပဲ
ဒါဆိုဘာများ ကျွန်မအလိုမကျဖြစ်နေပါလိမ့်??
ပုစွန်ခြောက်လေးလည်းအရင်လိုပဲ..အရွက်လေးတွေလည်းပါတယ်
.....
.....
ရင်ထဲမှာအီပြီး အလိုမကျသလိုခံစားနေရတယ်
နှစ်ပေါင်းများစွာ တရှိုက်မက်မက်တောင့်တခဲ့တဲ့အရသာလေး
ဘာတွေလွဲချော်နေမှန်းမသိ...
ခပ်အီအီနဲ့ ခေါက်ဆွဲဘူးလေးကုန်သွားခဲ့တယ်။

ရင်ထဲမှာခေါက်ဆွဲဘူးလေးနဲ့ပက်သက်ပြီး မကျေနပ်ချက်တွေအပြည့်
ဒါနဲ့ ညနေမှာ နောက်တစ်ဘူးထပ်စားဖြစ်တယ်...
အင်း...ခေါက်ဆွဲရော ဟင်းရည်ရော ဆက်စပ်ပစ္စည်းတွေရော
အကုန်မပြောင်းလဲပါဘူး.....
ဒါပေမယ့်...၈တန်းနှစ်က စားခဲ့စဉ်ကလို ခံစားချက်မျိုး...
ရင်ထဲမှာမဖြစ်ပေါ်လာတော့ဘူး....။

ခေါက်ဆွဲ၃ဘူးလုံး ကုန်သွားတဲ့အချိန်မှာ သေချာသွားတယ်
ကျွန်မ အဲ့ခေါက်ဆွဲဘူး နောက်တစ်ခေါက်မစားချင်တော့ဘူး...။
ကျွန်မရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအာသီသက
ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်...။

နောက်တစ်နေ့တော့..ပုံမှန်စားနေကျ ၁၅ဝတန်ခေါက်ဆွဲထုပ်လေး
ပြုတ်စားဖြစ်ခဲ့တယ်....။
အိုး...တစ်ချိန်လုံးစားနေခဲ့ပြီး ဘာလို့များ သတိမထားမိခဲ့ပါလိမ့်.
အရသာရှိလိုက်တာ...ချဉ်စပ်ပြီး ကောင်းလိုက်တာ...။
ကျွန်မတကယ်နှစ်ခြိုက်တာ ၁၅ဝတန် အထုပ်လေးမှန်း
သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်....။

ဟုတ်ကဲ့....ဒီိလိုပါပဲ
တစ်ခါတစ်ရံမှာ လူတွေဟာ..
ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့အရာအပေါ် နှမြောတသစိတ်တွေနဲ့.....
မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရလေခြင်းဆိုပြီး စိတ်ဖိစီးနေတတ်ပါတယ်။
ကိုယ်နဲ့မဆုံနိုင်တဲ့အရာအပေါ် စိတ်တွေများနေလွန်းလို့
ဘေးနားမှာရှိတဲ့အရာတွေကိုတောင် လစ်လျူ ရှုမိကြတဲ့အထိပါပဲ။

တစ်ခုပါပဲ...
ကိုယ်နဲ့မသက်ဆိုင်နိုင်တဲ့အရာကိုပဲ စွဲလမ်းနေလို့
ကိုယ့်ဘေးနားကသက်ဆိုင်တဲ့အရာကို မဆုံးရှုံးမိပါစေနဲ့။

..................................................