She's The Real Boss

CHAPTER 29

Babylab

LAXXENE

"Empr....."

"Lax na lang Ruby."- she can't call me Empress here baka magtaka ang mga makakarinig.

"And oh, if somethings came up just go with the flow."- Tumango naman s'ya. We're heading to the cafeteria dahil nagugutom ako, hindi pa naman talaga break time pero anong magagawa ko? Tinatraydor ako ng mga bulate sa t'yan ko saka it's almost break time na din naman napaaga lang kami ng konti.

Si Ruby na ang nag order ng pagkain ko, tinatamad kase ako tas medyo jetlag pa halos wala pa din akong tulog. I decided to call my brother para tanungin kong makapunta s'ya kina Lola Ester, wish he did.

Hello?

"Did you get there already?"- Tanong ko.

Yeah. Tinatanong n'ya if kelan ka daw bibisita, that old lady is missing you so bad.

Napangiti naman ako at pinatay na ang tawag. Soon, Grandmother. Kailangan ko munang tapusin ang nararapat tuldukan... Ayaw kong madagdag sila sa nadamay.

"Here's your food, Em...Lax."-

I nodded at her. Mukang di pa s'ya sanay tawagin ako bilang Lax, ayos lang naman makakabisa din n'ya yun. We started eating at sa kalagitnaan ng pagkain namin ay dumating na ang mga pinsan ko with their boyfriends...
Nakatingin lamang sila sa amin at pinapanood ang pagkain namin, parehas naming dinedma ni Ruby ang presensya ng pito.

"So youre back." Halata ang pagkadisgusto sa tinig nito. I just shrugged ang continue eating. Di ba nila alam ang gumalang man lang? Damn We're eating! Pwede namang sigurong kausapin kami after we done.

"Blaire let's go."- Anyaya sa kanya ni Antonella pero nanatili pa din ito sa kanyang pwesto.

"Ba't ka pa bumalik? Masaya na ako ngayon... Sana di kana lang bumalik." I created four lines on my forehead. How confident she is.

I look directly in her eyes. " I came back because of business, not for you."- Turan ko gamit ang mababang boses at saka nagpa-tuloy ulit sa pagkain kaya hindi ko na nakita pa ang ekspresyon n'ya.

"Will you please stop acting like a child Blaire!"- Inis na sabi ni Alessia.

"I'm not childish!"

"Yes, you are!"- This time nabosesan ko naman si Zayne.

"Can you please stay out of this.. Zayne!"- Ramdam ko ang pagdami ng tao sa paligid. They're ruining my appetite buti na lamang ay walang pakialam si Ruby sa nangyayare.

"Tumigil ka na Blaire! Nakahiya!"- saway pa ni Antonella na wari koy di pinakinggan nito.

She points her finger at me. "S'ya ang dapat mahiya! Nagawa pa n'yang bumalik at magpakita sa akin after what she did to me!" Nagtaas na ako ng tingin at nagpahid ng table napkin sa labi bago sumagot.

"Uulitin ko. My comeback has nothing  to do with you....at pwede ba? Wag mo'kong istorbuhin sa pagkain."- As I said those words ay sinenyasan ko si Ruby na tumayo na at sumunod sa akin. Hindi pa kami nakakalayo nang hinigit ni Blaire ang braso ni Ruby.

Iwinaksi naman ito ni Ruby na ikinagulat n'ya. "What do you need?"- My right hand asked her like she doesnt even care about Blaire's tantrums.

"Blaire... Enough."- Her suiter plead.

"Wag mo'kong pakialaman!"

Dinuro pa n'ya si Ruby. "Who the hell are you, huh?!"- Tanong n'ya at tiningnan si Ruby mula ulo hangang paa. Oh girllllll, she doesn't like that kind of look.