Chapter 22 - Mistake

173K 4.8K 8.1K
                                        

TAMED XXII - MISTAKE

"CUT!" maligalig na sigaw ni Kiana sa pagitan namin na animo'y isang direktor, dahilan para lumayo ako at tulirong bumalik sa aking upuan.

She had her hands over her eyes, but there was that little gap between her fingers where she couldn’t resist peeking. "That's an awesome kiss, Ate Ti Moune!"

I chuckled and shook my head.

Ayaw kumalma ng puso ko habang 'yung isa sa harapan ay tila hindi apektado sa nangyari. Nakakainis! Imbes na kagandahan ko lang problema ko, dinagdagan ko pa.

Hindi naubos energy ng bata kaya kahit tahimik kaming dalawa na kasama niya, 'di mahahalata na may tensyon na pala. 'Di ako mapakali kaya nakipaghiwalay nalang muna ako sa kanila pagdating namin sa entrance ng mall. Inako ko na 'yung trabaho sa pupuntahan kong printing studio dahil mukhang may iba rin namang sadya rito ang propesora.

"Do you have someone with you miss? Dalawang boxes and one bag kasi 'yun lahat," said by the staff of the Photo and Printing Studio I'm in.

"Wala, miss." Napailing ako dahil kanina pa yata ako nito kinakausap pero lumilipad ang aking isip dahil sa nangyari kanina sa sasakyan.

"Okay, miss. I can call someone here to help you carry the things."

Pagkatapos kong dalhin sa sasakyan iyong mga kahon, pumasok agad ako sa mall. I came across the professor conversing with a lady, and initially, I thought they were acquainted. But my surprise mounted when the professor began pointing her finger towards the other person's face.

Alam kong may mali na dahil kahit si Kiana ay natataranta na rin dahil sa paghila niya nang mahina sa damit ng propesora. Iyan ba ang pinunta niya rito? Nanonood pa man din ang bata sa kanila. Hindi ba nila pwedeng ilugar 'yan?

Sinundan ko iyong kasagutan niya at una ko itong kinausap.

"Excuse me, I'm not entirely sure what went wrong, but I just wanted to extend an apology on behalf of my prof. . .friend."

The woman's face softened. Ang lungkot at takot sa mga mata niya kahit papaano ay nabawasan. The professor must have done something really awful to her. What was going through her mind? At sa harap talaga ng bata?

"Y-yeah, my bad. I wasn't paying attention and accidentally ran into the kid. Sorry about that, my mistake," saad ng babae saka ito nagmamadaling umalis. Kasalanan pala talaga niya.

Damn. Wrong move.

"Miss Abvelino!" muling sigaw ng propesora.

I spun around and headed towards them as soon as I realized I had left them. Gusto ko nang sabunutan sarili ko. I turned my gaze to Kiana and found her looking at me with a sad expression. She closed her eyes, trying to hold back her tears while nibbling on her lower lip.

My heart took over and I fell to my knees, cradling her face in my hands. "Okay ka lang ba? Are you hurt?"

Basa ang harapang parte ng red dress niya na mukhang galing sa chocolate drink niya mismo. Ito pala ang kasalanan ng babaeng kasagutan ng propesora kanina. Kinuha ko sa kamay niya 'yong large size ng iced chocolate na yelo na lamang ang laman at itinapon iyon sa malapit na basurahan. Paano kung mainit na inumin iyon katulad nang nangyari sa 'kin noon? Ano na lang ang mangyayari sa kanya?

Eventually, the professor queried me with a pointed pitch, her eyebrows knitted together in a frown. "Do you know that girl?"

"No, ma'am."

"Wait, let me get this straight. You chased after her just to say sorry? Are you stupid or just plain crazy?"

"I'm really sorry, hindi ko alam na ganito ang nangyari." I know the're no excuse with what I did.

Tamed [Sapphic/GL] (EDITED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon